Άντε πάλι απ΄ την αρχή

H κατάσταση στον ΠΑΟΚ μου θυμίζει εκείνα τα αρσενικά έντομα τα οποία συνουσιάζονται για μια φορά, γονιμοποιούν το θηλυκό και πεθαίνουν.

Πήραμε ένα κύπελλο και διαλυθήκαμε. Έστω μετά από 14 χρόνια. Και όλοι θέλουν να φάνε τον Ίβιτς, όταν πριν από λίγες μόλις μέρες έλεγαν ότι έχουμε προπονητή για δέκα χρόνια και του χρόνου ο ΠΑΟΚ πηγαίνει για μεγάλα πράγματα. Με τον Ίβιτς. Ο οποίος μπαίνει στο ανάθεμα για μια ήττα. Ή για να το πούμε καλύτερα για ένα δοκάρι και έξω, αναφερόμενος στο δοκάρι του Ενρίκε στο ματς με τον Παναθηναϊκό.

Βέβαια το ποδόσφαιρο είναι συναίσθημα και το τελευταίο και τρέχον συναίσθημα είναι εξόχως αρνητικό. Ωστόσο, όταν σχεδιάζεις το μέλλον, ο πιο αναξιόπιστος σύμβουλος είναι το συναίσθημα.

Για να πώ λοιπόν ξεκάθαρα, αν ο ΠΑΟΚ δεν συνεχίσει με τον Ίβιτς θα είναι έγκλημα.

Ήμουν αυτός που του άσκησα αρκετά σκληρή κριτική, από την αρχή της χρονιάς και του έκανα στις συνεντεύξεις μετά τα ματς δύσκολες ερωτήσεις. Οφείλω όμως να ομολογήσω ότι ο ΠΑΟΚ κάποια διαστήματα έπαιξε το καλύτερο ποδόσφαιρο των τελευταίων ετών. Το αποδεικνύουν τα ρεκόρ που έκανε και η καθολική γνώμη των φιλάθλων, από την αρχή του 2017, μέχρι λίγες μόλις μέρες πριν. Παρά δυο-τρεις λεπτομέρειες και ατυχίες ο ΠΑΟΚ φέτος δεν πήρε το πρωτάθλημα, παρά τους -3 βαθμούς. Είναι λίγο αυτό;

Δεν είναι όμως αυτό που βαραίνει στην γνώμη μου.

Είναι το γεγονός ότι για πρώτη φορά ο ΠΑΟΚ έχει στρώσει ομάδα. Και είναι – έστω και με κάποιες αδυναμίες – Η ομάδα του Ίβιτς. Όλοι δέχονται ότι χρειάζονται δύο τρείς τελευταίες πινελιές για να ολοκληρωθεί.

Άντε, αν πάρεις άλλον προπονητή, ακόμη και τον καλύτερο (εφικτό), πάλι από την αρχή.

Προσέξτε μια λεπτομέρεια.

Η ομάδα αυτή άργησε να βρει τον ρυθμό, τη συνοχή και την αποτελεσματικότητά της και ήταν λογικό. Και η ομάδα και μεμονωμένοι παίκτες. Για τον Κάμπος οι φίλαθλοι έσπαζαν καρέκλες στα προποτζήδικα και στα καφέ και στο τέλος έβγαζε μάτια. Μέχρι και τον καλύτερο της χρονιάς κόντεψαν να τον ψηφίσουν. Περίπου το ίδιο και για τον Σάκχοφ. Και ο Μπίσεσβαρ ανέβαινε αργά αλλά σταθερά για να δείξει στο τέλος ότι όντως είναι ανάμεσα στους δύο-τρείς καλύτερους παίκτες του πρωταθλήματος. Επίσης το κλίμα στην ομάδα ήταν εξαιρετικό και οι παίκτες όλοι μα όλοι έλεγαν τα καλύτερα για τον Ίβιτς.

Άντε με νέο προπονητή, ακόμη και τον καλύτερο (εφικτό), όλα πάλι από την αρχή.

Οι παίκτες έμαθαν ο ένας τον άλλον, και απέκτησαν συνοχή και αυτοματισμούς.

Άντε με νέο προπονητή, όλα πάλι από την αρχή.

Βέβαια έκανε λάθη, όχι ότι δεν έκανε. Και ποιος προπονητής δεν κάνει και δεν έκανε ιδιαίτερα στα πρώτα του βήματα. Όλοι αυτοί που τον απαξιώνουν (ενώ λίγο μόλις πριν τον αποθέωναν) δεν ήξεραν ότι έχουμε καλό αλλά νέο προπονητή, άρα θα κάνει και κάποια λάθη εξ΄ αιτίας αυτού;

Εμένα ένα με ενόχλησε πολύ.

