Άγνωστες ιστορίες, χαμένες στον χρόνο

24

Υπάρχουν ελάχιστοι που πιθανότατα να γνωρίζουν πως ο Απόστολος Νικολαϊδης πριν… ιδρύσει τον Παναθηναϊκό, υπήρξε παίκτης του Αρη. Αλήθεια ποιες είναι οι σχέσεις των «κίτρινων» με την ΕΠΟ και γιατί η ομοσπονδία θα πρέπει να τους ευγνωμονεί. Μήπως γνωρίζετε ποια ήταν η πρώτη ελληνική ομάδα που συνέτριψε την Λίβερπουλ; Αγνωστες πτυχές που προκαλούν… δέος, αλλά είναι καταγεγραμμένες στην μεγάλη ιστορία αυτού του συλλόγου.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, ΠΑΙΚΤΗΣ ΤΟΥ ΑΡΗ
Η πρώην έδρα του Παναθηναϊκού στο ποδόσφαιρο, το περιβόητο γήπεδο της Λεωφόρου, ονομάζεται «Απόστολος Νικολαϊδης» προς τιμή του εκ των ιδρυτών της ομάδας. Πόσοι από εσάς όμως γνωρίζεται όμως ότι ο εν λόγω, υπήρξε αθλητής του Αρη;
Ο Απόστολος Νικολαϊδης την περίοδο 1920-1924 βρέθηκε στην Θεσσαλονίκη, πιθανότατα για να εκπληρώσει την στρατιωτική θητεία του. Ψάχνοντας χώρο για να γυμνάζεται (είχε συμμετάσχει στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αμβέρσας το 1920), αρχικά συνεργάστηκε με την ΧΑΝΘ. Μάλιστα η Αδελφότητα του έδωσε την διεύθυνση του τμήματος Φυσικής Αγωγής, ενώ με δική του πρωτοβουλία η ΧΑΝΘ διοργάνωσε το πρώτο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Θεσσαλονίκης.

Για άγνωστους λόγους ο Απόστολος Νικολαϊδης αποφάσισε να γίνει αθλητής του Αρη. Επαιξε σε μερικούς αγώνες με την ομάδα ποδοσφαίρου, αλλά η «καψούρα» του ήταν τα αθλήματα στίβου. Με τον Αρη συμμετείχε στους πρώτους Πανθρακικούς Αγώνες, τον Ιούνιο του 1923 στην Κομοτηνή. Ενδεικτικά αναφέρουμε πως συμμετείχε στα αγωνίσματα του άλματος εις ύψος, του άλματος επί κοντώ, της σφαιροβολίας, της δισκοβολίας και του ακοντισμού. Ακόμη, ο Απόστολος Νικολαϊδης ασχολήθηκε και με τα διοικητικά του Αρη, μέχρι το 1924, όταν και επέστρεψε στην Αθήνα.

ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΜΕ ΞΙΦΟΛΟΓΧΕΣ
Σε έναν αγώνα Αρη-ΑΕΚ Θεσσαλονίκης το 1925, ο Αλέξανδρος Ζηνιζόπουλος (παίκτης του Αρη) έγινε πρωταγωνιστής ενός πρωτοφανούς επεισοδίου, όταν ένας στρατιώτης, που παρακολουθούσε τον αγώνα, μετά το τέλος του αγώνα του επιτέθηκε και τον τραυμάτισε με την ξιφολόγχη του.

ΑΡΗΣ-ΕΠΟ, ΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΑΓΑΠΗΣ…
Μπορεί τα τελευταία χρόνια οι σχέσεις των διοικήσεων του Αρη με την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία να μην είναι ιδιαίτερα καλές, αλλά σύμφωνα με τα ιστορικά γεγονότα, αν δεν υπήρχε ο Αρης (και ο Ηρακλής) το πιο πιθανό είναι να είχε διαλυθεί η ΕΠΟ. Πιο συγκεκριμένα, η Ομοσπονδία ιδρύθηκε το 1926, αλλά σύντομα βρήκε ως αντιμέτωπους τους τρεις μεγάλους της Αθήνας, οι οποίοι μάλιστα εκείνη την περίοδο είχαν δημιουργήσει το περιβόητο ΠΟΚ (Ποδοσφαιρικός Ομιλος Κέντρου).

Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός και ΑΕΚ ήθελαν να πάρουν με τον μέρος τους και τους Αρη και Ηρακλή, ωστόσο οι δύο ομάδες αντιστάθηκαν. Στις 3 Οκτωβρίου 1927 στην Θεσσαλονίκη έγινε η δεύτερη γενική συνέλευση της ΕΠΟ, ενώ παράλληλα διεξήχθη φιλικό παιχνίδι ανάμεσα στον Αρη και τον Ηρακλή, τα έσοδα του οποίου διατέθηκαν για την ενίσχυση του ταμείου της Ομοσπονδίας. Μάλιστα για τον ίδιο λόγο, τους επόμενους μήνες έγιναν κι άλλα φιλικά.

