To σκεπτικό και οι αντιφάσεις μιας ποινής – σκάνδαλο

Κάναμε φύλλο και φτερό το σκεπτικό της καταδικαστικής απόφασης για τον ΠΑΟΚ και βρήκαμε όλες τις αντιφάσεις και τα λάθη του Αρετόπουλου και τα σημεία που (πιθανότατα) θα δικαιώσουν τον ΠΑΟΚ στο εφετείο…

Στην αρχή του 20σέλιδου σκεπτικού της καταδικαστικής για τον ΠΑΟΚ απόφασης αναφέρεται ότι :

Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 15 παρ. 3 περ. ε΄ η ρίψη πάσης φύσεως αντικειμένου στον κυρίως του γηπέδου ή από μία κερκίδα σε άλλη, ιδιαίτερα πυρσών, φωτοβολίδων, κροτίδων, βεγγαλικών, πυροτεχνημάτων και οποιουδήποτε εν γένει εύφλεκτου υλικού, πριν την έναρξη, κατά τη διάρκεια ή μετά τη λήξη του αγώνα επιφέρει τις ακόλουθες πειθαρχικές ποινές: Εάν από τη ρίψη αντικειμένων υπάρξει σωματική βλάβη προσώπου νόμιμα ευρισκομένου στον αγωνιστικό χώρο, τιμωρείται με χρηματική ποινή από 6.000 ευρώ έως 80.000 ευρώ. Στην περίπτωση που υπάρξει οριστική διακοπή του αγώνα, επιπρόσθετα επιβάλλεται κατακύρωση του αγώνα υπέρ της αντίπαλης ομάδας και αφαίρεση 3 βαθμών από το βαθμολογικό πίνακα και ποινή διεξαγωγής αγώνα χωρίς θεατές 2 έως 3 αγωνιστικές.

Από την παραπάνω διάταξη σε σύγκριση και με αυτήν που ίσχυε πριν την τροποποίησή της προκύπτει ότι ο πειθαρχικός νομοθέτης δεν υποχρεώνει πλέον τον διαιτητή να διακόψει τον αγώνα στην περίπτωση εκείνη, κατά την οποία, από τη ρίψη αντικειμένου στον αγωνιστικό χώρο επήλθε τραυματισμός νομίμως ευρισκομένου στο χώρο αυτό προσώπου. Ειδικότερα, κατά τον ισχύοντα κώδικα ο τραυματισμός προσώπου νόμιμα ευρισκόμενου στον αγωνιστικό χώρο δε συνεπάγεται άνευ ετέρου οριστική διακοπή του αγώνα ή, κατ’ επιτρεπτή διασταλτική ερμηνεία, ματαίωση (μη τέλεση) αυτού, αλλά αυτή ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του διαιτητή, ο οποίος καλείται να κρίνει τη σοβαρότητα ή μη του τραυματισμού, έτσι ώστε εάν κρίνει ότι πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό και δεν υφίσταται κίνδυνος για την ασφάλεια των ευρισκομένων στον αγωνιστικό χώρο, καθώς και για την ομαλή διεξαγωγή του αγώνα, να επιτρέψει τη διεξαγωγή ή συνέχισή αυτού, οπότε επιβάλλονται επιπρόσθετα οι προρρηθείσες βαρύτερες πειθαρχικές ποινές.

Αυτά έρχονται σε πλήρη σύγκρουση με το σκεπτικό της καταδίκης του ΠΑΟΚ όπως θα φανεί στη συνέχεια.

Παρακάτω αναφέρονται οι περιπτώσεις δικαιώματος ένστασης από την ομάδα σε βάρος της οποίας διακόπηκε ο αγώνας:

ΙΙ. Περαιτέρω, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 23 παρ. 1 του Κ.Α.Π./ΕΠΟ α)………….γ) για αντικανονική διακοπή του αγώνα (ή μη τέλεση αυτού κατ’ επιτρεπτή διασταλτική ερμηνεία), που οφείλεται σε αναιτιολόγητη και αντίθετη με τους Κανονισμούς απόφαση του Διαιτητή.

