Παραδοχή ενοχής οι ενέργειες της ΕΠΟ

Μια κρατική Ομοσπονδία, όπως η ΕΠΟ, οφείλει να γνωρίζει όλα τα δεδομένα του αθλήματός της και να λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα για την προστασία του, των ανθρώπων, των φιλάθλων, της δημόσιας ζωής και τάξης και στο φινάλε του εαυτού της.

Η ΕΠΟ λοιπόν ξέρει ότι ο Ολυμπιακός είναι κόκκινο πανί για όλη την Ελλάδα και ειδικά για τις τρείς άλλες μεγάλες ομάδες, στους φιλάθλους των οποίων υπάρχει μεγάλο αίσθημα αδικίας.

Ακόμη και αν υποθέσουμε ότι η ίδια δεν συμφωνεί πως δικαίως συμβαίνει κάτι τέτοιο και θεωρεί ότι το γεγονός οφείλεται αποκλειστικά στον φθόνο προς τον ισχυρότερο, ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι δεν αναγνωρίζει καμιά δική της ευθύνη γι΄ αυτό, ότι δεν υπήρξε ποτέ η παραμικρή εύνοια, δεν υπήρξε ποτέ η ‘Παράγγα’, τα γνωστά κυκλώματα, τα στησίματα αγώνων, μόνο και μόνο παρατηρώντας το (έστω αδικαιολόγητο κατ΄ αυτήν) γεγονός, θα έπρεπε να λαμβάνει κάποια μέτρα. Πολύ περισσότερο δε, αν ένιωθε ότι είναι η ίδια αθώα θα έπρεπε να λαμβάνει διπλά μέτρα για να μην δίνει κανένα δικαίωμα σε όσους (αδίκως κατ΄ αυτήν) την κατηγορούν.

Και ποια θα ήταν αυτά τα μέτρα;

Να ορίζει στα ματς των τριών αυτών ομάδων με τον Ολυμπιακό, ότι καλύτερο διαθέτει από διαιτητές. Τόσο απλό.

Γιατί δεν το κάνει; Μα ακριβώς γιατί είναι ένοχη. Γιατί αυτό για το οποίο βοά όλη η φίλαθλη Ελλάδα και η πολιτεία, ότι έχει στήσει ένα άθλιο κύκλωμα με κέντρο την εύνοια προς τον Ολυμπιακό και τον παράνομο στοιχηματισμό είναι αλήθεια. Αυτό αποδεικνύουν οι ενέργειές της.

Και ακριβώς γιατί τα μέλη αυτού του κυκλώματος, βυθισμένα στην απληστία τους δεν λένε να κάνουν ούτε εκατοστό πίσω.

Πάρτε για παράδειγμα τον ορισμό ως διαιτητή στο ντέρμπυ του Παππά. Ο διαιτητής αυτός θεωρείται κλασσικό ‘τέκνο’ του κυκλώματος έχοντας αδικήσει πολλές φορές τον ΠΑΟΚ. Η ΕΠΟ είπαμε ότι υποστηρίζει πως είναι εντελώς αθώα, δεν υπάρχει το γνωστό κύκλωμα κλπ.

Γιατί βάζεις τον Παππά και όχι έναν άλλο διαιτητή ο οποίος, δεν θεωρείται τέτοιος. Το ίδιο και με τους άλλους τέσσερις. Ολονών τα χέρια είναι βαμμένα με ΠΑΟΚτσήδικο αίμα. Ή έστω οι ΠΑΟΚτσήδδες κακώς έτσι νομίζουν. Βάλε άλλους, δεν έχεις;

