Η ομάδα, ο Σέρβος, ο Ιβάν και ο ”πόλεμος”…

πορεί ο αποκλεισμός από το μέτριο Άγιαξ να έφερε μια μικρή αναστάτωση και μια πίκρα στην ομάδα και στον κόσμο, η συνέχεια όμως δεν έκριβε εκπλήξεις και ο ΠΑΟΚ είναι και πάλι στα σαλόνια της Ευρώπης, στους ομίλους του Europa League.

Μπορεί η ομάδα του Ίβιτς να μην σκορπά ενθουσιασμό, αλλά προσφέρει μια σιγουριά και μια ποιότητα, που φέρνει ελπίδα πως τα καλύτερα έρχονται. Η σφραγίδα του προπονητή ακόμα δεν είναι ευδιάκριτη, αλλά δείχνει πως εξελίσσεται σωστά κι όλα θα φανούν στον αγωνιστικό χώρο.

Η διαδρομή είναι πολύ μεγάλη, οι υποχρεώσεις πολλές και η θέληση για κάτι καλύτερο από την περσινή χρονιά, στο μυαλό όλων. Δυνατή και γεμάτη αμυντική γραμμή, γρήγορο κι επιθετικό κέντρο, ποιότητα, έκρηξη κι αποτελεσματικότητα στην επίθεση. Ένας διαφορετικός ΠΑΟΚ, με πολύ φρεσκάδα, κίνητρο και θέληση.

Στο ποδόσφαιρο όμως, θέλει και τύχη. Ευχή όλων, η θετική ενέργεια του κόσμου και κυρίως η μαζική του παρουσία στο γήπεδο, δίνουν ελπίδα πως η τύχη θα είναι με το μέρος του ΠΑΟΚ και το δοκάρι και μέσα θα είναι αυτό που θα υπερισχύει απέναντι στις κακοτοπιές και στις ατυχίες.

Μπορούμε να πούμε πως το αγωνιστικό κομμάτι είναι στον καλύτερο δρόμο απ’ όλα τα τελευταία χρόνια. Κυρίαρχο και πρώτο στο μυαλό του κόσμου του ΠΑΟΚ πρέπει να είναι η προστασία του προπονητή και των ποδοσφαιριστών, από ένα καλομαθημένο σύστημα που έμαθε να βολεύεται και να παίζει ένα περίεργο κυρίαρχο ρόλο σε γεγονότα και αποφάσεις των προπονητών και των παραγόντων της ομάδας στο παρελθόν.

Ο Σέρβος και ο Σλοβάκος και κυρίως η σχέση και η συνεργασία τους, μαζί και με τους υπόλοιπους που απαρτίζουν το αγωνιστικό τμήμα, θα είναι μια πολύ δύσκολη περίπτωση γι’ αυτό το απαράδεκτο σύστημα και σε κάθε ευκαιρία θα το βρίσκουν απέναντί τους. Ο κόσμος πρέπει να είναι σε εγρήγορση και να προσφέρει την απαιτούμενη προστασία.

Η περίπτωση του Αλέξανδρου Τζιόλη, είναι ένα φανταχτερό παράδειγμα. Τον καιρό αυτό όμως, που σε όλη την Ευρώπη ξεκινάν τα πρωταθλήματα και οι επίσημες αγωνιστικές υποχρεώσεις των ομάδων εντός των χωρών τους, στην ποδοσφαιρική Ελλάδα έχει χαθεί μπάλα.

Για πρώτη φορά ο ΠΑΟΚ, και κυρίως ο μεγαλομέτοχος, είναι σε ανοιχτή σύγκρουση με το πιο βρωμερό σύστημα που καθοδηγεί το Ελληνικό ποδόσφαιρο στην ιστορία του.

Όλοι γνωρίζουν τους υποτακτικούς και τους ευκολοκαθοδηγούμενους ”μεγαλομετόχους” του παρελθόντος. Ο Ιβάν Σαββίδης δεν έχει καμία σχέση μ’ αυτούς, δεν φοβάται και δεν θα τους κάνει το χατήρι όπως οι προηγούμενοι. Ή τώρα ή ποτέ, είναι το σύνθημα και η δουλειά που έχει γίνει τα τελευταία 2 χρόνια ώστε ν’ αλλάξει το καθεστώς στην ΕΠΟ, δείχνει να έχει επιτέλους μεγάλη δυναμική, αποτελεσματικότητα και τεράστια ευκαιρία νίκης.

Επιτέλους στον ΠΑΟΚ γίνεται πράξη από τον ηγέτη του, η απαίτηση και η εντολή του κόσμου για μηδενική ανέχεια και ”πόλεμο” μέχρι τέλους. Οι εκλογές της ΕΠΟ είναι ένα τεράστιο στοίχημα και ίσως η τελευταία ελπίδα για δίκαιο ποδόσφαιρο και την επιστροφή του κόσμου στα γήπεδα.

Υ.Γ.1. Τον Α.Σ. και τα τμήματα που μας κάνουν περήφανους κάθε χρόνο, να μην τα θυμόμαστε μόνο όταν μας βολεύει. αλλά από την αρχή και να τα στηρίζουμε στην πράξη. 30 ευρώ κοστίζει το γενικό διαρκείας στον Α.Σ.

Υ.Γ.2. Αξίζουν πολλά μπράβο στο Τζαβέλλα για τον τρόπο που αντιμετώπισε τους κραδασμούς και βγήκε δυνατός και δικαιωμένος. Το γήπεδο και το χειροκρότημα του κόσμου, είναι ο καλύτερος μάρτυρας.

Υ.Γ.3. Ο αρχηγός του ΠΑΟΚ πρέπει να είναι ταπεινός, να σέβεται τον κόσμο, να σκύβει το κεφάλι και να θυσιάζεται για την ομάδα. Το παρατεταμένο ξεσκόνισμα της φανέλας, θυμίζει μοδίστρα.

Υ.Γ.4. Στον ΠΑΟΚ του Ιβάν, οι μάνατζερ θα δείχνουν σεβασμό, ευγένεια και πολύ διαλλακτικότητα…