Η κακή διαχείριση κάποιων παικτών, όπως το δίδυμο Τσίμιροτ – Χαρίση, ο Χατζηισαΐας κλπ και η υποψία εμπάθειας που έχω. Ελπίζω να πέφτω έξω, γιατί αν δεν πέφτω είναι ασυγχώρητο για τον προπονητή του ΠΑΟΚ. Δεν έχει το δικαίωμα.

Ειδικά με το εκπληκτικό δίδυμο Τσίμιροτ – Χαρίση, κατάφερε να μην πάρει αυτά που μπορούσε ούτε από τον έναν, λόγω κούρασης, ούτε από τον άλλον, λόγω απαξίωσης.

Γενικά, και ανεξάρτητα από αυτό, η διαχείριση των δυνάμεων ήταν κακή. Οι παίκτες κρέμασαν. Στο τέλος έδειξε ανασφαλής και άτολμος.

Τα άλλα που λένε για τα στημένα, την κακή άμυνα κλπ είναι θέματα που διορθώνονται με τον καιρό. Έτσι γίνεται στις ομάδες, έτσι γίνεται στη ζωή, παντού. Αρκεί να υπάρχει δυναμική βελτίωσης. Τότε περιμένεις ότι θα διορθωθούν και οι υπόλοιπες αδυναμίες. Και στον ΠΑΟΚ αυτό υπήρχε. Όλη τη χρονιά βελτιωνόταν αργά και σταθερά. Εκτός από τα πλει όφ. Στα οποία βεβαίως, πέραν των άλλων στερήθηκε και μερικούς καλούς τους παίκτες.

Και τι να κάνουμε τώρα; Να γκρεμίσουμε όλο αυτό το οικοδόμημα που για πρώτη φορά χτίσαμε; Διότι κάθε μια χρονιά, στα τελευταία χρόνια, από την εποχή του Σάντος, αυτή την εποχή ο ΠΑΟΚ ήταν γιαπί. Στα θεμέλια. Για πρώτη φορά έχει έτοιμο ένα σκελετό να ολοκληρώσει σπίτι.

Πάλι να το γκρεμίσουμε επειδή μερικοί είχαν την αφελή απαίτηση να είχε ολοκληρωθεί, το σπίτι μέσα σε μια χρονιά; Πάλι από την αρχή;

Άντε με νέο προπονητή λοιπόν, όλα πάλι από την αρχή.

Τέλος θέλω να θέσω υπ΄ όψιν όλων το εξής.

Το μεγάλο λάθος ήταν η διαχείριση της κατάκτησης του κυπέλλου.

Ήταν εν μέρει και του Ίβιτς, γιατί έπρεπε να βάλει βέτο και να το αποτρέψει. Βρέθηκα στις 4 το πρωί στον Λευκό Πύργο, όταν έφτασε το λεωφορείο με το κύπελλο. Ξοδεύτηκε απίστευτη ενέργεια από τη μεριά των παικτών. Και σωματική και πνευματική. Είπα τότε ότι η ομάδα δεν πρόκειται να ξαναπαίξει μπάλα φέτος, όπως και έγινε. Και σαν να μην έφτανε αυτό και μπουζούκια την άλλη μέρα.

Ο ΠΑΟΚ έδειξε έναν αρχοντοχωριατισμό στο θέμα αυτό. Πήρε ένα κύπελλο και διαλύθηκε. Και όχι μόνο φέτος αλλά κινδυνεύει να διαλυθεί και για του χρόνου. Για να ξαναπάρει κύπελλο πάλι μετά από 14 χρόνια; Αυτή δεν ήταν συμπεριφορά μεγάλης ομάδας. Η ομάδα έπρεπε να διανυκτερεύσει και να έρθει ξεκούραση με το κύπελλο την άλλη μέρα. Να το χαρούν και όλοι οι άνθρωποι, όχι μόνον αυτοί που ξενύχτησαν. Πουθενά δεν συμβαίνει αυτό.

Ο Ίβιτς φταίει;. Μήπως και ο ίδιος διαφωνούσε; Πάντως το εντελώς ψυχρό ύφος του μέσα στο πούλμαν της χαράς δείχνει ότι είτε είναι αυτιστικός που δεν μπορεί να εκφράσει συναισθήματα (που ξέρουμε ότι δεν είναι), είτε διαφωνούσε και ήξερε τι θα ακολουθήσει και τι τον περιμένει.

Τρομερό λάθος.

Να τα γκρεμίσουμε όλα λοιπόν. Άντε με νέο προπονητή όλα πάλι από την αρχή.