Μια άλλη ματιά στον φετινό ΠΑΟΚ

Ζούμε ωραίες στιγμές. Επιτέλους. Χρειάστηκε απλά λίγος ορθολογισμός που τον έφεραν αρχικά ο Άντερσεν και στη συνέχεια ο Μίχελ και ο Λουτσέσκου. Και ο Ίβιτς για να μην τον αδικώ. Γιατί είχε χαθεί μετά την περίοδο Σάντος. Στο ποδόσφαιρο τα πράγματα είναι απλά αλλά στη ζωή τα απλά είναι και τα πιο δύσκολα.

Τώρα περιμένουμε την Τετάρτη. Όπως άκουσα σήμερα κάποιον στο ραδιόφωνο, ο ΠΑΟΚ πρέπει να πιστέψει στην πρόκριση αλλά όχι ότι είναι και το φαβορί, διότι δεν είναι. Έχω πάντως καλό προαίσθημα και εμπιστοσύνη στην ομάδα και κυρίως στον προπονητή και όλο το τημ.

Δεν έχω όμως αγωνία.

Αυτό που κατάφερε να πετύχει η ομάδα είναι να μας απαλύνει την αγωνία. Γιατί ξέρουμε ότι άλλαξε επίπεδο πια, ότι συνεχίζει να βελτιώνεται από την καθημερινή δουλειά και ότι σε ένα βάθος χρόνου θα πάρει αυτό που της αξίζει.

Θέλω πολύ το CHL, έχω πίστη, αισιοδοξία αλλά όχι αγωνία. Η ομάδα δουλεύει σωστά. Θα νικάει όσους έχει ξεπεράσει και τους περισσότερους στο επίπεδό της και θα πιάσει στον ύπνο και αρκετούς από εκείνους που είναι σε ψηλότερο επίπεδο. Όπως ίσως η Μπενφίκα και ακόμα παραπάνω. Το θέμα είναι να μην την πιάνουν στον ύπνο κάποιες φορές οι παρακατιανοί, αλλά με τη σοβαρότητα που έχει πιστεύω ότι αυτό θα αποφευχθεί. Τουλάχιστον δεν θα συμβεί περισσότερες φορές από εκείνες τις λίγες όπου θα αποφασίσει ο νόμος του ποδοσφαίρου και η, κατά Όσιμ, πόρνη μπάλα.

Όλα αυτά προκύπτουν από την πεποίθησή μου ότι σχεδιάζεται και η παραμικρή λεπτομέρεια.

Για παράδειγμα ξαναδείτε παρακαλώ τη φάση του γκολ. Δεν γράφτηκε πουθενά αλλά ήταν απολύτως μελετημένη. Η μπάλα από το φάουλ του Πέλκα πήγε ακριβώς σε ένα σημείο όπου πήδηξαν δίπλα-δίπλα ο εκπληκτικά αλτικός Μάτος και το βουνό Βαρέλα. Πιο πριν ήταν ο Πρίγιοβιτς. Πιστεύω ότι 10 φορές να το ξαναβαρέσουν τις μισές θα γίνει το ίδιο διότι κάποιος από όλους θα τη βρεί. Οι αμυντικοί της Μπενφίκα δεν είχαν καμιά τύχη. Το σκάουτινγκ είχε εντοπίσει μια αδυναμία τους. Ο Πέλκας σημάδεψε σωστά, οι κινήσεις έγιναν τέλεια. Αν έρθει η πρόκριση και όλα τα εκπληκτικά θετικά συνακόλουθα ίσως θα είναι από αυτή τη λεπτομέρεια.

