Διχασμένος και ευάλωτος…

Θεωρώ απόλυτη υποκρισία την αντίδραση απο πλευράς μας, μετά το αποτέλεσμα στο Καραισκάκη και τον τρόπο που ήρθε αυτό. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί φωνάζουμε σε ένα γεγονός που το ζούμε χρόνια τώρα.

”Όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν”. Αυτό ισχύει και για όλους εμάς που φωνάζουμε και διαμαρτυρόμαστε για κάτι το οποίο επαναλαμβάνεται εδώ και δεκαετίες. Τη δουλειά τους κάνουν οι άλλοι, τα συμφέροντά τους προστατεύουν, χωρίς να βρίσκουν αντίσταση από πουθενά. Ούτε το κράτος, ούτε οι νόμοι δεν μπορούν να έρθουν απέναντί τους και να τους αντιμετωπίσουν.

Σ’ αυτή τη χώρα, τους όρους δεν τους καθορίζει η πολιτεία και οι νόμοι εφαρμόζονται ανάλογα πως βολεύει τον επιτήδειο.

Στο ποδόσφαιρο, μια κάνει κουμάντο ο πράσινος και μια ο κόκκινος βρυκόλακας. Κρατάει αιώνια αυτή η κολόνια και ποτέ δεν θα αλλάξει, όσο κι αν ονειρεύονται ορισμένοι ρομαντικοί. Πάντα αδερφέ βορειοελλαδίτη θα είσαι μικρός κι ασήμαντος γι αυτούς. Είτε αυτό αφορά την πολιτική, είτε τον αθλητισμό, είτε κοινωνικά ζητήματα, είτε καλλιτεχνικά, είτε οτιδήποτε άλλο. Θα είσαι γι αυτούς ο χωρικός που θα έχεις την υποχρέωση να τους προσκυνάς και να αποδέχεσαι τα θελήματά τους.

Όσο και αν πιστεύεις πως κάποτε(sic) θα ισορροπήσεις τα πράγματα, το μόνο που θα τους εξαναγκάσεις να κάνουν, είναι να γελάνε μαζί σου και να απαξιώνουν την προσπάθειά σου…

Και στο τέλος, να σου επιβάλλουν να τους ευχαριστείς για κανα κοκκαλάκι που θα σου πετάξουν όταν εσύ θα σκούζεις δυνατά. Αυτοί δεν θα αλλάξουν ποτέ, γιατί αυτό τους βολεύει κι έχουν τη δύναμη και τον τρόπο να το επιβάλλουν.

Δεν ισχύει μόνο στον αθλητισμό, ισχύει παντού. Ε και, τι έγινε στον τόπο μας όταν πρωθυπουργοί και κορυφαίοι πολιτικοί προέρχονταν από αυτόν? Είσαι γι αυτούς ο μικρός κι ασήμαντος φτωχός συγγενής.

Είσαι μια μπουγάτσα με… ανάλογα πως τους βολεύει! Το συμφέρον τους το προστατεύουν με οποιοδήποτε τρόπο διαχρονικά και χωρίς καμία διακοπή.

Πιστεύω για το ποδόσφαιρο, πως και κομπιούτερ να βάλεις να το διοικεί με προκαθορισμένα δεδομένα, θα βρούν τον τρόπο οι αποφάσεις να γέρνουν προς το μέρος τους. Με λίγα λόγια, όποια προσπάθεια και να γίνει με βάση τη λογική, τους νόμους και το δίκιο, θα έχει το ιδιο αποτέλεσμα που είχαν κι όλες οι άλλες. Το αποτέλεσμα που θυμάμαι από μικρό παιδί…

Εδώ όμως έρχεται η ώρα της αυτοκριτικής. Η ώρα του τι έκανες εσύ για όλα αυτά. Ποιό δρόμο τράβηξες, πως αντιστάθηκες, πως ρε φίλε διεκδίκησες το δίκιο σου. Τις πιο πολλές φορές, κλαίγοντας και ουρλιάζοντας ”…κατόπιν εορτής” όπως λέει και η λαική παράδοση και σοφά μεταφέρεται από γενιά σε γενιά!

Δεν έκανες τίποτα φίλε. Ούτε την ανάσα σου δεν ένιωσαν. Δεν ένιωσαν ποτέ την ταραχή που θα μπορούσε να τους δημιουργήσει η ενότητά σου. Δεν σε φοβούνται, γιατί εύκολα κάνουν σμπαράλια πάντα το μεγαλύτερό σου όπλο, την ΕΝΟΤΗΤΑ.

Ακόμη και σήμερα που στον ΠΑΟΚ ηγείται ένας πάμπλουτος ΠΑΟΚτσης που τον έχει αυτάρκη και νοικοκύρη, για πλάκα και μέσα στην ίδια σου την πόλη, εμποδίζουν την ενότητα και αναδεικνύουν σε μείζονα ζητήματα, πόσες σέλφι βγάζει ο Τζαβέλας, το κούρεμα του Κλάους, γιατί δεν πήρε ακόμα πρωτάθλημα ο Ιβάν, πόσα ξόδεψε στο γάμο του γιού του, γιατί δεν φέρνει μεγάλο φορ- παρεπιπτόντως αναρωτιέμαι, ο Μπερμπάντοφ στόπερ ήταν? Μια χούφτα αλλόθρησκοι, μια ακόμα δούρειων ίππων και μια ακόμα έμμισθων, σαλεύουν το μυαλό του κόσμου κι εύκολα τον αποπροσανατολίζουν.

Στις ελάχιστες εξαιρέσεις που το βρώμικο αυτό σύστημα έκανε κάνα βήμα πίσω, ήταν μόνο όταν ένιωθαν φόβο. Μόνο ο φόβος μπορεί να τους νικήσει αυτούς. Φόβος που προκαλείται από την ενότητα και τη μαζικότητα του πλήθους και τις αντιδράσεις του και σε καμία περίπτωση από πρόσωπα ή από οποιαδήποτε διαπραγμάτευση ή διαδικασία.

Όσο δεν υπάρχει ενότητα, όσο τα μιλιούνια δεν είναι ενεργά και ΟΣΟ ΟΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΝΕΡΓΟΙ ΧΩΡΙΣ ΡΟΛΟ, ο Ιβάν θα παιδεύεται συνέχεια, πιστεύοντας πως υπάρχει κι άλλος τρόπος να τα βάλει με τους βρυκόλακες πλην του ΦΟΒΟΥ!!!

Μόνο όταν ο γίγαντας κόσμος, η ασπίδα και το δόρυ του προσφυγικού συλλόγου γίνει μια γροθιά και δημιουργεί ΦΟΒΟ χωρίς εκπτώσεις και συμβιβασμούς, τότε και μόνο τότε, ο Ιβάν που πληρώνει κι όλοι εμείς, θα κάνουμε τις Κυριακές μας πιο ευχάριστες!!!

Υ.Γ.1. Καμιά φορά αυτό το να ”…κάνουμε ομάδα να νικάει και τους διαιτητές”, μπορεί εύκολα να φανεί στην πράξη. Απλά είναι τα πράγματα …την ώρα που είσαι εσύ και η εστία και δεν πρόλαβαν να σε ”σταματήσουν”, να μπορείς να τη σημαδέψεις!!!

Υ.Γ.2. Αισθητή η απουσία Τζαβέλα.

Υ.Γ.3. Ούτε μια θλάση… ένα μεγάλο μπράβο σε όλο το προπονητικό τιμ.