Σήμερα, μετά από όσα έχουμε ζήσει, ως παρατηρητές, τον τελευταίο ενάμιση μήνα, οφείλουμε να ζητήσουμε όλοι μας μια συγνώμη από τον ΠΑΟΚ.
Εδώ και δεκαετίες, τι είναι αυτό, που όλοι λίγο – πολύ, ζητάμε; Να βρεθεί ένα άνθρωπος, να επενδύσει στον ΠΑΟΚ, να φτιάξει δυνατή ομάδα, να διεκδικήσει και να πάρει το πρωτάθλημα.
Ο άνθρωπος βρέθηκε, επένδυσε, αλλά… ποιο πρωτάθλημα;
Ποιος μας είπε, εμάς τα κορόιδα, ότι αρκεί να έχεις καλή ομάδα για να πάρεις το πρωτάθλημα;
Όλοι εμείς, οι αφελείς, αυτό πιστεύαμε. Ότι κάνεις δυνατή ομάδα και το παίρνεις. Γελάω, όταν σκέφτομαι ότι προ Σαββίδη, περιμέναμε από τις ηγεσίες του ΠΑΟΚ, να πάρουν καλούς παίκτες, καλούς προπονητές, και να διεκδικήσουν το πρωτάθλημα. Πόσο για τα πανηγύρια, ήμασταν;
Είναι ξεκάθαρο πια. Το να έχεις ομάδα, είναι μια αναγκαία, αλλά όχι ικανή συνθήκη για να πάρεις το πρωτάθλημα.
Είναι λίγο σοκαριστικό να συνειδητοποιείς μετά από τόσα χρόνια στο «κουρμπέτι», ότι ακόμη κι αν έχεις την καλύτερη ομάδα, μπορεί να μην πάρεις ποτέ πρωτάθλημα!
Βλέπουμε ότι άλλα πράγματα είναι περισσότερο σημαντικά.
Πρέπει να τα έχεις «δεμένα» όλα.
Να νιώθουν οι άρχοντες των αγώνων, ότι είσαι το αφεντικό, ότι στην κρίσιμη φάση, υπάρχει μόνο μια επιλογή. Δεν ξέρω πως το καλλιεργείς αυτό, βέβαια, αλλά αν δεν το καλλιεργήσεις, δεν έχεις τύχη.
Που πας ρε φουκαρά, που έρχεται στο σπίτι σου ένας διαιτητάκος και σου ακυρώνει με το «έτσι την είδα» ένα ΚΑΝΟΝΙΚΟ γκολ, που σου δίνει πρωτάθλημα;
Πρέπει να έχεις δημιουργήσει ένα «στρατό», έτοιμο να πολεμήσει για σένα σε όλα τα επίπεδα.
Να κάνει το άσπρο – μαύρο, να πείθει την κοινή γνώμη, ακόμη κι ότι σήμερα είναι Χριστούγεννα κι όχι Απρίλιος, αν έτσι πρέπει.
Πρέπει να έχεις έναν ολόκληρο οργανισμό, έτοιμο να αποκρούει κάθε «επίθεση», να αντιμετωπίζει κάθε κατάσταση, να προνοεί, για μη ποδοσφαιρικά πράγματα.
Ακόμη κι όταν οι άλλοι έχουν μόνο έναν σκοπό. Πως ΔΕΝ θα παίξουν και θα φταις ΕΣΥ, χωρίς να φταις.
Πρέπει να έχεις στήσει έναν οργανισμό, που οι πιο σημαντικοί κρίκοι, δεν θα είναι προπονητές ή ποδοσφαιριστές.
Δεν είναι ποδόσφαιρο αυτό. Αλλά, δυστυχώς, αυτό έχουμε. Ή το αλλάζεις ή γίνεσαι καλύτερος «παίκτης».
Και δυστυχώς, δύσκολα τα αλλάζεις.