Και το τι θα γίνει αν αυτή γίνει αποδεκτή

Σε περίπτωση, δε, που γίνει δεκτή ένσταση αντικανονικής διακοπής του αγώνα, ο αγώνας επανορίζεται και συνεχίζεται από το σημείο που είχε διακοπεί.

Στη συνέχεια το σκεπτικό της απόφασης αναφέρει ότι:

Πριν την έναρξη του εν λόγω ποδοσφαιρικού αγώνα συνέβη το εξής πειθαρχικώς αξιόλογο και ελεγχόμενο περιστατικό: Κατά την είσοδο των ομάδων στον αγωνιστικό χώρο, φίλαθλοι της εγκαλουμένης έριξαν σε όλο το γήπεδο χαρτάκια και χαρτοταινίες ταμειακής μηχανής. Κατά τη διάρκεια της μετάβασης των αξιωματούχων της φιλοξενούμενης ομάδας στον πάγκο τους, ο προπονητής της ΠΑΕ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ, GARCIA JUNYENT OSCAR, δέχθηκε στο πρόσωπο του από φίλαθλο της εγκαλουμένης ευρισκόμενο στη θύρα 1 ένα ρολό χάρτου ταμειακής μηχανής, με αποτέλεσμα αυτός να τραυματιστεί στο πρόσωπο και να πέσει γονατίζοντας στο έδαφος.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ: «Οι φίλαθλοι έριξαν χαρτάκια και ρολά» (που ανοίγουν) για το πανηγύρι στην είσοδο των ομάδων. Δεν απαγορεύονται. Ο προπονητής δέχτηκε στο πρόσωπο το ρολό (μισοξετυλιγμένο, δεν το αναφέρει). Από φίλαθλο (προφανώς). Δεν αναφέρει όμως ότι τον στόχευσε. Ήταν στο πλαίσιο των πανηγυρισμών και τον βρήκε τυχαία.

Άρα όχι έγκλημα, ατύχημα.

Άμεσα αυτός αποχώρησε στα αποδυτήρια συνοδευόμενος από τον ιατρό της ομάδας, τους εκπροσώπους, καθώς και τους ποδοσφαιριστές της ΠΑΕ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ: Δηλαδή ο Ολυμπιακός δεν έφυγε από το γήπεδο, απλά συνόδεψε τον προπονητή του στα αποδυτήρια.

Στη συνέχεια αποχώρησαν και οι διαιτητές του αγώνα στα αποδυτήρια τους και ζητήθηκε η εξέταση του προπονητή της φιλοξενούμενης από τον ιατρό του αγώνα, Ιωάννη Ουσαντζόπουλο.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ: Γιατί ζητήθηκε λοιπόν η εξέταση από τον γιατρό του αγώνα; Για να κρίνει ο διαιτητής αν πρέπει να ματαιώσει τον αγώνα σύμφωνα με την παραπάνω πρώτη παράγραφο. Δεν ματαιώνει λοιπόν άμεσα τον αγώνα και ζητάει από το γιατρό του αγώνα εξέταση και διάγνωση για τη σοβαρότητα του τραυματισμού και αν ο προπονητής μπορεί να συνεχίσει παίρνοντας την απάντηση ότι μπορεί. Άρα γιατί δεν καλεί μετά από αυτό τις ομάδες να ξεκινήσουν τον αγώνα; Διότι ο προπονητής του Ολυμπιακού εκβιάζει τη διαδικασία και κόντρα στην γνωμάτευση του γιατρού αγώνα, επικαλούμενος υποκειμενικά στοιχεία (ζάλη), φεύγει για το διαβαλκανικό. 

Συνεχίζει το σκεπτικό της απόφασης:

Η εξέτασή του από τον ιατρό του αγώνα κατέστη δυνατή μετά από 15΄ λεπτά, παρουσία του β΄ παρατηρητή της διοργανώτριας, Αργύρη Αλεξανδρή, και του Δ΄ διαιτητή, Γεώργιου Κομίνη, αφού δεν του επετράπη άμεσα η είσοδος του, στα αποδυτήρια της φιλοξενούμενης ΠΑΕ.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ: Δεν αναφέρει όμως το σκεπτικό από ποιόν δεν επετράπη η είσοδος του νόμιμου οργάνου του γιατρού του αγώνα στα αποδυτήρια του Ολυμπιακού και γιατί; Δεν ασχολείται αν αυτό θέτει εν αμφιβόλω τις μετέπειτα ενέργειες του Ολυμπιακού. Αν αποτελεί ένδειξη αλήθειας της θέσης του ΠΑΟΚ περί μη αληθούς τραυματισμού στο γήπεδο και περί αυτοτραυματισμού του σ΄ εκείνο το 15λεπτο.

