Η ενότητα και η συνοχή, τα όπλα μας…

78

Όταν η ομαδάρα του Ζαγοράκη, γλεντούσε την Ευρώπη και κέρδιζε τον θαυμασμό του κόσμου προσφέροντας ανεπανάληπτες στιγμές, η γκρίνια, η μουρμούρα και η κριτική, ήταν είδη προς εξαφάνιση, γιατί όλα τα σκέπαζε και τα κάλυπτε η θετική σκέψη, η ενότητα και η πραγματική αγάπη για την ομάδα.

Την κατάληξη αυτής της προσπάθειας τη γνωρίζουμε όλοι και τα αποτελέσματα αυτής τα ζούμε και σήμερα. Διχόνοια, αρνητισμός, καχυποψία και πάνω απ’ όλα θεωριτική φιλοσοφία με αερολογίες και υπονοούμενα. Οι στημένες γενικές συνελεύσεις, οι εκβιασμοί και οι απειλές για να επιτευχθούν οι στόχοι και οι σκοποί συγκεκριμένων ανθρώπων, ήταν τα κυρίαρχα και το αποτέλεσμα αυτών το ζούμε στην καθημερινότητά μας.

Η συνοχή χάθηκε, η ενότητα έγινε σπαράλια και στον ΠΑΟΚ το διαίρει και βασίλευε για χάρη των επιτήδειων είναι το κυρίαρχο ακόμη και σήμερα. Η ομάδα οδηγούνταν με μαθηματική ακρίβεια στον εξευτελισμό και στη διάλυση. Τα παραδείγματα πολλά και μη αμφισβητήσιμα.

Η παρουσία όμως και η άμεση εμπλοκή του Ιβάν Σαββίδη, έβαλε φρένο στην κατάντια και αφαίρεσε από το μυαλό του ΠΑΟΚτσή τον εφιάλτη του εξευτελισμού. Ο Ιβάν Σαββίδης ανέλαβε, πλήρωσε, αλλά έκανε ένα στρατηγικό λάθος. Μη γνωρίζοντας την ιδιοσυγκρασία και τη φιλοσοφία του ΠΑΟΚ, φούσκωσαν τα μυαλά του απ’ τον ενθουσιασμό και μαζί φούσκωσε και τα μυαλά των ΠΑΟΚτσήδων, μέσα από τις πολύωρες συνεντεύξεις με πολλά και μεγάλα λόγια.

Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει πως ο ΠΑΟΚ σε μια εποχή που ιστορικές ομάδες πέσαν στο γκρεμό και προσθέσαν μαύρες σελίδες στην ιστορία τους, είναι αυτάρχης και νοικοκύρης. Τα μεγαλεπήβολα σχέδια και ο ενθουσιασμός, έπρεπε να μείνουν στο μυαλό του Ιβάν Σαββίδη και να μην δημοσιοποιούνται ανά πάσα στιγμή και όποτε είχε την ευχέρεια να εκφράζεται δημόσια ο καινούριος μεγαλομέτοχος.

Τεράστιο λάθος το ότι δεν ακολουθήθηκε ο δρόμος της λογικής, του απόλυτου νοικοκυρέματος, της λύσης σημαντικών και χρόνιων προβλημάτων της ομάδος, αλλά ξάφνου η προτεραιότητα των τίτλων και των επιτυχιών, κάλυψε τις προτεραιότητες, πρόσφερε ενθουσιασμό, αλλά η μη επίτευξή τους, δημιούργησε τα ακριβώς αντίθετα συναισθήματα κι έφερε το σημερινό μπάχαλο.

Η στρατηγική καθορίζεται από το στρατηγό, ο οποίος έχει την απόλυτη ευθύνη για το αποτέλεσμα των ενεργειών, των αποφάσεων και των επιλογών του. Φτάσαμε στο σημείο να μην ξέρουμε τί θέλουμε, να μην ξέρουμε τί είναι σημαντικότερο. Ένα πρωτάθήμα, ένα κύπελλο ή η επίλυση των σοβαρών ζητημάτων που έπρεπε να επιλυθούν και να μπουν οι βάσεις για να χτιστεί ο ΠΑΟΚ του μέλλοντος, αποβάλλοντας τα βαρίδια και τα προβλήματα του παρελθόντος. Ο Ιβάν Σαββίδης με τον τρόπο του και με βάσει τα φιλόδοξα σχέδιά του παρασύρθηκε και η αναφορά ονομάτων όπως ο Ροναλντίνιο, ο Μπερμπάντοφ και τα ποσά που πρόσφερε για την απόκτησή τους, δημιούργησαν στο μυαλό του κόσμου αυτό που τώρα γύρισε μπούμεραγκ και δημιουργεί σοβαρά και αξεπέραστα προβλήματα. Ο κόσμος μπερδεύτηκε κι έχασε τον προσανατολισμό του. Ο μεγαλομέτοχος μπορεί να μην κατάφερε να φέρει το Ροναλντίνιο αλλά πρόσφερε στους συνεργάτες του δεκάδες εκατομύρια, για να φτιάξουν την ομάδα που ονειρευόταν αυτός και ο κόσμος για την επίτευξη των στόχων που είχε στο μυαλό του.