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΣΕ ΧΟΡΤΟ

Στις 27 Ιουλίου 1929 οι ποδοσφαιριστές του Αρη για πρώτη φορά στην ζωή τους αγωνίστηκαν σε γήπεδο με χόρτο. Ηταν ένα φιλικό παιχνίδι με την βουλγαρική AC 23, που διεξήχθη στο γήπεδο της Λέφσκι στη Σόφια. Ο Αρης σε εκείνο το παιχνίδι ηττήθηκε με 3-2. Η επιστροφή «συνοδεύτηκε» από ένα ατύχημα. Ενώ τα αυτοκίνητα βρισκόταν ακόμη επί βουλγαρικού εδάφους, ένα από αυτά ανατράπηκε με αποτέλεσμα να χτυπήσουν κάποιοι ποδοσφαιριστές. Ευτυχώς οι τραυματισμοί ήταν επιπόλαιοι και μόνο ο Νίκος Αγγελάκης παρέμεινε κλινήρης για τρεις ημέρες, με μώλωπες.

Η ΠΡΩΤΗ ΟΜΑΔΑ ΣΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ

Μετά από σχετική πρόσκληση της Φενέρμπαχτσε και της Γαλατασαράι, η ομάδα του Αρη ταξίδεψε στην Κωνσταντινούπολη τον Φεβρουάριο του 1930. Το ταξίδι έγινε λίγες ημέρες πριν υπογραφεί η συνθήκη φιλίας ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία, επί πρωθυπουργίας Ελευθέριου Βενιζέλου. Περισσότεροι από 1.000 άνθρωποι (Ελληνες, Τούρκοι επίσημοι, εκπρόσωποι των τουρκικών ομάδων, αλλά και απλοί φίλαθλοι) υποδέχθηκαν την αποστολή στον σιδηροδρομικό σταθμό της Πόλης. Την επόμενη ημέρα στο γήπεδο του Ταξίμ έγινε το πρώτο παιχνίδι με την Φενέρμπαχτσε, παρουσία 10.000 οπαδών. Τελικό σκορ 2-2 χωρίς να δημιουργηθεί το παραμικρό. Δύο μέρες αργότερα ο Αρης ηττήθηκε με 5-1 από την Γαλατασαράι. Πάλι, όλα κύλησαν ομαλά.

Ο ΤΕΛΙΚΟΣ ΚΥΠΕΛΛΟΥ ΤΟ 1940
Την περίοδο 1939-40 ο Αρης αντιμετώπισε στον τελικό Κυπέλλου Ελλάδας τον Παναθηναϊκό, στην έδρα των «πράσινων». Διαιτητής της αναμέτρησης ήταν ο Σωτήρης Ασπρογέρακας, πρώην παίκτης του Παναθηναϊκού! Η ομάδα της Θεσσαλονίκης ηττήθηκε τελικά με 3-1, αλλά ο αγώνας στιγματίστηκε από την υπόδειξη ενός ανύπαρκτου πέναλτι μόλις στο 8’ υπέρ του Παναθηναϊκού. Πώς έγινε αυτό άραγε;

Ο ΑΡΗΣ ΝΙΚΗΣΕ ΤΗ ΛΙΒΕΡΠΟΥΛ
Λίγους μήνες μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης από την γερμανική κατοχή, στην πόλη αρχίζει και πάλι η αγωνιστική δραστηριότητα. Τον Μάιο του 1945 διεξάγεται του τουρνουά του Πάσχα με τη συμμετοχή πέντε αγγλικών (Λίβερπουλ, Τσέλσι, Μάντσετσερ Σίτι, Τσέστερ και τριών ελληνικών ομάδων (Αρης, ΠΑΟΚ, Ηρακλής).

Στις 13 Μαΐου στον ημιτελικό ο Αρης αντιμετωπίζει την Λίβερπουλ την οποία κερδίζει με 5-4. Η ελληνική ομάδα προηγήθηκε με 3-2 στο πρώτο ημίχρονο με γκολ των Βασιλειάδη, Κλ. Βικελίδη και Κολωνιάρη. Στο δεύτερο όμως, ο Αρης αναγκάστηκε να αγωνιστεί με εννιά παίκτες λόγω του τραυματισμού του Κολωνιάρη και της αποβολής του Καφταντζή. Η Λίβερπουλ το εκμεταλλεύτηκε πετυχαίνοντας αλλά δύο γκολ, όμως οι κίτρινοι κατάφεραν να πάρουν τη νίκη με 5-4 και προκρίθηκαν στον τελικό όπου αντιμετώπισαν την Μάντσεστερ Σίτι. Ο αγώνας έγινε στο γήπεδο του Ηρακλή με τον Αρη να συντρίβει τους Αγγλους. Το τελικό σκορ ήταν 6-1. Τα γκολ της ελληνικής ομάδας πέτυχαν οι Βασιλειάδης (2), Βικελίδης (2), Φυσικόπουλος και ένα αυτογκόλ.

Η ΠΡΩΤΗ ΟΜΑΔΑ ΠΟΥ ΕΣΠΑΣΕ ΤΟ ΠΟΚ

Την περίοδο 1968-69 ο Αρης με προπονητή τον Πορτογάλο, Σεβεριάνο Κορέιρα τερμάτισε τρίτος στο πρωτάθλημα και κατάφερε για πρώτη φορά να «σπάσει» την τριάδα του ΠΟΚ από το 1959 που συστάθηκε η Α’ Εθνική Κατηγορία.

 

* Στην φωτογραφία ο Άρης το 1932

  • Kiriakos

    α ρε Άρη Μακεδόνα που σε κατάντησαν…
    Η ομάδα με την μεγαλύτερη ιστορία στην Β. Ελλάδα
    Το καμάρι της Θεσσαλονίκης.

    Χρόνια πολλά αγάπη μου γλυκιά!!
    Και στα 100 θα ‘μαι πάλι εδώ να στο τραγουδώ!!

    Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες, χρόνια πολλά στους Έλληνες!!