Συνεχίζει το σκεπτικό της απόφασης:

Από την κλινική εξέταση του ανωτέρω προπονητή προέκυψε τραυματισμός και ειδικότερα σύμφωνα με τη συνημμένη στο φύλλο αγώνα ιατρική γνωμάτευση: «…… Ήπιο οίδημα στο (αρ) άνω χείλος χωρίς σημεία αιμορραγίας εξωτερικά με πολύ μικρή αμυχή εσωτερικά του (αρ) άνω χείλους. Κινήσεις της κεφαλής πλήρεις, ελαφρώς επώδυνες στις τελικές μοίρες. 2) Αυχένας: χωρίς εμφανή εξωτερικά τραύματα. 3) Εκ των άνω άκρων, του θώρακος, της κοιλίας και των κάτω άκρων ουδέν κλινικό σύμπτωμα. 4) Δεν αναφέρθηκε καμία διαταραχή της όρασης και κατά την νευρολογική εξέταση διαπιστώθηκε αρνητικό σημείο Romberg και ευαισθητοποιημένο Romberg. Ζητήθηκε από τον εξετασθέντα η διενέργεια αυτόνομης βάδισης και στάσεως το οποίο έπραξε χωρίς κλινική διαταραχή».

Ακολούθως, ο ιατρός του αγώνα παρουσία των εκπροσώπων και των δυο ομάδων, καθώς και του παρατηρητή της διοργανώτριας, ενημέρωσε τους διαιτητές, τόσο προφορικώς όσο και γραπτώς, για την κατάσταση του προπονητή της φιλοξενούμενης ΠΑΕ. Μάλιστα, σε ερώτηση του Δ΄ διαιτητή, εάν ο εν λόγω τραυματισθείς δύναται να συμμετέχει κανονικά στην διεξαγωγή του αγώνα, αυτός απάντησε καταφατικά.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ: Εδώ το σκεπτικό επικαλείται αρχικά μόνο ότι προέκυψε τραυματισμός και το γεγονός ότι ο γιατρός του αγώνα τον πιστοποιεί, αλλά δεν κάνει καμιά εκτίμηση της σοβαρότητας του τραυματισμού αυτού, ενώ ο γιατρός σαφώς περιγράφει έναν ασήμαντο τραυματισμό. Βεβαίως αναφέρει (αναγκαστικά) την άποψη του γιατρού ότι ο προπονητής δύναται να συμμετέχει κανονικά στην διεξαγωγή του αγώνα, κάτι που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το σκπετικό της καταδίκης του ΠΑΟΚ όπως θα δείτε στο τέλος.

Συνεχίζει το σκεπτικό της απόφασης:

Ωστόσο, στη συνέχεια ο εκπρόσωπος της φιλοξενούμενης ΠΑΕ ενημέρωσε τους διαιτητές, ότι ο ανωτέρω τραυματισθείς προπονητής δεν αισθάνεται καλά και θα διακομισθεί σε νοσοκομείο για περαιτέρω εξετάσεις, συνοδευόμενος από τον ιατρό της ομάδας, ΘΕΟ ΧΡΗΣΤΟ, και ότι ως εκ τούτου η ομάδα ΠΑΕ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ αδυνατεί να αγωνιστεί χωρίς την παρουσία του ιατρού και του προπονητή της.

Κατόπιν των ανωτέρω, ο διαιτητής του αγώνα αποφάσισε την μη τέλεση αυτού.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ: Εδώ έχουμε ένα σαφή εκβιασμό του Ολυμπιακού, όπως προκύπτει από τα παραπάνω, για τη μη τέλεση του αγώνα καθώς, ενώ ο γιατρός πιστοποιεί ότι ο τραυματισμός είναι αστείος και μπορεί να εκτελέσει τα καθήκοντά του, ο προπονητής  λέει ζαλίζομαι και φεύγει για το Διαβαλκανικό. 

