Αυτό που βλέπουμε κι αυτό που όλοι καταλάβαμε

Έχουμε διανύσει ήδη 10 αγωνιστικές στο πρωτάθλημα, αν σκεφτούμε ότι φέτος θα δούμε 26+10 αγωνιστικές για τα πλέι οφ, έχουμε δει το 1/4 του πρωταθλήματος. Το δείγμα, λοιπόν, δεν είναι μικρό.

Εντάξει, δεν μιλάμε για Πρέμιερ Λιγκ, δεν μιλάμε για Μπουντεσλίγκα, δεν μιλάμε για Πριμέρα Ντιβιζιόν. Δεν χωράει, όμως, αμφιβολία, ότι βλέπουμε ένα καλύτερο πρωτάθλημα!

Aν θεωρήσουμε δεδομένο ότι η πρώτη δυάδα δε σπάει, και το ότι Λαμία, Παναιτωλικός θα παλέψουν μαζί με τον Πανιώνιο για να ξεφύγουν από τις περιπέτειες, βλέπουμε ότι οι υπόλοιπες 9 ομάδες διεκδικούν τις θέσεις των πλέι οφ. Κανείς δεν είναι χαμένος από χέρι.

Βλέπουμε ωραία παιχνίδια, με ενδιαφέρον, έχουμε ανταγωνισμό, έχουμε λίγο περισσότερη ζωντάνια στα γήπεδα. Έχουν λιγοστέψει πολύ τα παιχνίδια, στα οποία θα πόνταρε κανείς ότι έχει στην τσέπη του σε ένα αποτέλεσμα. Δεν βλέπουμε ομάδες να πετούν αετό, θεωρώντας κάποια παιχνίδια χαμένα.

Σε επίπεδο ανταγωνισμού και θεάματος, έχουμε κάνει ένα βήμα μπροστά. Μόνο ένας κακοπροαίρετος ή κακόβουλος, θα μπορούσε να το παραβλέψει αυτό.

Αν και είναι νωρίς να την κρίνουμε, νομίζω ότι αυτή η πολυσυζητημένη αναδιάρθρωση, σίγουρα δεν έκανε. Μάλλον έκανε καλό, μας απάλλαξε από δύο ομάδες, που ίσως βοηθούσαν να ανοίξει η ψαλίδα και να είναι περισσότερο ευδιάκριτες οι «ταχύτητες» στο πρωτάθλημα.

Έχοντας διανύσει το 1/4 του πρωταθλήματος, μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι έχουμε ένα καλύτερο πρωτάθλημα (λίγο ή πολύ, δεν έχει σημασία, πάντως το έχουμε…), κι αυτό μπορούμε να το αποδώσουμε και στο περιβάλλον, που έχει διαμορφωθεί.

Μόνο ένας κακοπροαίρετος δεν θα διαπίστωνε ότι δεν έχουμε καλύτερη διαιτησία. Δεν έχουμε πια παιχνίδια, που οι διαιτητές, με προφανή ή μη τρόπο, προσπαθούν να σπρώξουν μια ομάδα. Υπάρχει κι ένας ξένος στην ΚΕΔ, που προφανώς ευνοεί τη νέα πραγματικότητα.

(Γενικώς, αυτό που λέμε «υπερκείμενες αρχές», με πρώτη και καλύτερη την ΕΠΟ και τα υπόλοιπα θεσμικά όργανα, έχουν πια λιγότερη επίδραση στο παιχνίδι)

Εγκλήματα σε επίπεδο μεμονωμένων φάσεων, δεν έχουμε πια. Και σ΄ αυτό, φυσικά, βοήθησε το VAR. Πρέπει να γίνουν δύο εγκλήματα, για να αλλοιωθεί παιχνίδι από μια φάση. Ένα του διαιτητή κι ένα του VAR. Ως τώρα έγιναν δύο, και μάλιστα στο ίδιο γήπεδο, αλλά κι αυτό πρόοδος είναι.

Υπάρχει, λοιπόν, καλύτερη διαιτησία, με μικρή ή καθόλου επιρροή στην εξέλιξη των αγώνων, υπάρχει το VAR, που παρά τις ελλείψεις του και τις «τεχνικές δυσλειτουργίες» του, υπάρχει λιγότερη «εξωγενής» αδικία.

Η κατάσταση, λοιπόν, έχει βελτιωθεί. Αρχίζει, πια, και φέρνει περισσότερο στην… κανονικότητα! Το βλέπουν, το αναγνωρίζουν όλοι. Όλοι; Σχεδόν όλοι, όχι όλοι!

Υπάρχει ένας, που όχι μόνο δεν το αναγνωρίζει, αλλά και κάνει ότι μπορεί να το αποσταθεροποιήσει, να το απαξιώσει, να το ανατρέψει! Ακόμη και επιχειρήματα, που δεν θα έπειθαν ούτε νήπιο. Δεν βρίσκουν καλύτερα…

Γιατί άραγε, να μην του αρέσει αυτή η κατάσταση, που κατά γενική ομολογία είναι καλύτερη από την προηγούμενη;

Ρητορικό το ερώτημα. Ο καθένας έχει καταλάβει…