Στον ΠΑΟΚ κάτι δεν γίνεται καλά.

Όχι δεν μετέβαλα τις απόψεις μου σχετικά με το project του ΠΑΟΚ που χρειάζεται χρόνο, τον Τούντορ, τους νέους παίκτες, την εμπιστοσύνη, την υπομονή, τον Άρνεσεν, όπως τις υποστήριξα σε προηγούμενο άρθρο μου. Ειδικά για τον τελευταίο ο οποίος φέρει έναν ποδοσφαιρικό ορθολογισμό τόσο αναγκαίο μα και τόσο άγνωστο μέχρι πριν στον ΠΑΟΚ.

Αυτό δεν σημαίνει ωστόσο ότι δεν βλέπω κάποια πράγματα να μην πηγαίνουν καλά. Και να μου δημιουργούν απορίες. Με βάση την απλή λογική. Και μέσα στις τέσσερις γραμμές και έξω από αυτές.

Στο γήπεδο

1. Μέσα στις γραμμές βλέπω αυτά που βλέπουν σχεδόν όλοι, όπως τις συχνές αλλαγές του σχήματος, ανορθόδοξα σχήματα, με το πρόσχημα του ροτέισον. Δεν μπορεί για παράδειγμα να γίνεται ροτέισον και να ξεκουράζονται οι ξεκούραστοι, όπως ο Αθανασιάδης ενώ δεν χάνουν λεπτό οι πιο φορτωμένοι όπως ο Τζιόλης. Μπορεί στο πλαίσιο οποιουδήποτε ροτέισον, ένας παίκτης και μάλιστα νεαρός και όχι κουρασμένος μετά από ένα αγώνα που απετέλεσε την κορυφαία στιγμή της καριέρας του μέχρι τώρα (ο Κωνσταντινίδης στην Ντόρτμουντ ο οποίος συμπεριλήφθηκε από την ΟΥΕΦΑ στην κορυφαία 11άδα της ημέρας) να μένει στον πάγκο;

2. Ρόστερ. Νομίζω ότι η ομάδα έχει πολλά κενά και πολλές αδυναμίες με αποτέλεσμα να εκτίθενται όλοι. Δεν υπάρχουν πλήρεις ποδοσφαιριστές. Υπάρχουν κάποιες αξίες συνοδευόμενες από ένα τουλάχιστον ‘αλλά’ για τον καθένα. Σκόρερ ο Αθανασιάδης αλλά μόνο για ένα άγγιγμα στη μπάλα. Πρώτος σκόρερ ο Μακ, ταχύς αλλά με τραγικά ποσοστά ευστοχίας και κακός τακτικά. Ηγετικός ο Τζιόλης αλλά αργός. Σαΐτα ο Ροντρίγκες αλλά τσαπατσούλης. Όποιον παίκτη και να πιάσεις θα βρεις ένα ‘ναι μεν αλλά’.

3. Από την ομάδα λείπει η ευχέρεια στο γκολ. Σχεδόν κανείς παίκτης δεν έχει καλή, φυσική  σχέση με το σκοράρισμα. Πλην Κλάους και Μπερμπάτωφ, ο οποίος ακόμη δεν κατάφερε να το δείξει. Ο Μακ, όπως αναφέραμε, απίστευτα χασογκόλης, ο Ροντρίγκες εκρηκτικός διεμβολιστής αλλά σκόρερ περιστασιακά. Καμιά βοήθεια στο σκοράρισμα από το κέντρο. Ούτε από τους πλάγιους ούτε καν σε κάποια στημένα από τους μπακ. Γι΄ αυτό και παίζουν γύρω-γύρω και κανείς δεν μπορεί να βάλει τη μπάλα στα δίχτυα.

4. Λείπουν επίσης τα κορμιά και η δύναμη. Περισσότεροι από τους μισούς παίκτες είναι μικρόσωμοι. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό – Βλ. Μπαρτσελόνα – αλλά υπάρχουν προϋποθέσεις για να μην είναι κακό. Για παράδειγμα πολύ τρέξιμο που το έχουμε, υποτίθεται, αλλά και μεγάλη τεχνική, πάσινγκ γκέιμ αλλά και κάποιος στο τέλος να σκοράρει και φυσικά κάποια κορμιά τουλάχιστον στην άμυνα. Δεν μπορεί να είναι όλοι κοντοί.