Συνεχίζει το σκεπτικό της απόφασης:

Ειδικότερα, στο από 25.02.2018 φύλλο αγώνος, που συνέταξε ο τελευταίος (δηλ. ο Αρετόπουλος), αφού μνημονεύει τα ανωτέρω πραγματικά περιστατικά, ακολούθως, αναφέρει χαρακτηριστικά τα εξής, ήτοι : «Κατόπιν των ανωτέρω δεν κατέστη δυνατή η τέλεση του αγώνα. Καμία άλλη παρατήρηση», ενώ στις παρατηρήσεις – διευκρινήσεις που κλήθηκε να υποβάλει ενώπιον του παρόντος πρωτοβάθμιου δικαιοδοτικού οργάνου κατ’ άρθρο 23 παρ. 4 α΄ εδ δ΄, αναφέρει χαρακτηριστικά τα εξής, ήτοι: «Σύμφωνα με τον Κανόνα 5 παρ. 3 περ. με τίτλο ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ των Κανόνων Παιχνιδιού 2017-2018 ο διαιτητής μπορεί να διακόψει το παιχνίδι προσωρινά ή οριστικά αν ένας θεατής ρίξει αντικείμενο το οποίο χτυπήσει αξιωματούχο του αγώνα, έναν παίκτη ή έναν αξιωματούχο ομάδας.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ: Προσέξτε τι επιλεκτική αναφορά κάνει εδώ ο Αρετόπουλος. Ενώ στον Καν 5 παρ. 3 περ. με τίτλο ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ των Κανόνων Παιχνιδιού 2017-2018, που επικαλείται, αναφέρεται επί λέξει:

«Εξωτερική Παρέμβαση

Σταματά (ο διαιτητής) τον αγώνα, τον διακόπτει προσωρινά, ή οριστικά τον αγώνα για κάθε παράβαση των Κανόνων του Παιχνιδιού ή λόγω εξωτερικών επεμβάσεων π.χ. αν:

– ένας θεατής ρίξει ένα αντικείμενο, το οποίο χτυπήσει έναν αξιωματούχο αγώνα, έναν παίκτη ή έναν αξιωματούχο ομάδας, τότε ο διαιτητής μπορεί ν’ αφήσει το παιχνίδι να συνεχιστεί ή να το σταματήσει, να το διακόψει προσωρινά ή οριστικά ανάλογα με την σοβαρότητα του περιστατικού».

Από όλη αυτή τη διατύπωση ο Αρετόπουλος αναφέρει μόνο το πρώτο μέρος και αποσιωπά το δεύτερο (που είναι υπογραμμισμένο παραπάνω).

Προσπαθεί δηλαδή να αποσιωπήσει την ευθύνη του να εκτιμήσει τη σοβαρότητα του τραυματισμού έτσι ώστε  να πάρει τη σωστή απόφαση για τον αγώνα και κρύβεται πίσω από το κατ’  αρχήν δικαίωμά του να τον ματαιώσει. Δηλαδή ‘πονάει κεφάλι, κόψει κεφάλι’ και τέλος.

Γιατί το κάνει αυτό; Προφανώς διότι αν μπεί σε διαδικασία εκτίμησης της σοβαρότητας του τραυματισμού, από εκεί και πέρα όλα τα στοιχεία είναι καταιγιστικά εναντίον του και θα έπρεπε να καλέσει τις δύο ομάδες να βγούν έξω και να παίξουν ή, εφ’  όσον ο Ολυμπιακός αυθαίρετα αποχώρησε, να τον μηδενίσει.

