Ο μεγαλύτερος τίτλος δεν κρίθηκε σε τελικό

Aρχές του Μαίου του 2017, όταν ουσιαστικά ξεκινούσε αυτή η ιστορία, υπήρχε πολύ μεγάλη προσμονή για τον τελικό του Βόλου. Όλος ο κόσμος ήθελε να πάει, όλος ο κόσμος περίμενε επιτέλους ένα κύπελλο, μετά από 14 χρόνια ξηρασίας.

Ήταν πολύ έντονα τα συναισθήματα, ήταν πολύ έντονοι οι πανηγυρισμοί μετά από εκείνη την κατάκτηση το βράδυ της 6ης Μαίου στον Βόλο.

Τώρα, πέντε χρόνια και κάτι μέρες αργότερα, ο ΠΑΟΚ ετοιμάζεται για έναν ακόμη τελικό. Η προσμονή δεν είναι η ίδια, ας μη γελιόμαστε, η λαχτάρα για την κατάκτηση ενός τίτλου, δεν είναι βέβαια πολύ διαφορετική. Ο κόσμος το θέλει. Ποιος δε θα το ήθελε;

Στο μεσοδιάστημα ο ΠΑΟΚ πήρε άλλα τρία κύπελλα, όλα μέσα στα σπίτια των αντιπάλων του. Πήρε κι ένα πρωτάθλημα, στο οποίο τους ισοπέδωσε όλους, πήρε κι ένα ακόμη, που του το έκλεψαν με τον πλέον επαίσχυντο τρόπο και δυο μηδενισμούς.

Θα έλεγε κανείς, όταν αυτά τα πέντε χρόνια που μεσολάβησαν, ο γίγαντας επέστρεψε.

Εγώ δεν θα το έλεγα. Όχι γιατί δεν επέστρεψε, αλλά γιατί ο ΠΑΟΚ δεν ήταν ΠΟΤΕ τόσο γίγαντας!

Αυτή την πενταετία ζήσαμε μια ομάδα, που ξεκίνησε την… άνω βόλτα, έφτασε στους τίτλους και κυρίως, έδειξε στους αντιπάλους της ότι έχει πολύ κοφτερά δόντια.

Αυτή την πενταετία, αρχής γενομένης από τον τελικό του Βόλου, ο ΠΑΟΚ πιστοποίησε την εξέλιξή του, την μετατροπή του από ένα μεγάλο αθλητικό μέγεθος σε μια μεγάλη ποδοσφαιρική ομάδα.

Αυτή την πενταετία, χωρίς να το καταλάβουμε τόσο γρήγορα εμείς, που παρακαλουθούμε την καθημερινότητα του και δεν συνειδητοποιούμε γρήγορα τις μεγάλες αλλαγές, ο ΠΑΟΚ μετατράπηκε σε μεγάλο ποδοσφαιρικό μέγεθος, άφησε παραδοσιακές δυνάμεις να χάνονται στη σκόνη του.

Θα μου πείτε, η ΑΕΚ κι ο Παναθηναϊκός έχουν προβλήματα. Ας πρόσεχαν! Ο ΠΑΟΚ είχε προβλήματα για πενήντα χρόνια, σήμερα δεν έχει.

Σήμερα ο ΠΑΟΚ είναι μαζί με τον Ολυμπιακό, οι μεγάλες δυνάμεις της ποδοσφαιρικής Ελλάδας. Αυτό είναι μια κατάκτηση για τον ΠΑΟΚ του Ιβάν Σαββίδη, σχεδόν μια δεκαετία με τον σημερινό του ηγέτη στην κεφαλή.

Όση εσωστρέφεια κι αν υπάρχει πέριξ της Τούμπας κατά καιρούς, ο ΠΑΟΚ είναι πια μια ποδοσφαιρική δύναμη. Ένα λιοντάρι με κοφτερά δόντια, έτσι τον βλέπουν πια οι αντίπαλοί του. Είναι μια ομάδα, που σχεδόν όλοι νιώθουν μικρότεροι απέναντί της. Κανείς δε νιώθει μεγαλύτερος.

Αυτή είναι μια πραγματικότητα και είναι κάτι που δεν χτίστηκε σε μια βραδιά. Είναι προϊόν μιας μακροχρόνιας διαδικασίας. Αυτός είναι ο μεγαλύτερος τίτλος που κέρδισε ο ΠΑΟΚ.

Στο ΟΑΚΑ ο ΠΑΟΚ μπορεί να κερδίσει, δεν υπάρχει αμφιβολία, στο γήπεδο μπαίνει σαν ισχυρότερος. Μακάρι να κερδίσει, να το χαρεί το κοινό του, να πάει ο κόσμος πάλι στον Λευκό Πύργο, να μπει άλλη μια κούπα στην τροπαιοθήκη.

Αν δεν κερδίσει, ο κόσμος θα στεναχωρεθεί για ένα βράδυ, αλλά αυτή η πορεία που ξεκίνησε πριν λίγα χρόνια, δεν πρόκειται να σταματήσει.

Όλα αυτά τα χρόνια, που κυκλοφορεί η FORZA, συμπτωτικά βγήκε λίγο πριν αρχίσει η συλλογή των τίτλων για τον ΠΑΟΚ, κάναμε πολλά πρωτοσέλιδα. Εκείνο που μου έμεινε, ήταν αυτό της 22ης Οκτωβρίου 2018, μετά από μια νίκη στο Χαριλάου με γκολ του Πρίγιοβιτς.

Όταν όλοι έψαχναν μέσα στη σαχλαμάρα το αφεντικό της πόλης, η FORZA είχε δει το ΑΦΕΝΤΙΚΟ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ.

Και ο δρόμος για να φτάσει εκεί, δεν σταματάει τώρα στο ΟΑΚΑ.