Ενθουσιώδης απογοήτευση

40

Τελικά ο πρόσκαιρος ενθουσιασμός πάντα κρύβει μια εκκωφαντική απογοήτευση. Η βουβαμάρα και τα σκυμμένα κεφάλια μετά το τέλος του παιχνιδιού με τον Παναθηναϊκό, το αποδεικνύει και το κατατάσσει ως το ποιο σημαντικό πρόβλημα που δημιουργεί η συγκεκριμένη ήττα. Ο κόσμος δεν είχε το κουράγιο ούτε να βρίσει, ούτε να φωνάξει, ούτε καν να διαμαρτυρηθεί.

Ο κόσμος πίστεψε σε παραπάνω πράγματα απ’ όσα μπορεί να προσφέρει η συγκεκριμένη ομάδα κι έχασε τον προσανατολισμό του και φοβάμαι πως θα οδηγήσει και στον αποπροσανατολισμό και την ίδια την ομάδα και τους ανθρώπους της. Όχι, δεν είναι ο στόχος το πρωτάθλημα. Ο στόχος είναι να χτίσουμε μια ομάδα με ισχυρές βάσεις για το μέλλον.

Όσο αυτό είναι δευτερεύον και δεν ακούγεται ως πρώτο στην ατζέντα των ζητημάτων της ομάδας, η απογοήτευση θα τα καθηλώνει όλα και ο αρνητισμός και η γκρίνια θα πρωτοστατούν και η αποτυχία θα ελλοχεύει. Θεωρώ πως κύριος υπεύθυνος γι αυτήν την κατάσταση είναι ο Αναστασιάδης , ο οποίος και ο ίδιος παρασύρθηκε και ενθουσιάστηκε απ’ το δικό του δημιούργημα. Η ομάδα του τον ξεγέλασε και τον παρέσυρε εκεί που γι’ αυτόν δεν επιτρέπεται ποτέ να φτάσει. Την παραχάρηκε την ομάδα που έφτιαξε, όπως την παραχάρηκε κι ο κόσμος. Ο κόσμος καλά κάνει, ο Αναστασιάδης όμως είχε την υποχρέωση να βρει τον τρόπο να μεταδώσει απόλυτα στον κόσμο, πως τώρα χτίζουμε για να μπορούμε αργότερα να απολαύσουμε.

Κανείς δεν αμφισβητεί πως υπήρξαν στιγμές που το σύνολο του Αναστασιάδη έκανε τους φιλάθλους να τρίβουν τα μάτια τους και να ονειρεύονται ‘’λαγούς με πετραχήλια’’. Ο Αναστασιάδης έχει την υποχρέωση να βάλει ένα τέλος. Κυρίως για να μην πάει χαμένη η εξαιρετική δουλειά που γίνεται, βάζοντας για πρώτη φορά δυνατές βάσεις για το μέλλον. Ως εκεί όμως. Αυτό πρέπει να απολαμβάνει, να χειροκροτεί και να στηρίζει ο κόσμος. Στο μυαλό του να έχει ένα ονειρεμένο μέλλον κι όχι ένα χαρούμενο πρόσκαιρο παρόν ως ‘’βεγγαλικό’’. Το πρωτάθλημα ο ΠΑΟΚ θα το πάρει, όταν το αξίζει να το πάρει.

Ο ΠΑΟΚ δεν μπορεί να πάρει πρωτάθλημα με τον τρόπο που το παίρνει ο Ολυμπιακός ή όπως το έπαιρνε ο Παναθηναϊκός. Ο ΠΑΟΚ για να πάρει το πρωτάθλημα πρέπει να φτιάξει ομαδάρα. Το παρελθόν αυτό αποδεικνύει κι ο Αναστασιάδης το ξέρει καλύτερα απ’ όλους. Όπως πολύ καλά γνωρίζει πως δεν έχει φτιάξει ακόμα ομαδάρα. Να όμως που τα παιδιά αυτά, τα παιδιά του, τον παρέσυραν και τον άφησαν χαλαρό να ονειροπολεί κι αυτός όπως όλος ο κόσμος του ΠΑΟΚ πρωταθλήματα και CL. Σύντομα ο ίδιος, θα πρέπει να στείλει το μήνυμα καταρχήν στον εαυτό του να επανέλθει στην πραγματικότητα, να γίνει σκληρός, απαιτητικός, καθόλου ενθουσιώδης.

Το χαμόγελο του Αναστασιάδη (σπάνιο στην καριέρα του), παραπλανεί και κατενθουσιάζει τον απλό κόσμο. Το μήνυμα του Αναστασιάδη θα πρέπει να είναι , πως στόχος μας δεν είναι να είμαστε καλά αυτόν τον Μάιο, αλλά τα επόμενα χρόνια να ζήσουμε πολλούς καλούς Μάηδες. Θα πρέπει όλοι να αντιληφθούν πως τώρα είναι η ώρα για δουλειά κι αυτήν θα πρέπει να απολαμβάνει τη βράβευση και το χειροκρότημα. Το αποτέλεσμα είναι σε δεύτερη μοίρα, δεν ήρθε η ώρα του. Γιατί όπως αποδείχτηκε, είναι πρόσκαιρο και φέρνει μεγάλη απογοήτευση. Αγωνιστικά, δεν θα κάνω καμιά κριτική σε μια ομάδα που χτίζεται και ιδιαίτερα σ’ αυτόν που τη χτίζει.