Ας δούμε τι λέει παρακάτω:

Εν προκειμένω στο εν λόγω παιχνίδι υπήρξε τραυματισμός αξιωματούχου ομάδας, όπως μας διαβεβαίωσε και ο ιατρός του αγώνα, συγκεκριμένα του GARCIA JUNYENT OSCAR, που προήλθε από ρίψη αντικειμένου από θεατή,

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ: Εδώ, από την έκθεση του γιατρού του αγώνα και τη φράση:  «Ήπιο οίδημα στο (αρ) άνω χείλος χωρίς σημεία αιμορραγίας εξωτερικά με πολύ μικρή αμυχή εσωτερικά του (αρ) άνω χείλους», επιλεκτικά κρατάει μόνο τον τραυματισμό, αποσιωπώντας την υπόλοιπη περιγραφή ενός αστείου τραυματισμού και την τελική διάγνωση του γιατρού ότι μπορεί να εκτελέσει τα καθήκοντά του, η οποία θα τον οδηγούσε στην απόφαση να γίνει ο αγώνας.

Λέει παρακάτω:

ταυτόχρονα δε μου δηλώθηκε από τους αξιωματούχους της ομάδας στην οποία ανήκει ο τραυματισθείς αξιωματούχος ότι αυτός δεν αισθάνεται καλά, χρήζει περαιτέρω ιατρικής φροντίδας σε νοσοκομείο.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ: Άρα μια απλή δήλωση των αξιωματούχων της ομάδας ότι ο προπονητής δεν αισθάνεται καλά, είχε μεγαλύτερη βαρύτητα κατά τον Αρετόπουλο από την ενδελεχή εξέταση του προπονητή από τον γιατρό του αγώνα, παρουσία παρατηρητή και 4ου διαιτητή (και φυσικά του γιατρού και των ανθρώπων του Ολυμπιακού) και την τελική γνωμάτευση ότι δεν έχει τίποτα.

Ούτε λαμβάνει καθόλου υπ΄ όψη τη δική του αναφορά στο Φ/Α ότι: «Η εξέτασή του από τον ιατρό του αγώνα κατέστη δυνατή μετά από 15΄ λεπτά, παρουσία του β΄ παρατηρητή της διοργανώτριας, Αργύρη Αλεξανδρή, και του Δ΄ διαιτητή, Γεώργιου Κομίνη, αφού δεν του επετράπη άμεσα η είσοδος του, στα αποδυτήρια της φιλοξενούμενης ΠΑΕ». Γιατί άραγε έγινε αυτό; Δεν πονηρεύεται. Δεν τον απασχολεί. 

Και καταλήγει ο Αρετόπουλος:

Κατόπιν τούτου, έκρινα ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις που επιτάσσουν την οριστική διακοπή – μη έναρξη του αγώνα».

Προφανώς «τα ανωτέρω αναφερόμενα από τον διαιτητή στις διευκρινήσεις του δεν παρουσιάζουν αντιφάσεις σε σχέση με τα γραφόμενα στην αρχική έκθεση του συνταγέντος φύλλου αγώνα, αλλά τουναντίον την επιβεβαιώνουν», όπως λέει το σκεπτικό, αλλά κάνουν επιλογή δεδομένων, έτσι ώστε να στηριχτεί η εκ των υστέρων με την συμπληρωματική έκθεση ληφθείσα τελική απόφαση του Αρετόπουλου να κάψει τον ΠΑΟΚ.

Στη συνέχεια το σκεπτικό αναφέρει ότι:

Περαιτέρω, ο ως άνω τραυματισμός επιβεβαιώνεται και από την ιατροδικαστική έκθεση κλινικής εξέτασης της ιατροδικαστού Ε. Ζαγγελίδου που έλαβε χώρα στο Ιατρικό Διαβαλκανικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης στο οποίο μεταφέρθηκε ο ως άνω τραυματισθείς, όπου αναφέρει ότι «ο ασθενής φέρει επιφανειακό θλαστικό τραύμα στον βλεννογόνο του άνω χείλους αριστερά. Ο ασθενής παραπονέθηκε για ζάλη και κεφαλαλγία…».

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ: Βλέπουμε ότι εδώ, όπως και σε άλλα σημεία της απόφασης, διαρκώς επαναλαμβάνεται η λέξη ‘τραυματισμός’ σκέτα, η οποία πιστοποιείται μεν από τις εξετάσεις αλλά δεν γίνεται καμιά αναφορά στην ασήμαντη σοβαρότητα αυτού του τραυματισμού. ‘Θλαστικό τραύμα στο βλεννογόνο’, όπως λέμε δάγκωμα της γλώσσας και όπως δείχνει και η φωτογραφία την οποία ό ίδιος ο Ολυμπιακός δημοσίευσε.

