Εχοντας ταξιδέψει αρκετές φορές στη Γενεύη τα τελευταία χρόνια πάντα είχα μια επιθυμία. Να (ξανά)βρεθώ στο «Πατινουάρ ντε Βερνέ», Εκεί, όπου στις 26 Μαρτίου 1991, σαν σήμερα δηλαδή, ο ΠΑΟΚ επικράτησε της ισπανικής Σαραγόσα με 76-72 στον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων. Στο παγοδρόμιο της ελβετικής πόλης.
Θα μπορούσαν να γραφτούν ολόκληροι τόμοι για την ασπρόμαυρη λαοθάλασσα που κατέκλυσε την Γενεύη. Αυτό που έχει μείνει είναι το κύπελλο. Όμως, εκείνη η… απόβαση 6.000 ΠΑΟΚτσήδων σε μια γενικά φιλήσυχη πόλη, όπου σε μαγεύει η λίμνη της, κοντά στα σύνορα με τη Γαλλία, ήταν κάτι το απίστευτο.
Η επιλογή της ΦΙΜΠΑ ήταν να φιλοξενηθεί ο τελικός του κυπέλλου κυπελλούχων στο παγοδρόμιο το οποίο αποτελεί μέρος των αθλητικών εγκαταστάσεων της πόλης της Γενεύης, στο αθλητικό κέντρο Vernets .
Κι αυτή η εικόνα ενός παγοδρόμιου να μετατρέπεται σε γήπεδο μπάσκετ, έστω και για έναν τελικό, ήταν πρωτόγνωρη. Μια εικόνα την οποία οι Ελβετοί κάτοικοι της Γενεύης δεν την έχουν ξαναδεί από το 2008 και μετά. Στο αθλητικό κέντρο της πόλης φιλοξενούνται πλέον κυρίως αγώνες χόκεϊ επί πάγου, μάλιστα το «Πατινουάρ ντε Βερνέ» αποτελεί την έδρα δύο επαγγελματικών ομάδων χόκεϊ επι πάγου. Περιλαμβάνει δύο παγοδρόμια ανοικτό για το κοινό και τους συλλόγους. Το μικρότερο παγοδρόμιο βρίσκεται σε εξωτερικούς χώρους , ενώ το δεύτερο είναι μεγαλύτερο παγοδρόμιο στο εσωτερικό και φιλοξενεί μεγάλα αθλητικά γεγονότα. Το 2013 είχε μετατραπεί σε κλειστό γήπεδο ποδοσφαίρου και μερικά από τα μεγαλύτερα αστέρια του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, βετεράνοι όπως ο Πιρές, ο Σέριγχαμ, ο Βιεϊρά κ.α.
Επιστροφή στο 1991. Εκείνο το απόγευμα η Γενεύη είχε κατακλυστεί από χιλιάδες Ελληνες. Τα λεωφορεία της ασπρόμαυρης εκστρατείας από την Θεσσαλονίκη κατέφθανε το ένα μετά το άλλο. Είναι η εποχή που ακόμα μεσουρανούσαν στο οπαδικό κίνημα του ΠΑΟΚ ο Μάκης Μαυρομιχάλης, ο Νίκος Νάτσιος με τον δεύτερο να έχει μείνει στην ιστορία για την είσοδο του στον αγωνιστικό χώρο του «Πατινουάρ ντε Βερνέ» στη διάρκεια της μεγάλης διακοπής.
Η διακοπή του τελικού προκλήθηκε από οπαδούς του ΠΑΟΚ, αλλά και κάποια αμφισβητούμενα σφυρίγματα των Τζέραρντ και Κατζάρο συντέλεσαν σε αυτή. Ποιος, όμως, θυμάται τη διακοπή; Σχεδόν κανένας. Αυτό που έχει μείνει στο μυαλό όλων όσων βρέθηκαν εκείνο το βράδυ στη Γενεύη είναι η στιγμή που από τα χέρια του Μπόρισλαβ Στάνκοβιτς η πορσελάνινη κούπα περνούσε σε αυτά του Παναγιώτη Φασούλα.
Κι όποτε βρεθεί κάποιος στη Γενεύη αξίζει να κάνει μια βόλτα από το «Πατινουάρ ντε Βερνέ»…