Το ότι αυτοί όμως δεν τίμησαν την εμπιστοσύνη του, την ευθύνη δεν την έχει ο κόσμος αλλά ο ίδιος για τις επιλογές του.

Τώρα ξαφνικά “έχει καβούρια στην τσέπη”, “δεν κάνει μεταγραφές”, “ήρθε για άλλο σκοπό” και διάφορα άλλα σενάρια, που είναι αποτέλεσμα της κατασπατάλησης πολλών εκατομυρίων.

Με το τέλος της περσινής αποτυχημένης χρονιάς, η τακτική άλλαξε κι αυτό που έπρεπε να κάνει ο μεγαλομέτοχος από την πρώτη στιγμή της παρουσίας του, πρώτα το νοικοκυριό δηλαδή και μετά τα μεγαλεπήβολα σχέδια για τίτλους και επιτυχίες, ξαφνικά ήρθαν στη ζωή του ΠΑΟΚ στο φετινό καλοκαίρι.

Κανείς όμως δεν είπε στον Ιβάν Σαββίδη, κανείς μα κανείς δεν του εξήγησε πως ο ΠΑΟΚτσής είναι κάτι το ιδιαίτερο, κάτι το απρόβλεπτο, κάτι το μοναδικό. Και δεν μπορεί κανείς μα κανείς, να παίζει με τα όνειρά του, τα θέλω του και την ελπίδα του. Κανείς δεν μπορεί να τα αλλάζει απ’ τη μια στιγμή στην άλλη, να τον μπερδεύει και να τον αποπροσανατολίζει.

Εάν ο μεγαλομέτοχος από την πρώτη στιγμή έθετε ως κυρίαρχο της παρουσίας του την εξυγίανση και τη δημιουργία σταθερών βάσεων για να χτίσουμε όλοι μαζί τον ΠΑΟΚ της νέας εποχής και να συνεχιστεί η ένδοξη ιστορία του, όχι με βάση πρωταθλήματα και κύπελλα που ποτέ δεν ήταν και το κυρίαρχο στη διαδρομή του, αλλά με βάση την ενότητα, τη θετική σκέψη, τη συνοχή, τη συμμετοχή, τη στήριξη και την προστασία της ομάδας, είναι βέβαιο πως η στήριξη του κόσμου θα ήταν απόλυτη και για όσο χρόνο θα χρειαζόταν.

Ο ενθουσιασμός που προσφέρει το να είσαι ηγέτης του μεγάλου ΠΑΟΚ, κάλυψε τη λογική και την ταπεινότητα, την πολλή δουλειά και τα λίγα λόγια.

Χωρίς καμιά μαφιβολία ο Ιβάν Σαββίδης ειναι ο άνθρωπος που η ιστορία θα γράψει πως έσωσε τον ΠΑΟΚ από την κατρακλυλα και την απαξίωση, δεν επέτρεψε με την παρουσία του να έχουμε μαύρες σελίδες, σε αντίθεση με κάποιους άλλους που τσαλάκωσαν την περηφάνεια και τις αξίες που είχανε χτίσει οι ομάδες τους αφήνοντάς τες να κατρακυλήσουν στις μικρές κατηγορίες, για να μπορέσουν αυτοί να τις ηγηθούν ανέξοδα και χωρίς κόπο.

Είτε αρέσει είτε δεν αρέσει, ο Ιβάν Σαββίδης από τη μέρα που ήρθε πληρώνει και πληρώνει καλά. Ως πότε όμως;

Με λίγα λόγια, τη μεγαλύτερη ευθύνη για την κατάσταση που επικρατεί αυτή την στιγμή την έχει ο ίδιος ο ηγέτης. Όπως και ο ίδιος είπε…”εγώ είμαι ο αρχηγός της οικογένειας κι εγώ παίρνω τις αποφάσεις γι’ αυτήν”.

