Ώρα για ειρήνη…

Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία, πως αυτό το μεγάλο καράβι ο ποδοσφαιρικός ΠΑΟΚ, δίνει τις μάχες του σε φουρτουνιασμένες θάλασσες. Οι συνθήκες, η μαζικότητα του κόσμου, ο ιδιόμορφος χαρακτήρας του και η σύγκρουσή του για πολλά χρόνια με καθεστώτα περίεργα, έχουν ως κυρίαρχο χαρακτηριστικό την αντιπαλότητα και τις αντιθέσεις.

Αμέτρητες φορές κυριάρχησαν τα σενάρια και η καχυποψία και η εμπιστοσύνη ποτέ δεν προσφερόταν απλόχερα. Αντιθέσεις και συγκρούσεις υπήρχαν πάντα στον κόσμο του ΠΑΟΚ. Τις περισσότερες φορές όμως, αυτές ξεκινούσαν από οικονομικά και διοικητικά προβλήματα. Δεν μπορεί όμως να γίνει αποδεκτό, τώρα που όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν και ο ΠΑΟΚ είναι δυνατός και νοικοκύρης, αυτήν η αιώνια αντιπαλότητα να έχει ως αφορμή το αγωνιστικό και τα πρόσωπα που επιλέγονται.

Δεν είναι δυνατόν τα λάθη και ο διχασμός που προερχόταν από σοβαρά προβλήματα στον ποδοσφαιρικό ΠΑΟΚ, να λειτουργούν σαν αρνητική παρακαταθήκη και να βρίσκουν χώρο σε θέματα που έχουν να κάνουν με το χορτάρι, τα γκολ και τους πρωταγωνιστές ποδοσφαιριστές και προπονητές.

Με το τέλος της παρουσίας του Γιάννη Γούμενου στην κεφαλή του ποδοσφαιρικού ΠΑΟΚ, τέλειωσε και μια μεγάλη περίοδος εσωτερικών συγκρούσεων και η μάχη μιας μεγάλης μερίδας του κόσμου με τους αμφιλεγόμενους και κυρίως προβληματικούς μεγαλομετόχους.

Η παρουσία Ζαγοράκη έφερε μια εκρηκτική ενότητα, η οποία όμως κάποια στιγμή μετατράπηκε σε έναν ιδιόμορφο διχασμό που καλά κρατεί. Την περίοδο όμως εκείνη, γεννήθηκε κι ένα νέο κομμάτι στον κόσμο του ΠΑΟΚ, το οποίο τότε στα εφηβικά του χρόνια άρχισε να ζει τον δικό του ΠΑΟΚ, τον ΠΑΟΚ του Γκαρσία, του Βιερίνια κι εκείνης της εκπληκτικής ομάδας, που πρόσφερε μόνο χαρές και πανηγύρια.

Κανείς όμως απ’ όλους αυτούς που ξεκίνησαν να χτίζουν εκείνη την περίοδο το δικό τους ΠΑΟΚτσίδικο όνειρο, δεν γνώρισε ποτέ το δύσκολο παρελθόν και τις μάχες που έδωσαν οι μεγαλύτεροι για να κρατήσουν τον ποδοσφαιρικό ΠΑΟΚ ζωντανό για να μην καταρρεύσει. Όχι τόσο γιατί δεν έπαιζε καλά, αλλά για να μην φορτώνεται χρέη απ’ αυτούς που τον διοικούσαν. Χρέη που πάντα δημιουργούσαν το φόβο του αφανισμού.

Αυτήν η γενιά, η γενιά του 2007, η γενιά του internet και του διαδικτύου, έχοντας ως παρακαταθήκη το DNA του αντιδραστικού κι εύκολα παρασυρόμενη απο επιτήδειους, δημιουργεί ένα χάος κι ένα κύκλο αντιπαραθέσεων, που στην εποχή του ΠΑΟΚ του Ιβάν Σαββίδη, δεν έχει καμία θέση και δεν αρμόζει απέναντι σ’ αυτά που συμβαίνουν στον δικό τους ΠΑΟΚ. Κάποια στιγμή όμως και γιατί όχι τώρα, αυτό πρέπει να τελειώσει.

Το μόνο εμπόδιο που υπάρχει για το νέο ΠΑΟΚ, τον ΠΑΟΚ του πάμπλουτου Ιβάν Σαββίδη, είναι η διχαστική διάθεση του κόσμου. Εδώ και τώρα πρέπει να σταματήσει. Δεν θέλει κόπο, αλλά τρόπο. Οι κατάλληλοι άνθρωποι με τις ανάλογες αρμοδιότητες, σε απόλυτη συνεργασία με τους ανενεργούς σήμερα συνδέσμους του ΠΑΟΚ, έχουν υποχρέωση να αναλάβουν πρωτοβουλίες και να βάλουν ένα τέλος στην εσωστρέφεια, στη μιζέρια, στην ανελέητη γκρίνια και την ατελείωτη κριτική.

Αυτήν η ομάδα που χτίζεται, η ομάδα του Βλάνταν Ίβιτς, αλλά κι αυτές που θα’ ρθουν τα επόμενα χρόνια, αυτό που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη είναι η θετική σκέψη, η μεγάλη αγάπη και κυρίως η προστασία απ’ όλους όσους θα θέλουν το κακό της.

Είναι ντροπή να τα ‘ χεις όλα και να ψάχνεις τη λεπτομέρεια για να διαταράξεις την ενότητα και ν’ απολαμβάνεις διχασμούς. Αυτοί που βάζουν το χέρι τους προς αυτή την κατεύθυνση, πρέπει να απομονωθούν κι αν ανήκουν στην οικογένεια του ΠΑΟΚ να αποβληθούν.

Τώρα είναι η ώρα της μιας ανάσας. είναι η ώρα του ΠΑΟΚ του μέλλοντος. Είναι η ώρα η θετική ενέργεια του κόσμου να κάνει το δοκάρι κι έξω, δοκάρι και μέσα.