Επίσης, ξαναδείτε το γκολ από το φάουλ του τελικού και ψάξτε το πρώτο γκολ της Ουρουγουάης απέναντι στη Ρωσία στο Μουντιάλ. Καρμπόν η προσποίηση, μόνη διαφορά το ύψος της μπάλα στην τροχιά. Και στις δύο περιπτώσεις οι τερματοφύλακες το φάγανε στη δική τους γωνία γιατί μια κίνηση τους έστειλε στιγμιαία προς την άλλη. Ψάξτε και την εκπληκτική κομπίνα της Ιαπωνίας που έβγαλε πέντε παίκτες τεχνικό οφ σάιντ σε ένα φάουλ από πλάγια και προετοιμαστείτε, θα δούμε τέτοια στον ΠΑΟΚ.

Σε κάθε περίπτωση με την Μπενφίκα μετράμε το μπόι μας, αυτή τη στιγμή.

Ακόμη κι αν δεν την περάσουμε το κέρδος θα είναι μεγάλο. Μπορεί την Άνοιξη να λέμε πως ήταν καλύτερα. Όποιος αποκλειστεί από αυτό το ζευγάρι θα προχωρήσει πολύ στο EUL, μετά από τους ομίλους. Κι όταν λέω πολύ εννοώ πολύ… Ο ένας γύρος δεν είναι πολύ.

Οι δύο προηγούμενες ομάδες τελικά δεν ήταν τόσο φοβερές. Τη Βασιλεία τη σεβαστήκαμε πολύ. Αυτό όμως έφερε τον θρίαμβο. Η Σπαρτάκ τελικά ήταν ‘πολύ κακό για το τίποτα’. Μια γνωστή ‘δυσκοίλια’ ρωσική ομάδα. Ο δε προπονητής της δεν μου γέμισε το μάτι. Μετά από παρουσία χρόνων δίπλα στον Κόντε σε Γιόυβε και εθνική Ιταλίας δεν έδειξε να στροφάρει.

Πρώτα-πρώτα έφαγε μια ερώτηση-παγίδα που του έκανα στη συνέντευξη. Τον ρώτησα αν έχει άγχος που είναι φαβορί αλλά ο αντίπαλος είναι δυνατός και φορμαρισμένος. Είπε αυτό που δεν έπρεπε να πεί. Ότι η ομάδα του δεν είναι το φαβορί. Αυτό το πράγμα, η αποποίηση δηλαδή του τίτλου του φαβορί γίνεται από τους προπονητές για ψυχολογικούς λόγους σε τελικούς, όταν μια από τις ομάδες είναι ελαφρώς φαβορί. Και λένε ‘δεν είμαι εγώ είναι ο άλλος’. Εδώ όμως, όπως έδειχναν και οι εταιρίες στοιχήματος, η Σπαρτάκ ήταν ξεκάθαρο φαβορί. Το έδειχνε και το μπλαζέ ύφος τους. Στην περίπτωση αυτή, αποποιούμενος τον τίτλο, υποβιβάζεις την ομάδα σου. ‘Ναι είμαστε το φαβορί και θα το αποδείξουμε’ θα ήταν κατά τη γνώμη μου η σωστή απάντηση.  Έκανα την ερώτηση μήπως πεί τη λάθος απάντηση και την είπε.

Αντίθετα ο Λουτσέσκου απέφυγε όλα τα δολώματα που του έθεσαν με τις ερωτήσεις τους οι Ρώσοι συνάδελφοι. Ανάμεσά τους και την ίδια ερώτηση. Αν δηλαδή το ότι δήλωσε πως φαβορί είναι η Σπαρτάκ ήταν ένα τρυκ. Του απάντησε ότι ‘δεν κάνω τρυκ αλλά είπα την αλήθεια. Προέρχεται από καλύτερο πρωτάθλημα, ήταν πρωταθλήτρια, έπαιξε πέρσι CHL και έχει τριπλάσιο μπάτζετ’. Τον ξέσκισε….