Επιπλέον, οι φίλαθλοι του ΠΑΟΚ έμαθαν από καταγραφές του κρατικού κοριού (και διαρροές κρατικών υπηρεσιών) ότι ο Μαρινάκης έστησε πριν από λίγα χρόνια έναν ανάλογο αγώνα κυπέλλου στην Τούμπα, στον οποίο νίκησε τελικά ο ΠΑΟΚ και ο τότε διαιτητής καταγράφαμε να απολογείται στον Μαρινάκη ότι ο Ολυμπιακός ήταν πολύ κακός και δεν μπόρεσε τελικά να κάνει τίποτε. Δικαιοσύνη δεν αποδόθηκε, η ιστορία χρονίζει (μαζί με άλλες πολλές ίδιες) στα δικαστήρια. Τι θα πείς τώρα στον απλό φίλαθλο του ΠΑΟΚ ο οποίος όπως όλοι οι φίλαθλοι στον κόσμο δεν είναι και αντικειμενικός ως προς τα συμφέροντα της ομάδας του αλλά αντίθετα είναι καχύποπτος;

Έχεις να κάνεις ένα και μοναδικό πράγμα. Να ορίσεις αξιόπιστο και κοινής αποδοχής διαιτητή. Η ΕΠΟ δεν το έκανε. Γιατί;

Γιατί φαίνεται ότι πίσω από όλα αυτά υπάρχουν και συμφέροντα σχετικά με το στοίχημα. Αναρωτιόμουν χθες γιατί ο Παππάς να προκαλέσει τόσο πολύ και να φέρει την καταστροφή, μη δίνοντας ένα τόσο καταφανές πέναλτι σε ένα γήπεδο που έβραζε εναντίον του. Ούτως ή άλλως εκτέλεσε σωστά την αποστολή του, προστάτευσε τον Ολυμπιακό, πέτυχε αποτέλεσμα που τον κάνει αδιαφιλονίκητο φαβορί. Δεν θα άλλαζαν πολύ όλα με το πέναλτι, εφ΄ όσον έμπαινε βέβαια. Και το 2-2 μια χαρά ήταν.

Διαβάζοντας όμως πόσα χρήματα είχαν παιχτεί στο διπλό στην Ασία κατάλαβα ποιος ήταν ο λόγος της πράξης του. Δεν του αρκούσε καλό σκορ για τον Ολυμπιακό. Ήθελε οπωσδήποτε το διπλό. ‘Συμπτωματικά’ κάποιοι θα διπλασίαζαν μέσα σε δύο ώρες μερικά εκατομμύρια.

Και είχαν μια μοναδική ευκαιρία. Μετά την αποκάλυψη στησιμάτων τύπου Βέροιας είχαν την ευκαιρία να βγάλουν καλά κέρδη ποντάροντας απλά στη νίκη ενός φαβορί σε έναν αγώνα, χωρίς να προκαλέσουν καμιά υποψία. Έπρεπε όμως να την εξασφαλίσουν με κάθε τρόπο. Μη χάσουν και τα χρήματά τους! Το ίδιο ισχύει και ως προς την απόφασή του να ξαναρχίσει το ματς, άσχετα αν αυτό ήθελε και ζητούσε και ο ΠΑΟΚ.

Αιματοκύλισαν λοιπόν έναν αγώνα, έπαιξαν με την αστυνομία και τη δημόσια τάξη, με μια πόλη ολόκληρη, έστησαν μια ομάδα, έκλεψαν τον ιδρώτα τόσων ανθρώπων και τώρα βγαίνουν τιμητές και κάνουν δηλώσεις περί του ποιος είναι ο θύτης και ποιο το θύμα. Ωστόσο, αν ένα χαρακτηριστικό αυτών των συστημάτων είναι η απληστία και η τύφλωση, άλλο ένα είναι η αδυναμία του να αποφύγει κάποια στιγμή την νομοτελειακή καταστροφή του η οποία νομίζω ότι έρχεται. Αν μάλιστα οι τρείς μεγάλες ομάδες δράσουν συντονισμένα, θα τη φέρουν ακόμη γρηγορότερα.

