Η λογική γερμανικού τύπου και το συναίσθημα του μπίζνεσμαν Νικολάου Λάσκαρη

Στοιχεία λογικής μαθητή γερμανικού σχολείου, συναίσθημα ψύχραιμου φιλάθλου κι έντονο πατριωτισμό με αποδείξεις(διάφανα συμβόλαια καλαθοσφαιριστών-καταβολή φόρων) παρουσίασε ο Νίκος Λάσκαρης στην πρώτη συνέντευξή Τύπου ως μεγαλομέτοχος και διευθύνων σύμβουλος της ΚΑΕ Άρης.

Ο επιχειρηματίας έδειξε ότι απολαμβάνει την ενασχόλησή του με το τμήμα μπάσκετ του Άρη, πίκρανε πάρα πολλούς ανακοινώνοντας πως το ποδόσφαιρο τον αφήνει αδιάφορο κι εμφανίστηκε έτοιμος για απαντήσεις σε όλα τα ζητήματα.

Συμπεράσματα προέκυψαν και από την εικόνα που προετοιμάστηκε για τους προσκεκλημένους:εκ δεξιών του νέου μεγαλομετόχου σε άλλο τραπέζι οι συνεργάτες του.

Ένα επίπεδο ψηλότερα τοποθετήθηκε ο Λάσκαρης, ενώ πίσω τους στην τηλεοπτική οθόνη έπαιζαν πλάνα από ιστορικές επιτυχίες της ομάδας.

Σαφή τα μηνύματα για την ιεραρχία μεταξύ του μεγαλομετόχου και των συνεργατών του και για τη σημασία των επιτυχιών του παρελθόντος.

Μάλιστα, κατέστη σαφές ότι η Αυτοκρατορία δεν θα αποτελέσει μέτρο σύγκρισης με το εγχείρημά του.

Το ένδοξο παρελθόν είναι για τον Λάσκαρη μοχλός δημιουργίας. Ο ίδιος ήδη προσθέτει τις δικές του ιδέες, όπως η ανακοίνωση της απευθείας μετάδοσης μέσω διαδικτύου των αγώνων του “Νικ Γκάλης Καπ” και η πρόθεσή του να το εντάξει στο καλεντάρι της ΦΙΜΠΑ.

Ο Λάσκαρης παρακολουθεί την οργανωτική εξέλιξη των αθλητικών κλαμπ σε όλο τον κόσμο, παίρνει ιδέες και τις προσαρμόζει στα δεδομένα του Άρη.

Ιδέες έχει και για το αγωνιστικό τμήμα. Δική του πρόταση είναι η συνεργασία με θεαματικούς καλαθοσφαιριστές που καρφώνουν.

Του αρέσει η ομάδα του να παίζει σε υψηλό ρυθμό για τη νίκη.

Οι εντυπωσιακές μεταγραφές στην παρούσα φάση δεν τον συγκινούν. Το πρόγραμμά του προβλέπει δημιουργία παικτών.

«Θα ήθελα κι εγώ να ήμουν διευθύνων σύμβουλος στην ομάδα με τον Νίκο Γκάλη, τον Παναγιώτη Γιαννάκη και τον Λευτέρη Σούμποτις, αλλά δεν βιάζομαι.

Αυτό που λέω είναι ότι πάντα πρέπει να υπάρχει κάποιος στόχος.

Έχουμε χρόνια μπροστά μας και νομίζω ότι θα περάσουμε ωραία όλοι μαζί στην προσπάθειά μας να τον πετύχουμε.

Αν τα καταφέρεις τον πρώτο ή τον δεύτερο χρόνο, τι θα κάνεις μετά;

Έχουμε χρόνια μπροστά μας για να στήσουμε τον Άρη σοβαρά και σωστά» είπε.

Βήμα βήμα θα προχωρήσει, λοιπόν, ο Λάσκαρης με δημιουργική οπτική για το παρελθόν, πίστη στο πλάνο του και σημείο κλειδί την παράμετρο «σταθερότητα».