Μου αρέσει η τακτική του Λουτσέσκου

Μου αρέσει που πάντα επιφυλάσσει εκπλήξεις στους αντίπαλους προπονητές στην αρχική ενδεκάδα και που έχει εξαιρετικές εφεδρείες. Στοχευμένες. Πραγματικά ‘άσσους στο μανίκι’. Η χρήση του Ουάρντα για παράδειγμα. Έκρινε εν πολλοίς την πρόκριση στη Μόσχα και φυσικά το αποτέλεσμα στη Λισαβόνα. Βέβαια ο Ουάρντα θα αρχίσει να δικαιούται ενδεκάδα αλλά ο Λουτσέσκου έχει και άλλους άσους στο μανίκι για να αλλάξουν τη ροή ενός αγώνα όταν αυτό θέλουμε. Θυμηθείτε τη χρήση του Μπίσεσβαρ πέρσι.  Αυτό φέτος μπορεί να το κάνει πάλι ο Ολλανδός αλλά και ο Ζαμπά, ίσως και ο Ακπομπ. Πιστεύω ότι δεν θα δούμε ποτέ Ουάρντα και Μπίσεσβαρ στην αρχική ενδεκάδα γι’  αυτό το λόγο. Είμαι σίγουρος δε ότι θα ήθελε και τον Ενρίκε που είναι μανούλα σ’  αυτόν το ρόλο αλλά σκόνταψε στον αριθμό των ξένων.

Πιο πολύ ακόμα μου αρέσει που βελτιώνονται οι παίκτες

Ακόμη και σε ηλικία που πλησιάζει τα 30. Απόδειξη η μεγάλη βελτίωση Κρέσπο και Κάνιας. Και οι Βαρέλα και Καντουρί. Ο Βιειρίνια πιάνει τα στάνταρ του. Ο Μάτος φέτος που σφίξαν λίγο τα γάλατα πίσω ξαφνικά έγινε και καλός αμυντικός. Και βέβαια ο Λημνιός. Ακόμη και ο Πρίγιοβιτς έμαθε να παίζει πολύ καλά τακτικά, ενώ όταν ήρθε έδειχνε ότι πέραν των γκολ η μπάλα γι΄ αυτόν είχε αγκάθια. Αλήθεια τι κάνανε μέχρι τώρα οι προπονητές του; Τι κάνανε οι προπονητές του Ζαμπά που ήρθε σαν να έπαιζε άλλο σπορ από πλευρά ατομικής τακτικής και ωρίμασε μέσα σε δύο μήνες;

Φυσικά μου αρέσουν και οι αυτοματισμοί της ομάδας, όχι μόνον στην επίθεση αλλά και στην άμυνα, στην κάλυψη των χώρων. Όλα αυτά είναι προϊόντα της προπόνησής του Λουτσέσκου. Το μόνο που εύχομαι είναι να μείνει άλλα τρία χρόνια. Θα δούμε μεγάλα πράγματα. Αυτό είναι πιο σημαντικό ακόμη και από την πρόκριση την Τετάρτη, που θα την πάρουμε.

Τέλος, μια που ανέβηκε επίπεδο η ομάδα μήπως είναι καιρός να ανέβουμε όλοι μας ανάλογα; Αντιμετώπιση του στυλ: ‘Ο ΠΑΟΚ νίκησε και τη μαφία της ΟΥΕΦΑ και τον Σέρβο’, και ατέλειωτος μηρυκασμός της υπόθεσης του πέναλτι, είναι από παλιές εποχές που η ομάδα ήταν μικρή και κάτι τέτοιο κάλυπτε αδυναμίες.

Σημείωση: Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι θα βάλει ο Ουάρντα γκολ στην Τούμπα, σε οποιοδήποτε αγώνα και δεν θα παίξουν τα μεγάφωνα το ‘Βρε Μελαχρινάκι’, όπως έπαιζαν κάποτε τα ‘Ριάλια’ στα γκολ του Οκκά.

Σημείωση 2: Ακόμα θυμάμαι κάποιους σε ένα αγώνα πέρσι να λένε: ‘Αντε να χάσουμε σήμερα να φύγει ο Ρουμάνος’. Πραγματικά δεν θυμάμαι ποιοι ήτανε για να δώ κανένα κείμενό τους τώρα. Πάντως ήταν αρκετοί.