Δύσκολο σχολείο ο ΠΑΟΚ…

Μετά από μια παρατεταμένη εμπόλεμη περίοδο απέναντι σε μεγαλομετόχους φαντάσματα και μια πολύ μικρότερη περίοδο λαικής δημοκρατίας, η μετάβαση στη νέα εποχή του πλούτου και της χλιδής, φαίνεται πως δεν γίνεται ομαλά και οι κραδασμοί και οι ταραχές έχουν τον κυρίαρχο ρόλο.

Το μεγαλύτερο ζήτημα στο νέο ΠΑΟΚ δεν είναι το αγωνιστικό, δεν είναι ο προπονητής, δεν είναι τα αποτελέσματα. Το ποδόσφαιρο είναι δοκάρι και μέσα, δοκάρι και έξω. Κι όταν η ομάδα ήταν 5 βαθμούς μπροστά την περσινή χρονιά, η Τούμπα ήταν άδεια, μη μπορώντας να ξεπεράσει έναν μέσο όρο κοντά στις 15.000 κόσμο.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα που κυριαρχεί, έχει να κάνει με τη φιλοσοφία, την ιδιοσυγκρασία και τις ιστορικές καταβολές του ποδοσφαιρικού ΠΑΟΚ. Οι εποχές όπου ο κόσμος είχε τον πρώτο λόγο και η άποψή του έπαιζε σημαντικό ρόλο στα δρώμενα της ομάδας, είναι παρελθόν και δεν έχει γίνει τίποτα κι από κανέναν, ώστε να προσαρμοστεί ο κόσμος στα νέα δεδομένα και στις αποφάσεις του ενός. Αυτού που πληρώνει κι έχει τον ΠΑΟΚ νοικοκύρη, αλλά δεν είναι δυνατόν να βάζει και τα γκολ.

Ο τρόπος λειτουργίας μιας Ευρωπαικής ποδοσφαιρικής ανώνυμης εταιρείας, δεν μπορει να έχει καμία σχέση με τον τρόπο που έχτισε τη φιλοσοφία του ο ΠΑΟΚτσής στο παρελθόν ή αναγκάστηκε θα έλεγα, από την κατάσταση που επικρατούσε στην ομάδα και την παρουσία ερασιτεχνών και κυρίως απατεώνων, που δρομολογούσαν τις εξελίξεις στην ομάδα.

Το συναίσθημα έπαιζε τον κυρίαρχο ρόλο και η ανάγκη της προστασίας που έπρεπε να προσφέρει ο ΠΑΟΚτσής, νιώθοντας κι ως ένα ενεργό κομμάτι στις εξελίξεις, τον έφερνε πιο κοντά, δεν τον άφηνε να απαξιώνει, αλλά το αντίθετο, να συμμετέχει, να απαιτεί και να πιέζει. Αυτά, στην εποχή του νοικοκύρη ΠΑΟΚ του Ιβάν Σαββίδη, ανήκουν στο παρελθόν.

Ο κόσμος νιώθει ξένο σώμα, Η διαχείρισή του και η βοήθεια που έπρεπε να έχει για να αντιληφθεί τα νέα δεδομένα, δεν είναι δυνατόν να γίνει, γιατί τα πρόσωπα που πρέπει να δρομολογήσουν τέτοιου είδους εξελίξεις είναι παντελώς ακατάλληλα. Η μεγάλη μάζα του κόσμου, ο ”μουγγός” ΠΑΟΚτσής, αυτός που με την αντίδρασή του να μην έρχεται στο γήπεδο, δείχνει τη σαστιμάρα που τον διακατέχει μ’ όλα αυτά που συμβαίνουν στην ομάδα, είναι αυτός που αποδεικνύει με την πράξη του το μπάχαλο που διαδραματίζεται.

Δεν αμφισβητώ επ’ ουδενί τη διάθεση του μεγαλομετόχου να δώσει όχι μόνο τα χρήματά του, αλλά και την ψυχή του για το μεγαλείο του προσφυγικού συλλόγου. Έχω όμως σοβαρές αμφιβολίες για την ορθότητα των επιλογών του, που έχουν να κάνουν με συνεργάτες αλλά και πρόσωπα τα οποία έχουν σοβαρό ρόλο, στον οποίο όμως δεν μπορούν να ανταποκριθούν, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων.

Πέραν των άμεσων συνεργατών του που προέρχονται από τη Ρωσία, οι οποίοι ναι μεν κάνουν υπεράνθρωπες προσπάθειες να ανταποκριθούν, δεν μπορούν εύκολα όμως να αντιληφθούν τί συμβαίνει ακριβώς σ’ αυτή την ομάδα. Φαίνεται εξάλλου η ποιότητά τους και το επίπεδο επαγγελματισμού τους, στα οικονομικά ζητήματα, εκεί όπου ο ΠΑΟΚ ανήκει πια στην Ευρωπαική Ελίτ.