Θα σεβαστώ τα λάθη, μικρά ή μεγάλα. Κι αυτό, γιατί κάτι γίνεται, κάτι σωστό έχει μπει στο δρόμο του. Πολλές φορές ο προπονητής και η ομάδα του μας το έχουν αποδείξει απ’ την αρχή της χρονιάς. Είναι μεγάλη όμως η απόσταση τελικά να πούμε πως θα πάρουμε και το πρωτάθλημα. Κι επειδή, κάθε εμπόδιο για καλό κι ότι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό και κυρίως επιτρέπεται να πέσεις επιβάλλεται να σηκωθείς, το παιχνίδι της Κυριακής είναι ένα καλό μάθημα για όλους. Κι ο κόσμος πρέπει να αντιληφθεί πως δεν διακόπτουμε το παιχνίδι την ώρα της ισοφάρισης, όταν ο αντίπαλος είναι έτοιμος να πελαγοδρομήσει και να ηττηθεί. Η κουταμάρα που διακατέχει τον κόσμο του ΠΑΟΚ στη νέα εποχή, δεν έχει όρια. Χαζά παιδιά, χαρά γεμάτα. Χωρίς εξυπνάδα, χωρίς ποδοσφαιρικό μυαλό, μια τεράστια παιδική χαρά, σε χώρο όπου απαγορεύονται τα ‘’παιδικά παιχνίδια’’.

Η Τούμπα χάνει το ρόλο της και την ουσία της πολύχρονης ιστορίας της κι αυτό θα πρέπει να προσεχθεί ιδιαίτερα, κυρίως απ’ τους συνδέσμους, οι οποίοι είναι παντελώς ανενεργοί κι επιβάλλεται να βρουν τρόπο να βγουν απ’ το αδιέξοδό τους και να ξαναποκτήσουν τον ρόλο τους. Σε πολλά και σημαντικά ζητήματα που υπάρχουν τον ΠΑΟΚ της νέας εποχής, οι σύνδεσμοι έχουν την υποχρέωση να παίξουν το ρόλο του καθοδηγητή του κόσμου και του προστάτη των συμφερόντων του συλλόγου. Να εξαναγκάσουν το μεγαλομέτοχο να τους αποδεχτεί μέσα από την παρεμβατικότητα και την προσφορά τους. Να τον βοηθήσουν να αντιληφθεί κι αυτός καλύτερα που βρίσκεται, με ποιούς έχει να κάνει και τί είναι απαραίτητο να γίνει για να μεγαλουργήσει η ομάδα.

Όσον αφορά τα εξωαγωνιστικά, όλοι συμφωνούν ότι το θέμα των χρεών είναι το κυρίαρχο, αλλά συνεχώς αιωρείται σε μια θεωρητική φρασεολογία και μένει μονίμως άλυτο. Είναι βέβαιο πως θα είναι μια προεκλογική εξαγγελία προς τους ιθαγενείς ψηφοφόρους. Λεφτά όμως υπάρχουν κι αυτό φέρνει μια επικίνδυνη μαλθακότητα στην πλευρά του κόσμου για το συγκεκριμένο θέμα. Τα λεφτά υπάρχουν, με αποτέλεσμα όλα να είναι τακτοποιημένα και ο ΠΑΟΚ να είναι ο καλύτερος νοικοκύρης. Αυτό δεν σημαίνει πως θα πρέπει να έχει αιώνια στην πλάτη του τα αμαρτήματα του παρελθόντος που θα λειτουργούν εκβιαστικά, για να μπορούν κάποιοι να κάνουν τη δουλειά τους ή τις ‘δουλειές’ τους.

Στον ΠΑΟΚ απουσιάζει παντελώς και σε όλα τα επίπεδα η συνοχή κι ο ένας δρόμος. Όταν βρεθεί η λύση, τα προβλήματα θα λύνονται πιο εύκολα και η επιτυχία θα έρχεται πιο κοντά. Για τη διαιτησία και τα όργανα στο Ελληνικό ποδόσφαιρο, τι να πούμε…Δεν ωφελούν τα λόγια, αλλά οι πράξεις. Οι γραφικοί μιλάνε και λένε τα ίδια και τα ίδια. Τίποτα όμως δεν αλλάζει με τα λόγια τα τελευταία πολλά χρόνια. Το να επαναλαμβανόμαστε είναι δώρο άδωρο. Η αντίδραση μέσα από ενέργειες και ‘συγκρούσεις’ ίσως έχει κάποιο αποτέλεσμα. Διαφορετικά, θα συνεχίσει να ισχύει το, άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς. Από τη μια πράσινα κι απ’ την άλλη κόκκινα. Κι όταν θα ξεφτίζουν μπορεί να τον δούμε και καμιά φορά με κίτρινα…. .

Υ.Γ. 1. Στα λόγια τα εργαλεία είναι 27, στην πράξη δεν ξεπερνάν τα 14-15!!!

Υ.Γ. 2. Από τη στιγμή που ο Σαλπιγγίδης δεν ήταν καλά στην υγεία του, δεν έπρεπε να παίξει.

Υ.Γ. 3. Οι εμμονές δεν κάνουν ποτέ καλό.