Τα υπόλοιπα ιατρικά ευρήματα είναι υποκειμενικά και πώς είναι δυνατόν να βαρύνουν σε μια τόσο σοβαρή απόφαση, όταν μάλιστα έρχονται σε αντίθεση με τα αντικειμενικά και δεν πιστοποιούνται από καμία από τις εξονυχιστικές εξετάσεις που έγιναν (ακτινογρραφία, αξονική). Δεν λαμβάνεται δε υπ΄ όψη η μαρτυρία του ιατροδικαστή στη δίκη που επιβεβαιώνει την ασημαντότητα του τραυματισμού.

Συνεχίζει το σκεπτικό:

Σε αυτό το σημείο πρέπει να επισημανθεί ότι το φύλλο αγώνος, είναι σαφές, ευανάγνωστο, και επαρκώς λεπτομερές, αναφορικά με τον επισυμβάντα τραυματισμό, ώστε η απόφαση του διαιτητού να ελέγχεται απόλυτα αιτιολογημένη, και η αποδεικτική του αξία, αναφορικά με το κύρος του αγώνα, μοναδική και ανυπέρβλητη. Η δε εικόνα του ελαφρού τραυματισμού δεν καθιστά την απόφαση περί μη τέλεσης του αγώνα αντικανονική και αναιτιολόγητη, και τούτο καθόσον η διάταξη του άρθρου 15 παρ. 3 περ. ε΄ δεν απαιτεί για την εφαρμογή της, συγκεκριμένου βαθμού σοβαρότητα τραυματισμού, αλλά αρκείται σε τραυματισμό.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ: Εδώ παραδέχεται ότι το σαφές, ευανάγνωστο και λεπτομερές Φ/Α δίνει την εικόνα ενός ελαφρού τραυματισμού και αποφαίνεται ότι για τη ματαίωση του αγώνα δεν απαιτείται σοβαρός τραυματισμός. Όμως Στο ίδιο σκεπτικό, όπως αναφέρθηκε στην αρχή αυτού του κειμένου, λέει:

 Ειδικότερα, κατά τον ισχύοντα κώδικα ο τραυματισμός προσώπου νόμιμα ευρισκόμενου στον αγωνιστικό χώρο δε συνεπάγεται άνευ ετέρου οριστική διακοπή του αγώνα ή, κατ’ επιτρεπτή διασταλτική ερμηνεία, ματαίωση (μη τέλεση) αυτού, αλλά αυτή ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του διαιτητή, ο οποίος καλείται να κρίνει τη σοβαρότητα ή μη του τραυματισμού, έτσι ώστε εάν κρίνει ότι πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό και δεν υφίσταται κίνδυνος για την ασφάλεια των ευρισκομένων στον αγωνιστικό χώρο, καθώς και για την ομαλή διεξαγωγή του αγώνα, να επιτρέψει τη διεξαγωγή ή συνέχισή αυτού, οπότε επιβάλλονται επιπρόσθετα οι προρρηθείσες βαρύτερες πειθαρχικές ποινές.

Ερώτηση: Γιατί η δικαστής, ενώ στην αρχή του σκεπτικού της απόφασής της αναφέρει τα παραπάνω εδώ, προκείμενου να στοιχειοθετήσει την καταδίκη λέει:

Η δε εικόνα του ελαφρού τραυματισμού δεν καθιστά την απόφαση περί μη τέλεσης του αγώνα αντικανονική και αναιτιολόγητη.

Ερώτηση: Γιατί ο κανονισμός δεν επιβάλει στον διαιτητή τη διακοπή του αγώνα με τον παραμικρό τραυματισμό αξιωματούχου αλλά αναφέρει τη δυνατότητα που έχει να κρίνει αν θα διακόψει ή όχι από την σοβαρότητα του τραυματισμού;

Προφανώς για να προστατέψει το ποδόσφαιρο, γιατί με την παραμικρή αφορμή και το παραμικρό θέατρο θα μπορούσαν να διακόπτονται οι αγώνες και να απαξιώνεται το πρωτάθλημα. Όπως ακριβώς θα συμβεί αν δεν ανατραπεί αυτή η απόφαση στο Εφετείο, μια και θα υπάρχει και δεδικασμένο.

