Το σκεπτικό αθώωσης της Βέροιας

Ως νομικά αβάσιμη χαρακτήρισε την πειθαρχική δίωξη στη Βέροια η πειθαρχική επιτροπή της Super League που με βάση το σκεπτικό της δε βρήκε καν επαρκείς ενδείξεις για την ενοχή των Αρβανιτίδη, Λαναρή για ύποπτο ματς με τον Ολυμπιακό το 2013

Το σκεπτικό της αθώωσης της Βέροιας αλλά και των παραγόντων δόθηκε στη δημοσιότητα και παρουσιάζει ενδιαφέρον.

Το πειθαρχικό όργανο της Super League, επικαλέστηκε άρθρα του κανονισμού τα οποία ισχύουν στον πειθαρχικό κώδικα της ΕΠΟ από το καλοκαίρι του 2014, και τον εφάρμοσε σε παλιότερα αδικήματα λόγω ευνοϊκότερων διατάξεων.

Λόγω μη δίωξης σε περισσότερους από τρεις παίκτες, η αθλητική δικαιοσύνη απάλλαξε τη Βέροια και έκρινε νομικά αβάσιμη τη δίωξη.

Τα κορυφαία αποσπάσματα, ωστόσο, είναι στους λόγους της απόφασης για την απαλλαγή της ομάδας και των παραγόντων, λόγω αμφιβολιών.

Εκεί όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά η πειθαρχική επιτροπή έβγαλε τα εξής συμπεράσματα:

1) Οι χρόνοι επίτευξης των 2ου και 3ου τερμάτων (86ο και 90ο προς 91ο λεπτά αντιστοίχως) κάθε άλλο παρά δείχνουν προκαθορισμό του αποτελέσματος, διότι σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας και της λογικής, αν το αποτέλεσμα είχε προκαθοριστεί για στοιχηματικούς λόγους, τότε δεν θα διακινδύνευαν τις επιτεύξεις των 2 εκ των 3 τερμάτων στα τελευταία λεπτά του αγώνα, όταν είναι γνωστό ότι στο άθλημα του ποδοσφαίρου παίζουν ενίοτε σημαντικό ρόλο και αστάθμητοι παράγοντες, όπως η τύχη, η αστοχία ή η κακή απόδοση των επιθετικών της αντίπαλης ομάδας, η σωματική κόπωση που εκ των πραγμάτων παρατηρείται προς το τέλος κάθε αγώνα, η λήξη του παιχνιδιού από το διαιτητή χωρίς να κρατηθούν καθυστερήσεις κ.α.

2) Αν είχε προκαθοριστεί το τελικό αποτέλεσμα, τότε οι όποιες συνεννοήσεις με τους τυχόν εμπλεκόμενους ποδοσφαιριστές θα έπρεπε λογικά και με βάση την κοινή πείρα να είχαν γίνει προ της ενάρξεως του αγώνα και να μην είχαν αφεθεί να γίνουν στην ανάπαυλα και μάλιστα κατά τα τελευταία λεπτά της ανάπαυλας αυτής και ενώ είχε ήδη εκπνεύσει ο προβλεπόμενος χρόνος για επάνοδο της ομάδας στον αγωνιστικό χώρο.

3) Ο προπονητής Δ. Καλαϊτζίδης αναφέρει ότι προ της φυγής του από την πόρτα των αποδυτηρίων, όπου στεκόταν για να αποτρέψει την είσοδο σε αυτά του Λαναρή και ενώ ο χρόνος της ανάπαυλας είχε εκπνεύσει, ο τέταρτος διαιτητής προέβη σε τέσσερεις επανειλημμένες ειδοποιήσεις για έξοδο της ομάδας στο γήπεδο, προειδοποιώντας μάλιστα και για πειθαρχικές συνέπειες. Ακολούθως ο μάρτυρας αυτός έφυγε προς τον αγωνιστικό χώρο και τότε ο Λαναρής φέρεται να μπήκε στα αποδυτήρια και να μίλησε στους ποδοσφαιριστές, οι οποίοι βγήκαν στον αγνωστικό χώρο μετά από 2-3 λεπτά. Σύμφωνα λοιπόν με τη διήγηση αυτή, η έναρξη του 2ου ημιχρόνου θα έπρεπε να έχει καθυστερήσει τουλάχιστον για ένα πεντάλεπτο. Εντούτοις ο διαιτητής δεν αναφέρει στο Φ.Α. καθυστέρηση της ενάρξεως του 2ου ημιχρόνου, οιασδήποτε διάρκειας, ούτε σημειώνει ότι η φιλοξενούμενη ομάδα καθυστέρησε να εξέλθει στον αγνωστικό χώρο.

Συμπερασματικά: ένα ματς στήνεται μόνο πριν τη σέντρα, τα γκολ μετά το 80′ μπήκαν επειδή κουράστηκαν οι παίκτες, και η εντολή που προκύπτει από τις καταθέσεις των Γεωργέα-Καλαϊτζίδη και επιβεβαίωσε ο Καλογέρης δεν ισχύει επειδή στο φύλλο αγώνα(!) δεν γράφτηκε πως υπήρξε καθυστέρηση στην εκκίνηση του δευτέρου μέρους καθώς αν γινόταν κάτι τέτοιο το ματς θα έπρεπε να αρχίσει με καθυστέρηση.