Τελικά, το μεγαλύτερο πρόβλημα του μεγαλομετόχου είναι η μικρή γνώση όσον αφορά την ιδιοσυγκρασία, τη φιλοσοφία, όλων αυτών που αγαπάνε παθολογικά την ομάδα της οποίας ηγείται. Το ποιός είναι ο προπονητής, ποιοί ποδοσφαιριστές φοράνε τη φανέλα, πόσες μεταγραφές θα γίνουν, αν το μπάτζετ είναι μεγάλο ή μικρό, είναι όλα δευτερεύοντα.

Το πραγματικό πρόβλημα του ΠΑΟΚ είναι η ενότητα και η συνοχή του κόσμου. Το πραγματικό πρόβλημα είναι ο αρνητισμός και ο εφιάλτης. Η θετική ενέργεια και το όραμα ανήκουν στο παρελθόν. Η στήριξη και η προστασία του κόσμου έγινε γκρίνια, μιζέρια κι απαξίωση.

Ο ΠΑΟΚ είναι ομάδα ψυχολογίας. Δεν έχει καμία σημασία η αξία και η ποιότητα του καθενός κομματιού χωριστά. Όταν τα κομμάτια είναι σφιχτά ενωμένα και λειτουργούν το ένα για το άλλο με μοναδικό σκεπτικό το καλό του συνόλου κι όχι το προσωπικό καλό του καθενός, η δύναμη που βγαίνει και η αποτελεσματικότητα, είναι πρωτοφανή κι αφήνει άναυδους τους πάντες. Ούτε οι τίτλοι, ούτε τα μεγάλα ονόματα, ούτε οι μεγάλοι προπονητές, ούτε οι μεγαλομέτοχοι, ούτε οι παράγοντες, δεν φτάσαν τον ΠΑΟΚ μιας χούφτας προσφύγων στα δύσκολα χρόνια, να είναι μια τεράστια παγκόσμια οντότητα με εκατομύρια οπαδούς.

Κάτι άλλο ήταν αυτό που έδωσε το δικαίωμα στον ΠΑΟΚ να μεγαλουργήσει και να φτάσει σήμερα να είμαστε όλοι περήφανοι για τη διαδρομή του. Αυτό είναι το πρώτο που πρέπει να μάθει και να μπολιάσει στο μυαλό του ο Ιβάν Σαββίδης για να καταφέρει να ηγηθεί αυτής της τεράστιας ομάδας. Είναι απόλυτα αναγκαίο να γνωρίζει. Συναίσθημα, φιλότιμο, αλήθεια και μάχη. Τα συστατικά της επιτυχίας.

Υ.Γ.1. Η εμμονή του Άγγελου Αναστασιάδη στο Δημήτρη Σαλπιγγίδη, είναι βέβαιο πως θα του δημιουργήσει τεράστια προβλήματα.

Υ.Γ.2. Είμαι βέβαιος πως ο Γιάννης Αθανασιάδης, θα ανταποκριθεί στο δύσκολο ρόλο που ανέλαβε. Γιατί γνωρίζει πολύ καλά πως θέλει τρόπο και όχι κόπο.

Υ.Γ.3. Η παρουσία ενός νέου παράγοντα χωρίς παρελθόν στα Ελληνικά ποδοσφαιρικά δρώμενα, του κ. Αγγελίδη, μας δημιουργεί μια ελπίδα για κάτι καλύτερο, σύγχρονο κι άκρως επαγγελματικό, που αφορά τη διοίκηση και τη λειτουργία μιας μεγάλης ομάδας, μ’ έναν πολύ δύσκολο κόσμο. Ευχή όλων να καταφέρει να δώσει αυτό που θα αναταποκρίνεται στην οντότητα την οποία θα διοικεί.

Υ.Γ.4. Με όλο το σεβασμό που έχω σ’ αυτούς που πίεσαν τον μεγαλομέτοχο να πάρει κάποιες σημαντικές αποφάσεις αυτό το καλοκαίρι, είναι βέβαιη η αγάπη τους για τον ΠΑΟΚ, όπως και βέβαιο είναι πως δεν γνωρίζουν το σύγχρονο ποδόσφαιρο.

Υ.Γ.5. Το πρωί στα πρωτοσέλιδα ζητάνε επιτακτικά μεγάλα ονόματα και το απόγευμα συμφωνούν με τους καλεσμένους τους πως οι ομάδες δεν χτίζονται με ονόματα…