ΠΑΟΚ : Πρωτάθλημα στα μουλωχτά ή στα… φανερά;

Από πολλά χρόνια, όποτε στον ΠΑΟΚ προφέραμε τη λέξη ‘Πρωτάθλημα’ καταρρεύσαμε.

Θυμάμαι πολύ χαρακτηριστικά στην περίοδο Καραγεωργίου. Πηγαίναμε να φτιάξουμε ομάδα αλλά 3-4 καλά αποτελέσματα έφεραν τη λέξη ‘Πρωτάθλημα’ στο προσκήνιο και η ομάδα κατέρρευσε. Ανέλαβε να τη σώσει ο Κωστίκος, με το λεγόμενο τότε παιδομάζωμα και τον Σικαμπάλα. Από εκεί που πήγαινε για υποδομή, 3-4 καλά αποτελέσματα, πάλι ιδέες για πρωτάθλημα πάλι πάρ’ την κάτω την ομάδα.

Το ίδιο περίπου έγινε και με τον Σάντος, παρά το: ‘Χαμηλά τη μπάλα’ που κρατούσαν τότε Σάντος και Ζαγοράκης. Κανείς δεν μιλούσε για ‘Πρωτάθλημα’ και μόλις ακούστηκε το σύνθημα: «Σε 5-6 εβδομάδες θα είμαστε πρωταθλητές», έγινε η ήττα στο Χαριλάου, με τη σφαγή του Σπάθα αλλά η ομάδα ήταν και κακή εκείνη τη μέρα.

Το ίδιο έγινε στο τέλος του Μπάγιεβιτς. Όλη την περίοδο χαμηλοί οι τόνοι και όταν ο ΠΑΟΚ στο τέλος χρειάστηκε να πάρει ένα ματς με τον Παναθηναϊκό στην Τούμπα γι ν ιεκικήσει τον τίτλο δεν το κατάφερε (2-2) αν και τον έκανε κουδούνι. Το ίδιο πρόσφατα με τον Αναστασιάδη, όταν βρέθηκε 7 βαθμούς μπροστά μετά τη νίκη στο Καραϊσκάκη, είχε ευκαιρία να τους κάνει 9 με νίκη στην Ξάνθη αλλά έχασε και άρχισε η καταστροφή.

Και στα παλαιότερα χρόνια όμως, το ίδιο συνέβη. Για παράδειγμα, παρά τον πόθο 10ετιών να γίνει ο ΠΑΟΚ πρωταθλητής (όπως τον περιγράφω στο βιβλίο μου: ‘Το μικρό ΠΑΟΚτσάκι’), αυτό δεν έγινε όταν έπρεπε, το ’73, τότε που πολλοί δέχονται ότι έπαιξε την καλύτερη μπάλα όλων των εποχών στην Ελλάδα, χάνοντας, μετά την σφαγή στο Καραϊσκάκη και στον Φωστήρα, την επόμενη εβδομάδα καιαργότερα από την Παναχαϊκή στην Τούμπα 3-5.

Αντιθέτως, ο ΠΑΟΚ έγινε πρωταθλητής το 1976, με τον Λόραντ, στα μουλωχτά, καθώς ο Γερμανός δεν άφηνε κανέναν να ψελλίσει την καταραμένη λέξη, μολονότι δούλευε όλο το χρόνο συντονισμένα γι’ αυτόν τον στόχο. Μολονότι τα αποτελέσματα βοηθούσαν. Τσιμουδιά για πρωτάθλημα. Και το 0-4 εκείνη τη χρονιά στο Καραϊσκάκη στα μουλωχτά έγινε και όχι με φανφάρες, όπως φέτος.

Την αμέσως επόμενη χρονιά, το 1976, ο ΠΑΟΚ ως πρωταθλητής και συνεχίζοντας με την ίδια καλή ομάδα δικαιούταν πια να λέει ότι πάει για το repeat, αλλά στο τέλος το έχασε μη καταφέρνοντας αυτή τη φορά να κερδίσει πρότελευταία αγωνιστική τον Παναθηναϊκό στην Τούμπα.

Όσο για το πρωτάθλημα του 1983 κι αυτό απολύτως στα μουλωχτά επετεύχθη. Από την αρχή δεν μιλούσε κανείς παρά τις έξη νίκες στο ξεκίνημα. Μόνο όταν ο ΠΑΟΚ ξέφυγε του Παναθηναϊκού αρκετούς βαθμούς με το διπλό στην Καλογρέζα, στην αρχή του 2ου γύρου, άρχισαν κάποιοι να κάνουν όνειρα αλλά και πάλι οι τόνοι κρατήθηκαν χαμηλοί μέχρι τέλους. Και το πήρε.

Τα ίδια και φέτος. Πρωτάθλημα λέγανε όλοι από την αρχή, πάρ’ την κάτω την ομάδα με τον Στανόγιεβιτς. Φυσικά έγιναν μεγάλα λάθη αλλά αυτό ήταν και ένα σημείο διαφωνίας καθώς ο Σέρβος προπονητής δεν το πίστευε.

Μετά με τον Λουτσέσκου πάλι υπάρχει σημείο τριβής όταν αυτός λέει ότι δεν θέλει να αγχώσει την ομάδα του (δικαίως και δικαίωμά του) ή όταν είπε πως θα τον κρεμούσαν οι φίλαθλοι αν δεν έλεγε ότι πάμε για πρωτάθλημα. Όλα αυτά δημιουργούν όμως κρίσεις και εσωστρέφεια που βλάπτουν την ομάδα. Και φυσικά την γεμίζουν με άγχος.

Και αγωνιστικά όμως, κάθε φορά που οι προσδοκίες εκτοξεύονται, συχνά και μετά από μια καλή εμφάνιση, υπάρχει ένας αγώνας τον οποίο ο ΠΑΟΚ πρέπει να τον πάρει για να δείξει ότι είναι φαβορί για να πάρει το πρωτάθλημα, και τελικά δεν τον παίρνει. Όχι μόνο Καραϊσκάκη και Καλογρέζα αλλά και Λειβαδιά και Λάρισα και Ριζούπολη. Όλοι δικοί του αγώνες. Οκτώ βαθμοί, άντε να μην έπαιρνε και έναν αγώνα έξη. Θα είχε επιβληθεί. Δεν τους κέρδισε όμως ή τους έχασε. Μήπως αυτό που φταίει είναι η καταραμένη λέξη;

Θα μου πεί κανείς: «Και τι να κάνουμε τώρα. Τώρα εκτεθήκαμε, δεν γίνεται να κάνουμε πίσω. Δεν γίνεται να το γυρίσουμε τώρα στο μουλωχτό».

Θα συμφωνήσω απόλυτα. Δεν μπορούμε να κάνουμε πια πίσω. Δεν μπορούμε να κρατήσουμε χαμηλά την μπάλα και τους τόνους. Δεν μπορούμε να πούμε ότι φτιάχνουμε μια καλή ομάδα, με προοπτική, δεν αγχωνόμαστε και ο τίτλος θα έρθει. Αν όμως δεν μπορείς να κάνεις πίσω τότε το μόνο που έχεις είναι να κάνεις φουλ μπροστά.

Τέρμα τα γκάζια λοιπόν αλλά έχω και μια ανησυχία και αγωνία να δώ θα εξορκίσουμε φέτος το κακό;