Μια πρώτη αποκωδικοποίηση του Φερέιρα και του αγώνα με τον Άγιαξ

Σε μια πρώτη εικόνα ο Άμπελ Φερέιρα δείχνει ένα καλό, ευγενικό και γελαστό παιδί.

Φαίνεται να ξέρει πολλή μπάλα. Θα μου πείτε είναι δυνατόν να είναι προπονητής στον ΠΑΟΚ και να μην ξέρει μπάλα; Έχουν δει πολλά τα μάτια μας. Το ζήτημα βέβαια είναι όχι απλά να ξέρει, διότι όντως οι περισσότεροι ξέρουν, αλλά να μπορεί να μεταφέρει τις γνώσεις στην ομάδα και να την κάνει να παίξει καλά.

Για το τελευταίο ‘κοντός ψαλμός αλληλούια’.

Δείχνει πολύ φιλόδοξος και παθιασμένος.

Για τους τίτλους με την ομάδα, για τη δική του καριέρα, για τη νίκη σε κάθε αγώνα, για το κάθε λεπτό. Και σε πλήρη συναίσθηση ότι χρειάζεται διαρκής και σκληρός αγώνας για την επιτυχία. Στο θέμα αυτό προσωπικά μου θυμίζει λίγο Ιωαννίδη. Έναν γελαστό όμως και απλό και όχι τον πάντα κακομούτσουνο και επηρμένο Ιωαννίδη.

Ωστόσο σε μια πιο προσεκτική ματιά είναι λίγο τσατίλας. Υπερασπίζεται με πάθος τις ιδέες του και μόλις τον ενοχλήσει μια ερώτηση αγριεύει. Αυτό με την καλή έννοια. Αγριεύει υπερασπιζόμενος την ομάδα και το έργο του. Μιλάει για πάθος, για φιλοδοξία, για τη φανέλα, για τους οπαδούς. Είναι δηλαδή η προσωπικότητα την οποία, εφ’ όσον συνδυαστεί με επιτυχίες, θα λατρέψουν οι οπαδοί.

Στο θέμα των παικτών μου φέρνει λίγο τον Ντιέγκο Σιμεόνε.

Το μυστικό του τελευταίου είναι ότι θέλει παίκτες φιλόδοξους και μαχητές, ανεξάρτητα από το ταλέντο τους. Γι’  αυτό και έχει πάντοτε αποτελέσματα μεγαλύτερα από εκείνα που δείχνει να είναι ικανό το ρόστερ του. Γι’  αυτό και ανακαλύπτει παίκτες χωρίς μεγάλη καριέρα αλλά με μεγάλη ψυχή και φυσικές δυνάμεις, τους παίρνει και τους αναδεικνύει. Νομίζω ότι κάτι τέτοιο θέλει και ο ΠΑΟΚ.  Και κάθε ομάδα βέβαια αλλά οι άλλες δεν μας ενδιαφέρουν. Θέλουμε δηλαδή μια ομάδα η οποία σε κάθε περίπτωση θα μας δίνει το κάτι παραπάνω από τις δυνατότητές της.

Να δούμε το μοντέλο Φερέιρα στους υπάρχοντες παίκτες.

Σε σχέση με τη φετινή χρονιά και το υπάρχον ρόστερ είναι ένα ερωτηματικό. Ο Φερέιρα το βρήκε. Μένει να δούμε την προσαρμογή. Πόσοι και πώς θα ανταποκριθούν στη φιλοσοφία του. Μπορεί να συμβούν εξαιρετικά πράγματα, μπορεί και όχι. Πώς θα τους χειριστεί; Είναι διαφορετική προσωπικότητα από τον Λουτσέσκου. Εκείνος πιο εγκεφαλικός, ετούτος πιο μαχητικός. Φαίνεται να μη συγχωρεί πολύ, όχι το λάθος αλλά την απόκλιση από αυτά που πρέπει να γίνουν. Ωστόσο είναι κατ’  αρχήν πολύ ανθρώπινος με τους παίκτες του και πολύ επεξηγηματικός με ιδιαίτερες συζητήσεις. Ο Λουτσέσκου άγγιξε την καρδιά των παικτών, τους βελτίωσε, ήταν δίκαιος πήρε από τον καθένα το ανώτερο και έφτασε σε μεγάλες επιτυχίες. Μένει να δούμε το μοντέλο Φερέιρα. Το οποίο ομολογουμένως στο ποδόσφαιρο φαίνεται πιο ταιριαστό για ομάδες με ψηλούς στόχους.

Γι’  αυτό διαρκώς ο Φερέιρα επαναλαμβάνει ότι ήρθαμε να πάμε τον ΠΑΟΚ πολύ ψηλά, δίνοντας και την έννοια του βάθους στο χρόνο. Όχι, δεν φαίνεται να κρατάει κάποια πισινή, φαίνεται ειλικρινής. Και οι θέσεις του φαίνονται πολύ λογικές. Το ζήτημα όμως θα είναι να παραμείνει περισσότερο από ένα χρόνο στην ομάδα, αν βεβαίως πάει καλά. Διότι πιστεύω πως ομάδα Φερέιρα θα δούμε αργότερα μετά από ξεκαθάρισμα και έλευση κάποιων παικτών που του ταιριάζουν καλύτερα.

Ο αγώνας με τον Άγιαξ

Ως προς τον αγώνα με τους Ολλανδούς, θα έχουμε μια πρώτη εικόνα όλων αυτών. Ο Φερέιρα είπε ότι σε μεγάλα βαθμό θα κριθεί στη στρατηγική και στη μαχητικότητα των παικτών. Πιστεύω ότι εξ’ ίσου θα κριθεί και στην ψυχολογία. Οι παίκτες του ΠΑΟΚ δεν έχουν να χάσουν τίποτε και κανείς δεν θα τους κάνει σκληρή κριτική αν αποκλειστούν. Όμως θα έχουν ένα μεγάλο ραντεβού με την ιστορία και την παγκόσμια αναγνώριση αν περάσουν. Ακριβώς το αντίθετο συμβαίνει με τους παίκτες του Άγιαξ. Θέλω να πιστεύω ότι θα εξαντλήσουμε κάθε πιθανότητά μας.

Για να δούμε λοιπόν. Με βάση όλα αυτά το παιχνίδι παρουσιάζει πολύ περισσότερο ενδιαφέρον από το κανονικό. Ας το απολαύσουμε κατ’ αρχήν και ας ευχηθούμε αυτή τη φορά η τύχη να είναι και λίγο μαζί μας.