Τηλεοπτικά : Δικαιούται αποζημίωση ο ΠΑΟΚ, αν δεν υπογράψει η ΕΡΤ!

Από χθες το βράδυ οι… κύκλοι του Ολυμπιακού, της ΑΕΚ και των υπόλοιπων… φίλων τους πανηγυρίζουν επειδή μπλόκαραν, όπως πιστεύουν, τη σύναψη συμβολαίου του ΠΑΟΚ με την ΕΡΤ για την παραχώρηση των τηλεοπτικών του δικαιωμάτων.

Είναι έτσι τα πράγματα;

Η απερχόμενη κυβέρνηση έριξε το μπαλάκι στην επόμενο, ωστόσο οι διαπραγματεύσεις της ΕΡΤ με τον ΠΑΟΚ κατέληξαν σε συμφωνία, η οποια επικυρώθηκε από την γενική συνέλευση της ΕΡΤ.

Τι σημαίνει αυτό;

Ότι με δεδομένο ότι υπάρχει ευθύνη από διαπραγματεύσεις, ο ΠΑΟΚ μπορεί να ζητήσει αποζημίωση αλλά και διαφυγόντα κέρδη από την ΕΡΤ, εφόσον με τη νέα κυβέρνηση κάνει πίσω, και δεν υπογράψει την συμφωνία!

Η γνωμοδότηση είναι της νομικού, Λένας Πολύζου :

Προϋποθέσεις ευθύνης από διαπραγματεύσεις

Κατά το άρθρο 197 του Α.Κ., κατά το στάδιο των διαπραγματεύσεων για τη σύναψη της σύμβασης, τα μέρη οφείλουν αμοιβαία να τηρούν τη συμπεριφορά που επιβάλλουν η καλή πίστη και τα συναλλακτικά ήθη. Κατά δε το άρθρο 198 παρ. 1 του Α.Κ. όποιος κατά τις διαπραγματεύσεις από πταίσμα του προξενήσει στον άλλον ζημία υποχρεούται να την ανορθώσει και αν η σύμβαση δεν καταρτίστηκε. Από τις διατάξεις δηλαδή των άρθρων 197, 198 ΑΚ, συνδυαζόμενες με εκείνες των άρθρων 297, 298 και 919 του ίδιου κώδικα, συνάγονται τα εξής:

Εκείνος, που, με συμπεριφορά αντίθετη προς την καλή πίστη και τα συναλλακτικά ήθη, ματαίωσε τη σύναψη της συμβάσεως, είναι υποχρεωμένος να αποζημιώσει το άλλο μέρος, για τη ζημία που προέρχεται από το γεγονός, ότι αυτός πίστευε ότι η σύμβαση θα καταρτιζόταν.

Προσυμβατική ευθύνη μπορεί να γεννηθεί τόσο με τη ματαίωση της υπό διαπραγμάτευση, όσο και στην καταρτισμένη σύμβαση. Προϋποθέσεις της ευθύνης αυτής είναι η ύπαρξη σταδίου διαπραγματεύσεων, η αντισυναλλακτική συμπεριφορά του αντισυμβαλλόμενου (δηλαδή η αντίθετη στην καλή πίστη και τα συναλλακτικά ήθη), η υπαιτιότητα, η επέλευση ζημίας και η ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας ανάμεσα στον νόμιμο λόγο ευθύνης, δηλαδή στην υπαιτιότητα και τη ζημία.

Ειδικότερα, κατά την έννοια των διατάξεων αυτών διαπραγματεύσεις νοούνται οι προφορικές ή έγγραφες ανταλλαγές απόψεων των ενδιαφερομένων για τη σύναψη ορισμένης συμβάσεως με τις οποίες επιδιώκεται η βαθμιαία προσέγγιση των διαφορετικών αρχικών θέσεών τους σχετικά με τους όρους της υπό συζήτηση σύμβασης μέχρι την τελική σύμπτωσή τους ή την αδυναμία τέτοιας σύμπτωσης.

Η ευθύνη από τις διαπραγματεύσεις έχει εφαρμογή και στην περίπτωση ματαίωσης της σύμβασης ή της ακυρότητας αυτής όταν ο υπαίτιος της ματαίωσης έδωσε διαβεβαιώσεις για την κατάρτιση της σύμβασης ή απέκρυψε τους λόγους της ακυρότητας αυτής, οπότε έχει υποχρέωση αποκατάστασης της ζημίας του άλλου που πίστεψε στην κατάρτιση έγκυρης σύμβασης.

Εξάλλου ως πταίσμα κατά την έννοια των διατάξεων αυτών νοείται η μη τήρηση της συμπεριφοράς που επιβάλλουν η καλή πίστη και τα συναλλακτικά ήθη. Το πταίσμα κρίνεται κατά το άρθρο 330 του Α.Κ. και έτσι αρκεί και αμέλεια. Η ζημία πρέπει να βρίσκεται σε αιτιώδη σύνδεσμο προς την αθέμιτη ή την αντίθετη συμπεριφορά του άλλου προς τα χρηστά συναλλακτικά ήθη και η υπαίτια συμπεριφορά που προκάλεσε τη ζημία να εκδηλώνεται κατά το στάδιο των διαπραγματεύσεων.

Η αποζημίωση περιλαμβάνει τη ζημία (θετική ή και διαφυγόν κέρδος) που υπέστη ο διαπραγματευόμενος επειδή πίστεψε στην κατάρτιση της σύμβασης και την οποία θα απέφευγε αν από την αρχή τηρούσε αρνητική στάση (1435/2015 ΑΠ).

Λένα Πολύζου, δικηγόρος.