Εδώ λοιπόν έχουμε:

 

  • Τον μικρότερο δυνατό τραυματισμό που θα μπορούσε να υπάρξει.
  • Αυθαίρετη αποχώρηση της ομάδας από τον αγωνιστικό χώρο πριν από τον διαιτητή και χωρίς εντολή του.
  • Απαγόρευση στο γιατρό του αγώνα να τον εξετάσει για 15 λεπτά
  • Τελική γνωμάτευση του γιατρού ότι ο τραυματισμός είναι ασήμαντος και καθόλου δεν επηρεάζει τη λειτουργικότητά του και την ικανότητά του να κουτσάρει
  • Αυθαίρετη αναχώρηση για νοσοκομείο
  • Καμιά επιβεβαίωση κατόπιν όλων των εξετάσεων για σοβαρότερο τραυματισμό από αυτόν που περιγράφει η αρχική γνωμάτευση του γιατρού του αγώνα
  • Ένα γήπεδο το οποίο για πρώτη φορά καθ’  ομολογίαν όλων, ακόμη και των παραγόντων του Ολυμπιακού ήταν άψογο.

 

Ό ορισμός της περίπτωσης που οδηγεί στο να αποφασίσει ο διαιτητής να γίνει τελικά ο αγώνας, όπως περιγράφεται στον κανονισμό (σοβαρότητα τραυματισμού, μεμονωμένο περιστατικό, ασφάλεια ευρισκομένων στον αγωνιστικό χώρο).

Και τελικά όμως, μετά από όλα αυτά, έχουμε καταδίκη του ΠΑΟΚ για τραυματισμό. Σκέτο

Και συνεχίζει το σκεπτικό;

Επιπλέον, δε, ο ελαφρύς τραυματισμός δεν αναιρεί την ευθύνη της εγκαλουμένης…

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ: Άρα και η δικαστής δέχεται ξανά ότι ο τραυματισμός ήταν ελαφρύς.

Στη συνέχεια η Απόφαση ολοκληρώνει με την τελική ετυμηγορία και τις ποινές: 

Και αφήνουμε για τελευταίο το εξής:

Όπως θα δείτε σε όλες τις παρατηρήσεις αναφερόμαστε σε ‘ματαίωση του αγώνα’.

Ο διαιτητής στο Φ/Α αναφέρει ότι: «δεν κατέστη δυνατή η τέλεση του αγώνα», ενώ στη συμπληρωματική του έκθεση αναφέρει: «πληρούνται οι προϋποθέσεις τους ως άνω κανόνα που επιτάσσουν την οριστική διακοπή – μη έναρξη αγώνα».

Ερώτηση: Γιατί αναφέρεται σε «οριστική διακοπή – μη έναρξη αγώνα» και όχι σε «μη έναρξη αγώνα», σκέτο; Προς τι ο πλεονασμός;

Διότι:

σύμφωνα με το άρθρο 15 παρ. 3 περ. ε΄ … Στην περίπτωση που υπάρξει οριστική διακοπή του αγώνα, επιπρόσθετα επιβάλλεται κατακύρωση του αγώνα υπέρ της αντίπαλης ομάδας και αφαίρεση 3 βαθμών από το βαθμολογικό πίνακα και ποινή διεξαγωγής αγώνα χωρίς θεατές 2 έως 3 αγωνιστικές.

Ο κανονισμός μιλάει για ‘Οριστική διακοπή’. Δεν μιλάει για μη έναρξη.

Η δικαστής στην αιτιολόγησή της παρακάτω αναφέρεται σε  οριστική διακοπή του αγώνα ή, κατ’ επιτρεπτή διασταλτική ερμηνεία, ματαίωση (μη τέλεση) αυτού.

Το ζήτημα λοιπόν είναι πόσο είναι επιτρεπτή η διασταλτική ερμηνεία του σημείου αυτού και η ταύτιση της διακοπής ενός αγώνα με τη μη έναρξη;

Χωρίς αυτή τη διασταλτική ερμηνεία ο ΠΑΟΚ δικαιώνεται πλήρως.

