Και τώρα τι γίνεται;

18

O Στέφενς τελείωσε, κάτι που θα συνέβαινε αργά ή γρήγορα, όπως είχε αρχίσει να διαφαίνεται το τελευταίο δίμηνο. Ο ΠΑΟΚ συνεχίζει με τον Γεωργιάδη και προχωρά. Προς τα που; Να μια καλή ερώτηση!

Πολλοί περιμένουν το παιχνίδι της Κυριακής με τον Ολυμπιακό, στο οποίο είμαι βέβαιος ότι θα δούμε καλύτερο ΠΑΟΚ, αλλά αυτό είναι ένα παιχνίδι χωρίς ιδιαίτερη σημασία.

Για τον ΠΑΟΚ, παιχνίδια στόχου είναι οι ημιτελικοί του Κυπέλλου με τον Ολυμπιακού και φυσικά τα πλέι οφ. Το κακό για τον Γεωργιάδη είναι πως μπροστά του έχει τρεις μήνες, και πρέπει να δείξει έργο και να παρουσιάσει κάτι. Δεν είναι οι δύο – τρεις εβδομάδες των περσινών πλέι οφ, που απλά πήρε μια ομάδα και την πήγε (όπως την πήγε) με κεκτημένη ταχύτητα.

Δεν πιστεύω ότι ο Γεωργιάδης μπορεί να σηκώσει το βάρος, που αναλαμβάνει, όπως έγραψα και στο προηγούμενο σημείωμα, ο ΠΑΟΚ θα έχει απλά αναλαμπές από εδώ και στο εξής, αλλά ας σεβαστούμε την επιλογή του Σαββίδη να διαλέξει προπονητή το καλοκαίρι.

Είμαι της άποψης ότι το μείζον ζήτημα για τον ΠΑΟΚ δεν είναι το τι θα κάνει στα παιχνίδια στόχου που του απομένουν μέχρι να τελειώσει η σεζόν. Το μείζον θέμα για τον ΠΑΟΚ είναι να φτιάξει επιτέλους μία ομάδα που θα αμφισβητήσει τα πρωτεία του Ολυμπιακού (κι όχι μια ομάδα – οπερέτα που θα βρίσκει άλλοθι στα οφσάιντ, τα πλάγια άουτ και τις κάρτες που δεν παίρνει ο Ολυμπιακός), θα είναι ανταγωνιστική στο δεύτερο σκαλί της Ευρώπης, και γενικότερα, θα εμπνέει τον κόσμο και θα του γεννά την βεβαιότητα της αίσθησης ότι κάτι μεγάλο χτίζεται.

Πλέον, έγινε αντιληπτό ότι σ΄ αυτή την κατεύθυνση, ο ΠΑΟΚ έχασε και δεύτερη χρονιά. Το καλοκαίρι χρειάζεται νέο προπονητή, ένα νέο πλάνο (όχι πως υπήρχε παλιό), και φυσικά καμιά δεκαριά παίκτες. Γιατί οι περισσότεροι από τους φετινούς, δεν θα του κάνουν. Το κοντέρ μετρά ήδη 23 μεταγραφές στον ΠΑΟΚ του Σαββίδη, να δούμε που θα φτάσει.

Δεν ξέρω πόσες χρονιές θα αντέξει να χάσει ο ΠΑΟΚ. Και δεν ξέρω πόσα χρόνια ο Σαββίδης θα πληρώνει για να μαθαίνει. Μέχρι τώρα αυτό κάνει. Ο Κερίμοφ στην Ανζί δεν άντεξε πολλά.

Το μείζον ζήτημα είναι να μη χαθεί κι η επόμενη χρονιά. Πρέπει, λοιπόν, να βρεθεί ο κατάλληλος προπονητής, που θα ενσαρκώσει έναν συγκεκριμένο ρόλο και θα αναλάβει να υλοποιήσει ένα πλάνο.

Μετά από δύο χρόνια, στα οποία ο Ιβάν Σαββίδης απλά πληρώνει κι έχει μια ομάδα, που βλέπει με τα κυάλια τον πρώτο και στριμώχνεται με άλλους 2-3 για τη 2η θέση, κάνω τις ίδιες σκέψεις, που έκανα και πέρσι τέτοια εποχή.

Ποιος θα εκπονήσει το πλάνο για την δημιουργία της ομάδας; Ποιος θα διαλέξει τον προπονητή και ποιος τα υπόλοιπα συστατικά, για να δημιουργηθεί η ομάδα; Αυτοί που διάλεξαν τα τελευταία δύο χρόνια προπονητές και παίκτες; Είναι ερωτήματα που σίγουρα απασχολούν τον Σαββίδη, ο οποίος πρέπει να έχει αρχίσει να καταλαβαίνει, πως η περίοδος που έφταιγαν αυτοί που βρήκε ή αυτοί που επέλεξε, έχει αρχίσει να περνά. Δύο χρόνια, είναι αρκετά για να φταίνε οι άλλοι.

Είμαστε πλέον στις 4 Μαρτίου, ο ΠΑΟΚ μπαίνει σε μια διαδικασία να κυνηγά με περισσότερο άγχος το αποτέλεσμα το επόμενο δίμηνο. Κι αναρωτιέμαι ποιος και πότε, θα ασχοληθεί με τα πολύ σοβαρά θέματα, που πρέπει να έχουν διευθετηθεί μέχρι το τέλος Μαίου.

Σας θυμίζω ότι ο ΠΑΟΚ, που τον Φεβρουάριο είχε συνειδητοποιήσει ότι ο Δώνης θα φύγει, έψαχνε πέρσι στα μέσα Ιουνίου προπονητή, αφού είχε δημιουργήσει ένα αλλόκοτο ρόστερ, γεμάτο ανισορροπίες, και όλο το καλοκαίρι προσπαθούσε να το ισορροπήσει, καταφέρνοντας τελικά να το κάνει ακόμα πιο ανισόρροπο.

Είμαστε στις 4 Μαρτίου. Χαμπάρι δεν θα πάρουμε πότε θα έρθει 4 Ιουνίου.