«Η αρχική ιδέα μου ήταν να μείνω…»

21

Ο Λευτέρης Μποχωρίδης έπειτα από 13 χρόνια αλλάζει λημέρια, αφού μετακομίζει από τον Άρη στον Παναθηναϊκό. Ο 20χρονος γκαρντ έδωσε μία πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη στο «Ράδιο Θεσσαλονίκη», μιλώντας για τη μεταγραφή του, αλλά κυρίως για όλα όσα αφήνει πίσω. Τις όμορφες στιγμές του στον Άρη, τους προπονητές και τους παίκτες με τους οποίους συνεργάστηκε, ενώ αποκαλύπτει πως το αρχικό δικό του… πλάνο ήταν να μείνει.

Στην αρχική τοποθέτησή του ανέφερε: «Ο Παναθηναϊκός είναι ένα καινούριο βήμα στην καριέρα μου. Στον Άρη έζησα πολλά εδώ που έχω φτάσει τα χρωστάω όλα στον Άρη».

Για την παρουσία του στον Άρη είπε: «Ξεκίνησα από πολύ μικρός στο Άρη. Το όνειρό μου ήταν να παίξω με την αντρική ομάδα. Ήμουν ball boy, έκανα κερκίδα. Ευτυχώς με πολύ σκληρή δουλειά κατάφερα να πραγματοποιήσω το όνειρό μου».
Για την μεταγραφή του στον Παναθηναϊκό ανέφερε: «Η στιγμή είναι κάπως περίεργη Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι η χρονική στιγμή που έγινε η μεταγραφή δεν ήταν προγραμματισμένο να γίνει. Απλά έτυχε να γίνει αυτή η πρόταση και να γίνει η μεταγραφή».

Για τις καλές, αλλά και τις κακές στιγμές του στην ομάδα είπε: «Πέρασα και καλές στιγμές, αλλά και δύσκολες στιγμές στον Άρη. Η καλύτερη στιγμή ήταν η πρώτη φορά που έπαιξα με την πρώτη ομάδα. Εκείνη την ημέρα δεν το είχα συνειδητοποιήσει κιόλας. Ήμουν 16 χρονών και παίξαμε με τον Ολυμπιακό. Ως κακή στιγμή θα θυμάμαι όταν χάσαμε από τον ΠΑΟΚ στο Παλατάκι με κατεβασμένα χέρια. Πάντως φεύγοντας κρατάω μόνο τις καλές στιγμές. Καλές στιγμές δεν είναι μόνο αυτά που φαίνονται. Αλλά κι εκτός γηπέδου με τους συμπαίκτες μου και τους προπονητές μου».

Για τον Άρη γενικά τα τελευταία χρόνια τόνισε: «Τα τελευταία χρόνια η ομάδα έχει προσπαθήσει να κάνει βήματα προόδου και διοικητικά και αγωνιστικά. Ο φίλαθλος θα πρέπει να στηρίξει, να είναι κει και να μην είναι έτοιμος μόνο αν γίνει κάτι κακό να το σχολιάσει. Να αγκαλιάσουν την δουλειά που γίνεται, να είναι μονιασμένοι και να βοηθήσουν από την πλευρά τους όσο μπορούν».

Για το νέο βήμα στην καριέρα του ανέφερε: «Αισθάνομαι πως είμαι έτοιμος. Αν δεν ήμουν, δεν θα έκανα αυτό ο βήμα. Σίγουρα σε γεμίζει με ευθύνες να παίξεις σε μια ομάδα, όπως ο Παναθηναϊκός. Θα κάνω ότι μπορώ, θα δουλέψω σκληρά για να δείξω ότι μπορώ να ανταποκριθώ στο υψηλότερο επίπεδο. Με τον προπονητή μου δεν μίλησα ακόμη. Συζήτησα όμως με την διοίκηση. Μου έδειξαν το πόσο ενδιαφέρονται για μένα. Ξέρω τι σκέφτονται κι αυτό ήταν κάτι που με έψησε να πάω. Το ενδιαφέρον τους με βοήθησε να πάρω αυτή την απόφαση».

Για το αν ήταν αποφασισμένος να φύγει από την ομάδα επεσήμανε: «Η αρχική ιδέα μου ήταν να μείνω στο Άρη. Και όποιος μιλούσε σε μένα τον έστελνα στον Άρη. Ετσι κι έγινε. Απ’ όσο ξέρω από Ολυμπιακό δεν υπήρξε κάποια κρούση».
Για την παρουσία σπουδαίων αθλητών στον Παναθηναϊκό και την επιστροφή του στο Παλέ ως αντίπαλος, είπε: «Ο Παναθηναϊκός έχει κάποιους μεγάλους παίκτες. Εμείς οι νεότεροι στην ομάδα πρέπει από αυτούς να κερδίζουμε και να μαθαίνουμε περισσότερα πράγματα για να βελτιωθούμε σαν παίκτες.
Έχω σκεφτεί τη μέρα που θα μπω στο Παλέ σαν αντίπαλος. Θα είναι κάτι περίεργο. Αλλά πιστεύω θα είναι ένα καλό συναίσθημα, Περιμένω αυτή τη στιγμή, θέλω να τη δω, έχω περιέργεια να δω πως θα είναι. Περιμένω πολύ να το ζήσω».

Όσο για τους προπονητές και τους συμπαίκτες του που ξεχωρίζει από την παρουσία του στον Άρη είπε: «Όλοι οι προπονητές ήταν ξεχωριστοί και μου έδωσαν κι από κάτι. Ο Ντρούκερ, ο Σούμποτιτς, ο Αλεξανδρής μου έδωσε παραπάνω ευκαιρίας, με έβαλε και στη πεντάδα. Στη συνέχεια ήρθε ο κόουτς Αγγέλου που μου έδωσε παραπάνω χρόνο και στη συνέχεια ο Μίνιτς, κι αυτός δεν άλλαξε το πλάνο και συνέχισε να με βοηθάει. Ο καθένας με τον τρόπο του με έχουν βοηθήσει πολύ. Δύο όμως είναι πιο πάνω απ’ όλους. Ήταν μαζί μου από τα μικρά του Άρη. Ο Γιώργος Κυριαζής και ο Ανδρέας Κεσαπίδης. Εχω περάσει μαζί τους τις πιο πολλές ώρες μέσα στο γήπεδο.

Όσο για συμπαίκτες, ο Χατζηβρέτας που ήταν επαγγελματίας, ο Ταπούτος με βοήθησε με συμβουλές, ο Πελεκάνος. Πιστεύω ότι είναι τυχερός που έπαιξα δίπλα σε όλους αυτούς τους παίκτες. Δίπλα τους έμαθα πολλά».