Οι διοικητικές αλλαγές και η ανακατωσούρα στο αγωνιστικό κομμάτι, είναι απόρροια της αρνητικής ενέργειας που επικρατεί εδώ κι αρκετό καιρό στην Τούμπα, της μιζέριας, της γκρίνιας, της απαξίωσης που κυριαρχεί στην καθημερινότητα του ΠΑΟΚ. Απουσιάζει η πίστη, η αγάπη για την ομάδα, το όραμα και η ελπίδα.

Ο λανθασμένος τρόπος προσέγγισης του κόσμου κι ο εύκολος επηρεασμός του από τον οποιοδήποτε, χωρίς ο ίδιος ο ΠΑΟΚ να μπορεί να προστατέψει τα συμφέροντά του και την ψυχική γαλήνη του κόσμου του, είναι αναμενόμενο να μεταφέρεται στην Τούμπα, στην ομάδα και στην αποτελεσματικότητά της. Με αρνητική ενέργεια, βέβαιο είναι και το αρνητικό αποτέλεσμα.

Η επιλογή των προσώπων με λίγα λόγια, τα οποία δεν κατάφεραν να προσαρμόσουν την κατάσταση του παρελθόντος με τα νέα δεδομένα, έχουν και την κύρια ευθύνη για τα απίστευτα που συμβαίνουν στον ΠΑΟΚ του Ιβάν Σαββίδη. Απορίας άξιον είναι, το ότι δεν βρέθηκε κανείς μα κανείς, να εξηγήσει με λίγα και απλά λόγια στον μεγαλομέτοχο τι ακριβώς είναι ο ΠΑΟΚ, ποιά η φιλοσοφία και η ιδιοσυγκρασία του κόσμου του και με ποιόν τρόπο όλοι μαζί θα δημιουργήσουν το όραμα για ένα πιο ελπιδοφόρο μέλλον.

Γιατί δεν κατάφερε κανένας απ’ αυτούς που είχαν τη δυνατότητα και γνώριζαν πρόσωπα και πράγματα να δείξει το σωστό δρόμο στον Ιβάν Σαββίδη; Αυτό το ξέρουν οι ίδιοι και κανείς άλλος.

Ο ΠΑΟΚ είναι πολύ δύσκολο σχολείο. Ποτέ δεν παίρνεις απολυτήριο. Δεν μπορείς ποτέ να μάθεις όλα τα γράμματα. Πάντα θα βρίσκεις κάτι μπροστά σου που θα παρατείνει τις σπουδές σου. Ο Ιβάν Σαββίδης έχει ανάγκη να καταφέρει να βρει αυτά τα πρόσωπα που θα του μιλήσουν με απόλυτη ειλικρίνεια και θα τον καθοδηγήσουν κατ’ αρχήν ώστε να βρει τον τρόπο να τον αγκαλιάσει ο κόσμος, να συμπλεύσει με το όραμά του, να τον βοηθήσει να το μεγαλοποιήσει και να τον στηρίξει για να το υλοποιήσει.

Η γεμάτη Τούμπα με κόσμο, με θετική σκέψη και θετική ενέργεια, μετατρέπει τους προπονητές και τους κάνει άριστους και τους ποδοσφαιριστές τους καλύτερους του κόσμου. Όλοι όσοι έχουνε ζήσει τα δύσκολα χρόνια του συλλόγου, νιώθουν μια απόλυτη απογοήτευση για το πως είναι δυνατόν, τώρα που ο ΠΑΟΚ έγινε νοικοκύρης στα οικονομικά του, έχασε τον προσανατολισμό του σε όλα τ’ άλλα. Δεν θέλει κόπο, θέλει τρόπο.

Υ.Γ.1. Μπορεί η προσωπική μου άποψη για τον προπονητή να είναι κάκιστη, αλλά δεν μπορώ να μην αποδεχτώ πως η αντίδραση του μεγαλομετόχου ήταν σωστή. Οι σοβαρές ομάδες δεν αλλάζουν τους προπονητές στη μέση της χρονιάς.

Υ.Γ.2. Η παραίτηση του Ιάκωβου Αγγελίδη και η αναβάθμιση ως προέδρου του Μίχελ, δεν μπορώ να αντιληφθώ τι μπορεί να προσφέρει στην αναδιοργάνωση της ΠΑΕ ΠΑΟΚ.

Υ.Γ.3. Ο Νίκος Βεζυρτζής, ήταν κορυφαίος παράγοντας όταν διοικούσε και πλήρωνε αυτός. Οι επιφυλάξεις μου για την αποτελεσματικότητά του στα νέα διοικητικά δεδομένα, επιβεβαιώθηκε πλήρως.

Υ.Γ.4. Στον ΠΑΟΚ του Ιβάν Σαββίδη, γίνεται σμπαράλια η φιλοσοφία του λαού… ”το ψάρι βρωμάει απ’ το κεφάλι”. Στο νέο ΠΑΟΚ, η ουρά είναι σάπια και η δυσωδία απλώνεται επικίνδυνα.