5. Αυτό που βαστάει κάθε έμβιο οργανισμό είναι η ραχοκοκαλιά και κάθε οικοδομή ο σκελετός. Το ίδιο ισχύει και για μια ομάδα. Και η ραχοκοκαλιά στο ποδόσφαιρο είναι ο άξονας.  Τερματοφύλακας, ένας μπάκ, ένα 6άρι ή 8άρι, ένα 10άρι, ένα 9άρι. Αν υπάρχει αυτό, ακόμη και μέτριοι να είναι οι άλλοι έχεις ομάδα. Αν είναι λίγο καλοί παίρνεις το πρωτάθλημα. Ανεξάρτητα από συστήματα, τακτικές, κλπ. Τόσο απλά. Και οι ομάδες έτσι χτίζονται, όπως οι οικοδομές, από τα θεμέλια. Τι από αυτά έχει ο ΠΑΟΚ ώστε να έχει ραχοκοκαλιά; Μήπως τίποτα; Πέρσι είχε τουλάχιστον το 6άρι με Κάτσε και το 9άρι με Κλάους. Φέτος, θέλεις από κακή διαχείρισή τους θέλεις από δική τους ευθύνη, δεν έχει ούτε αυτό.

6. Το σύστημα. Μελέτησα πολύ το 3-5-2. Εξαιρετικό σύστημα αλλά και πολύ δύσκολο. Πρέπει να έχεις τους κατάλληλους παίκτες. Σύμφωνα τουλάχιστον με αυτά που λέει η θεωρία ο ΠΑΟΚ έχει αδυναμίες για να το παίξει. Τα ‘φτερά’ του δεν είναι κατάλληλα. Χρειάζονται είτε πολύ επιθετικοί πλάγιοι μπακ (πχ Λίνο, παλιά Γεωργάτος) είτε εξτρέμ με μεγάλη διάθεση αλλά και γνώση να παίξουν κανονική άμυνα. Πχ ο Βιεϊρίνια, ο Σαλπιγγίδης.  Επίσης, οι δύο ακραίοι από τους τρεις σέντερ μπακ πρέπει να παίζουν καλά το ρόλο του κλασικού πλαγίου μπακ. Σ΄ αυτό υστερεί πολύ ο Βίτορ. Ο δε μεσαίος σέντερ μπακ πρέπει να είναι εξαιρετικός.

7. Τα χτυπήματα στις στημένες φάσεις είναι τα τραγικότερα που έχω δει σαράντα χρόνια στα γήπεδα. Δεν σχολιάζω παραπάνω όλοι το βλέπουν. Μπορεί να έγινε φάουλ στον τερματοφύλακά μας στο Καυταζτόγλειο αλλά προηγουμένως το χτύπημα του στημένου από τον παίκτη του Ηρακλή ήταν ‘ξυράφι’ και βγήκε η φάση. Στην ίδια ακριβώς περίπτωση ο ΠΑΟΚ στο Κράσνονταρ, ούτε που έφτασε η μπάλα στην αντίπαλη περιοχή. Είσαι ΠΑΟΚ τελικά; Δεν υπάρχει λύση σ΄ αυτό; Δεν υπάρχει προπόνηση; 50 κόρνερ θα τον έβαζα να χτυπάει τον Πέλκα κάθε μέρα, μετά την προπόνηση και αν δεν είναι σωστά τα 40 δεν θα τον έστελνα στα αποδυτήρια.

8. Τέλος αυτό το γύρισμα της μπάλας πίσω έχει εκνευρίσει τους πάντες. Το γύρισμα από ανασφάλεια και όχι από τακτική.  Η εξέδρα δυσφορεί δεν το βλέπουν; Λένε ότι είναι δύσκολη η Τούμπα για έναν παίκτη και του δημιουργεί φόβο μην κάνει λάθος. Μην κάνει λάθος και δυσφορήσει η κερκίδα. Και τώρα που γυρίζει την μπάλα συνέχεια πίσω και η κερκίδα δυσφορεί; Αυτό όμως δείχνει και κάτι άλλο. Από τους περισσότερους παίκτες του ΠΑΟΚ απουσιάζει η επιθετικότητα. Πολύ κρίσιμο στοιχείο για ένα καλό παίκτη. Να γυαλίζει το μάτι, να βλέπει διαρκώς την αντίπαλη εστία. Δεν μπορεί να είσαι παίκτης του ΠΑΟΚ να έχεις διάδρομο ελεύθερο μπροστά και να γυρίζεις τη μπάλα πίσω. Να παίζεις πλάγιος στον ΠΑΟΚ και αντί να κάνεις 3-4 μπασίματα για να σε αισθανθεί και ο αντίπαλος, να σε φοβηθεί, να γυρίζεις διαρκώς γύρω-γύρω όλοι τη μπάλα. Να μπαίνεις μόνος από τα πλάγια στην περιοχή και αντί να πλησιάσεις στην εστία και να δημιουργήσεις τον πανικό και τη φάση να κάνεις μια απλή σέντρα. Φύγε ευθύνη από πάνω μου. Personality zero που είπε κάποτε και ο Τούντορ.