Ο επιχειρηματίας αντιμετώπισε δημιουργικά και την μόνιμη τα τελευταία χρόνια ερώτηση για την πιθανότητα ευθυνών μελών παλαιότερων διοικήσεων στη δημιουργία χρεών.

«Κι από πού που να αρχίσουμε; Από τότε που ο Άρης είχε ισοσκελισμένους ισολογισμούς; Δεν πρόκειται να κυνυγήσουμε μάγισσες» απάντησε.

Προφανώς η εποχή του Μεσαίωνα δεν είναι το αγαπημένο κεφάλαιο του Λάσκαρη στο μάθημα της Ιστορίας.

Η Αναγέννηση(στη συγκεκριμένη περίπτωση του τμήματος μπάσκετ του Άρη) είναι πιο ευχάριστο κεφάλαιο και ήδη έχει αρχίσει τη συγγραφή του προλόγου, χωρίς να ανακοινώσει δημόσια ούτε ένα αριθμητικό στοιχείο, μολονότι πρόκειται για επιχειρηματία, ο οποίος θέλει να γνωρίζει που ξοδεύεται και το τελευταίο ευρώ.

Με λίγα λόγια θα λέγαμε ότι ο Λάσκαρης γοήτευσε το ακροατήριό του, αλλά ας είμαστε μετρημένοι.

Ο υπογράφων είναι πιο επιφυλακτικός, όντας γενικώς καχύποπτος, ειδικά όταν ακούει για διεθνείς επενδυτικούς ομίλους και φιλανθρωπικά ιδρύματα.

Μας άρεσαν ιδιαιτέρως τα πατριωτικά κίνητρά του που προκαλούν φιλανθρωπική δραστηριότητά σε ευαίσθητες περιοχές της Ελλάδας, αλλά η πρώτη πρόχειρη αναζήτηση στο διαδίκτυο για την ιστοσελίδα του ιδρύματός του απέβη άκαρπη.

Θα περιμέναμε να εντοπίσουμε πολύ εύκολα την ιστοσελίδα ιδρύματος επιχειρηματία που κυκλοφορεί με το τάμπλετ στο χέρι.

Ας πούμε ότι πρόκειται για πταίσμα κι ας περιμένουμε.

Γενικά θα περιμένουμε με μεγάλο ενδιαφέρον την ανάπτυξη του πλάνου του Λάσκαρη, σε περιβάλλον με αντιλήψεις αντιδιαμετρικές από τις δικές του.

Είναι σαφές ότι η Ελλάδα των κομμάτων εξουσίας, η τελματωμένη Θεσσαλονίκη κι ο ουσιαστικά διαλυμένος «ενιαίος Άρης» δεν είναι κοινωνικά σύνολα έτοιμα να δεχθούν επιχειρηματία μεγαλωμένο στο εκπαιδευτικό σύστημα της Γερμανίας, εκτός παιχνιδιών με το τερατώδες πελατειακό σύστημα, μεγαλομέτοχο που δεν προαναγγέλλει “μεταγραφές αεροδρομίου”, παράγοντα που δεν  κολακεύει τον «υπέροχο λαό» και τον απασχολεί η αντίδραση του κοινού στα αναπόφευκτα φαλτσοσφυρίγματα των διαιτητών.

Τo πρώτο ουσιαστικό κρας τεστ για τον Λάσκαρη θα είναι η αντίδρασή του στην πρώτη κρίση του αγωνιστικού τμήματος.

Θα επιμείνει στο πλάνο του, στην  πεποίθησή του πως ο καλύτερος στο γήπεδο κερδίζει και την παράμετρο «σταθερότητα»;

Από το βήμα της πρώτης συνέντευξης Τύπου έδειξε απολύτως πειστικός.

Τώρα άπαντες περιμένουμε την εφαρμογή του πλάνου του λογικού και συναισθηματικού επιχειρηματία Νικολάου Λάσκαρη…