Η άποψη των νομικών όμως είναι ότι σύμφωνα με τη βασική αρχή του δικαίου nullum crimen, nulla poena sine lege (κανένα έγκλημα, καμιά ποινή χωρίς νόμο) δεν μπορεί να υπάρξει διασταλτική ερμηνεία των ποινικών – πειθαρχικών διατάξεων σε βάρος του κατηγορουμένου. Από την αντιπαραβολή δε των παρ.3 και 4 διατάξεων του άρθρου 15 του Πειθαρχικού Κώδικα της ΕΠΟ προκύπτει ότι στην παρ. 4 για την είσοδο οπαδών στον αγωνιστικό χώρο, προβλέπεται ρητά κύρωση για την περίπτωση που ο αγώνας ΔΕΝ ΑΡΧΙΣΕ Η ΔΙΑΚΟΠΗΚΕ ΟΡΙΣΤΙΚΑ, ενώ στην περίπτωση του τραυματισμού από αντικείμενο όχι. Δηλαδή, όπου ο νομοθέτης θέλησε την κύρωση για την ΜΗ ΕΝΑΡΞΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ το πρόβλεψε ρητά. Δεν μπορεί να υπάρξει αναλογική ή διασταλτική ερμηνεία αντίθετη με τη γραμματική διατύπωση της παρ. 3 που αφορά τις ρίψεις αντικειμένων, όπου ΔΕΝ ΠΡΟΒΛΕΠΕΤΑΙ ΚΥΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΜΗ ΕΝΑΡΞΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ, παρά μόνον για την οριστική διακοπή του.

Για το σκοπό αυτό ο Αρετόπουλος, (προφανώς καθοδηγημένος από καταρτισμένο νομικό), περιέλαβε στο κλείσιμο των παρατηρήσεων του μη έναρξη – οριστική διακοπή του αγώνα, για να καλύψει και τις δυο περιπτώσεις, πλην όμως ο νόμος ρητά και συνειδητά, όπως προκύπτει από την αντιπαραβολή των δυο διατάξεων, ΔΕΝ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΗ ΜΗ ΕΝΑΡΞΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ. 

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Τα στοιχεία τα οποία πιθανώς θα δικαιώσουν τον ΠΑΟΚ στο Εφετείο είναι δύο.

1)  Το γεγονός ότι ο διαιτητής δεν υποχρεούται από τον κανονισμό να διακόψει οπωσδήποτε τον αγώνα σε περίπτωση τραυματισμού παίκτη ή αξιωματούχου του αγώνα από αντικείμενο, αλλά να αποφασίσει κρίνοντας από τη σοβαρότητα του τραυματισμού.

Όλο το σκεπτικό στήθηκε μόνο στον τραυματισμό και όχι στην ασήμαντη σοβαρότητά του, που επέτρεπε τη διεξαγωγή του αγώνα, με ασφάλεια για την οποία τα στοιχεία είναι καταιγιστικά. Μάλιστα, το ίδιο το σκεπτικό παραδέχεται ελαφρύ τραυματισμό.

Το γεγονός δε της άρνησης του Ολυμπιακού να επιτρέψει την είσοδο στα (σφραγισμένα του) αποδυτήρια του γιατρού του αγώνα, του παρατηρητή και του 4ου διαιτητή για την εξέταση του προπονητή μπορεί να υποστηρίξει τη θέση του ΠΑΟΚ για καθόλου τραυματισμό από το αντικείμενο και αυτοτραυματισμό.

2)  Όλες οι αναφορές των κανονισμών μιλούν για ‘διακοπή’ του αγώνα και όχι ‘μη έναρξη’, σε περίπτωση τραυματισμού από αντικείμενο. Το σκεπτικό κάνει λόγο για ‘διασταλτική ερμηνεία διακοπής – μη έναρξης’ και ο δασκαλεμένος Αρετόπουλος αυτό αναφέρει, αλλά στο ποινικό δίκαιο, σύμφωνα με τις καθολικές εκτιμήσεις των νομικών δεν επιτρέπει επιβολή ποινών χωρίς ακριβή περιγραφή του εγκλήματος στον νόμο, με διασταλτικές ερμηνείες.