Δυο λόγια γι΄ αυτά, που έχουμε μπροστά μας

Είμαστε σε μια πολύ σημαντική για τον ΠΑΟΚ περίοδο, καθώς σε ένα σημαντικό βαθμό, θα κριθεί και το μέλλον του. Το αγωνιστικό, με την προοπτική της Ευρώπης, που πάντα δίνει οξυγόνο, και φυσικά και το οικονομικό, από το οποίο ξεκινούν όλα.

Το καταλαβαίνω ότι είναι ένα θέμα ταμπού, καταλαβαίνω ότι ο κόσμος δε θέλει να το αντιληφθεί, αλλά όσο δυσάρεστο κι αν είναι, εγώ δε ντρέπομαι να το γράφω. Αν ο ΠΑΟΚ δεν ρίξει ΑΙΣΘΗΤΑ το μπάτζετ του, δεν κλείσει κατά ΠΟΛΥ την ψαλίδα στο έσοδα – έξοδα, το επόμενο καλοκαίρι θα συζητάμε για το αν θα τον αφήσει η ΟΥΕΦΑ να παίξει στα κύπελλα Ευρώπης.

Είναι σαφές, ότι αν ο ΠΑΟΚ αποκλείσει την Μπεσίκτας, παίρνει μια πολύ βαθιά ανάσα, χωρίς να λύνει οριστικά το πρόβλημα. Αν δεν περάσει τη Μπεσίκτας, τότε η αγωνία θα είναι μεγάλη (μα πολύ μεγάλη…) μέχρι τα τέλη Σεπτεμβρίου.

Ο ΠΑΟΚ έφτασε σ΄ αυτό το σημείο, αφενός γιατί η ομάδα του δεν έφερε τα έσοδα που έπρεπε κι αφετέρου γιατί αυτή η ομάδα έγινε πολύ ακριβή. Πολύ πιο ακριβή, από την πραγματική αξία της στην αγορά. Γιατί η αγορά είναι αυτή που καθορίζει τις τιμές. Αυτήν, κανείς δεν μπορεί να την ξεγελάσει.

Ο ΠΑΟΚ έφτασε σε σημείο να πληρώνει μεγάλα ποσά, γιατί εκτίμησε λάθος τα πράγματα, κάποιες φορές παρασύρθηκε από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα κι όταν κάθισε η σκόνη, το μετάνιωσε.

Στο ρόστερ του ΠΑΟΚ έφτασαν να υπάρχουν αρκετοί παίκτες με συμβόλαια ένω του εκατομμυρίου ή κοντά σ΄ αυτό (αλλά και παίκτες με συμβόλαια, που δεν επρόκειτο να βρουν στην αγορά). 

Με τα σημερινά δεδομένα, με τα σημερινά μεγέθη στο ελληνικό πρωτάθλημα, ο ΠΑΟΚ δεν πρέπει να έχει ΚΑΝΕΝΑΝ ποδοσφαιριστή σ΄ αυτά τα λεφτά και ζει σε παράλληλο σύμπαν όποιος πιστεύει το αντίθετο. Δεν είναι τυχαίο, που πριν τελειώσει η προηγούμενη σεζόν, ο πήχης των συμβολαίων της επόμενης, μπήκε στις 700 χιλιάδες ευρώ. Σ΄ αυτά που είχε συμφωνήσει ο Μίσιτς.

Εύκολα θα αναρωτηθεί κανείς “και τι μας νοιάζει εμάς η τσέπη του Σαββίδη”.

Εμάς δε μας νοιάζει η τσέπη του Σαββίδη, το μόνο που μας νοιάζει, είναι να υπάρχει ΠΑΟΚ, ανταγωνιστικός σε υψηλό επίπεδο. Αυτό δίνει οξυγόνο στον κόσμο, στην πόλη, στον Τύπο, παντού.

Και αυτό θα συμβαίνει επί μακρόν, όταν ο ΠΑΟΚ καταφέρει να εξορθολογίσει τα οικονομικά του και να παίξει με τους κανόνες που βάζει η ΟΥΕΦΑ, η οποία δεν θέλει στις δικές της διοργανώσεις, αυτά που συμβαίνουν στο ελληνικό πρωτάθλημα. Αν δεν υπήρχαν αυτοί οι κανόνες, ο Σαββίδης θα μπορούσε να πληρώνει κι ένα μπάτζετ 100 εκατομμυρίων, αλλά αυτό που ούτε υγιές είναι, ούτε λύση. 

Τον τελευταίο χρόνο φαίνεται πως ο ΠΑΟΚ βαδίζει σε έναν καλό δρόμο. Πήγε κόντρα στις σειρήνες και στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα, και δεν έκανε σπατάλες στο μεταγραφικό παζάρι. Αυτό το καλοκαίρι, κατάφερε να απαλλαγεί από τεράστια (για τα δεδομένα της εποχής) συμβόλαια, όπως αυτά του Μαουρίσιο, του Βέρνμπλουμ, του Στοχ και το περσινό του Βιεϊρίνια. Η σούμα βγάζει πάνω από 5 εκατομμύρια.

Είμαι σίγουρος ότι στην πορεία θα κόψει κι άλλα από τα υπερβολικά έξοδα και κάποια στιγμή θα καταφέρει να έχει μια ενδεχομένως πιο ανταγωνιστική ομάδα, με πολύ πολύ μικρότερο κόστος και μεγαλύτερες προοπτικές.

Ας βοηθήσει λίγο και το ματς την Τρίτη… Η πρόκριση θα του δώσει το δικαίωμα να συνεχίσει με ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ αυτή την προσπάθεια.