ΟΙ ΡΙΖΕΣ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ

Το πρόβλημα στο ελληνικό ποδόσφαιρό δημιουργήθηκε στην περίοδο Κόκκαλη. Ο Κόκκαλης ήθελε να δηλώνει με κάθε τρόπο και μέσο την παντοδυναμία του στην Ελλάδα. Ο Κόκκαλης δεν ήθελε να παίρνει καθαρά τις δουλειές ήθελε να τις παίρνει πλαγίως, να δείχνει ότι αυτός κάνει κουμάντο στην Ελλάδα.

Παρομοίως δεν ήθελε να παίρνει καθαρά πρωταθλήματα με καλή ομάδα. Ήθελε να τα παίρνει με την διαιτησία. Να δείχνει ότι αυτός κάνει κουμάντο στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Όταν ο Ζουράρης του είπε: ‘Μα καλά έχεις καλή ομάδα γιατί θέλεις να παίζεις 14 εναντίον 11;», ο Κόκκαλης του απάντησε κυνικά: «Σε λίγο που θα καθιερωθούν οι πέντε διαιτητές θα παίζω 16 εναντίον 11!».

Αυτό και μόνο τα λέει όλα.

Από εκεί και πέρα αυτή η παντοκρατορία έγινε καθεστώς. Μαζί με την ‘Παράγκα’ και την ΕΠΟ. Αναρωτιόμουν πολλές φορές πώς είναι δυνατόν να χαίρονται τόσες κάλπικες νίκες, να πανηγυρίζουν τόσα κάλπικα πέναλτι. Λες και είναι πεινασμένοι. Αυτό είναι διαστροφή.

Μετά κατάλαβα. Δεν τους ικανοποιεί απλά να κερδίζουν. Θέλουν να κερδίζουν με το ’έτσι

θέλω’. Αν θέλει κανείς να μελετήσει τη συμπεριφορά αυτών των καθεστώτων δεν έχει παρά να διαβάσει ιστορία. Το κύριο γνώρισμα είναι η απόλυτη απληστία. Δεν αφήνουν να πέσει ούτε ψίχουλο.

Για παράδειγμα, στο ελληνικό ποδόσφαιρο, αναμφίβολα ο Ολυμπιακός δικαιούνταν τα περισσότερα από τα πρωταθλήματα και κύπελλα που πήρε. Στα τελευταία χρόνια όμως έπρεπε να πάρουν από ένα πρωτάθλημα ο Παναθηναϊκός, ο ΠΑΟΚ και η ΑΕΚ και από ένα κύπελλο η ΑΕΚ, η Τρίπολη, ο Ατρόμητος. Η ΑΕΚ μάλιστα καταστράφηκε οικονομικά όταν της έκλεψαν αυτό το πρωτάθλημα.

Τότε οι φίλαθλοι όλων των ομάδων θα έπαιρναν από μια χαρά την οποία δικαιούνταν απόλυτα δεν λέει κανείς να τους τη χάριζε ο Ολυμπιακός και ο τελευταίος θα ήταν ο αδιαφιλονίκητος πρώτος και κύριος.

Τώρα τον μισούν οι πάντες, χαίρεται όλη η Ελλάδα με τις αποτυχίες του, τον βαρέθηκε μεγάλο μέρος των ίδιων των οπαδών του και ήδη έχει γίνει θέμα και στην Ευρώπη. Παράλληλα, με την υποβάθμιση του πρωταθλήματος ζημιώνει και ο ίδιος αφού δεν θα μπορεί να φέρει καλούς παίκτες, δεν παρουσιάζεται ανταγωνιστικός στην Ευρώπη κλπ.

Το αισιόδοξο μήνυμα που θέλω να δώσω μέσα στη γενικότερη κατήφεια και καταχνιά, στην απογοήτευση και στην άποψη ότι δεν έχει κανένα νόημα να ασχολείσαι πια με το ποδόσφαιρο είναι η εκτίμησή μου ότι αυτό το σύστημα τελειώνει και κάθε μέρα βαδίζει προς την καταστροφή του και οι ίδιοι οι εκφραστές του τυφλωμένοι από την απληστία τους ολοένα και πριονίζουν πια το κλαδί πάνω στο οποίο κάθονται.