9. Όλοι γνωρίζουν ότι ο ΠΑΟΚ δεν μπορεί να διασπάσει κλειστή άμυνα. Όλες οι μεγάλες ομάδες το αντιμετωπίζουν αυτό. Οι άμυνες διασπώνται και τρώνε γκολ με μπασίματα, πετυχημένα ένα-δύο, κάθετες πάσες, σέντρες που ‘ξυρίζουν’, σούτ έξω από την περιοχή και πολύ καλά στημένα. Τι από αυτά έχει φέτος ο ΠΑΟΚ; Πώς να το κάνει, με προσευχές;

Στη διαχείριση της ομάδας

Όμως και έξω από το γήπεδο, παρά τη μεγάλη εκτίμηση στον Άρνεσεν πολλά πράγματα μου φαίνονται δυσνόητα.

* Πρώτον η περίφημη λειτουργία των σκάουτερ. Επτά τον αριθμό σε όλα τα μέρη του κόσμου και δεν έχουμε ούτε έναν παίκτη-πρότασή τους. Ούτε έναν. 10 Ιανουαρίου και ακόμη περιμένουμε τα φαξ των ατζέντηδων.

* Δεύτερον, η ενίσχυση της ομάδα δεν μπορεί φέτος να μην έχει γίνει. Από καιρό είναι εντοπισμένες οι αδυναμίες και τα προφίλ των παικτών που χρειάζονται. Ό Άρνεσεν είπε τον Οκτώβρη ότι: «Το καλοκαίρι πιεζόμασταν χρονικά αλλά τώρα θα έχω το χρόνο να βρώ ακόμα και τους πιο κατάλληλους χαρακτήρες». Τι κάνουν και δεν έχουμε τους παίκτες μέσα σχεδόν Ιανουαρίου; Θα παρθούν παίκτες, αν παρθούν τελικά, για πέντε μήνες. Ίσως να χρειαστούν περίοδο προσαρμογής και βελτίωση φυσικής κατάστασης. Αν χάσουμε τον ένα μήνα δηλαδή το 1/5 είναι μεγάλη απώλεια. Φυσικά και δεν πρέπει να γίνονται επιπόλαιες κινήσεις αλλά αυτό για μη οργανωμένες ομάδες. Αν έχεις συγκεκριμένες και γνωστές ανάγκες και είσαι οργανωμένος 1 Ιανουαρίου έχεις τους παίκτες.

* Τρίτον, δεν γίνεται καμιά αξιοποίηση του ελληνικού πρωταθλήματος. Τους έχεις στα πόδια σου και στα μάτια σου τους παίκτες. Ο Παναθηναϊκός ήδη κάνει κινήσεις. Ο ΠΑΟΚ τίποτε. Να θυμίσω απλά ότι ο μεγάλος αντίπαλος ο Ολυμπιακός πάντοτε στηρίχτηκε σε παίκτες από το ελληνικό πρωτάθλημα. Πάντα ο βασικός κορμός του από εκεί προερχόταν.

* Δεν κατανόησα τον χειρισμό του θέματος Περέιρα. Είπαν ότι δεν ήταν καλός τακτικά, δεν έβγαζε πολλή ενέργεια στο γήπεδο κλπ. Μα ο άνθρωπος είχε τόση επαφή με τα δίχτυα, η οποία με την ένδεια που διακρίνει την ομάδα στον τομέα αυτό έκανε αστείες όλες τις δικαιολογίες. Όλα αυτά βέβαια με την επιφύλαξη μήπως υπάρχουν και άλλα δεδομένα που δεν τα ξέρουμε.