Το πώς η Ελλάδα έφτασε να πανηγυρίζει την κατάκτηση του Euro το 2004 ανέλυσε ο Θοδωρής Ζαγοράκης.
Μιλώντας στην ιστοσελίδα της UEFA, ο τότε αρχηγός της Εθνικής αναφέρθηκε στο πάθος και την αυταπάρνηση που «έβγαλαν» στο γήπεδο ο ίδιος και οι συμπαίκτες του αλλά και στις απίστευτες στιγμές που ακολούθησαν μετά το τελευταίο σφύριγμα στον τελικό απέναντι στην Πορτογαλία.
Αναλυτικά:
Για την πρόκριση στο τουρνουά: «Αρχικά ήμασταν ευχαριστημένοι και χαρούμενοι για την πρόκριση. Νιώθαμε ήδη περήφανοι. Οι απαιτήσεις ήταν απλές: θέλαμε να δείξουμε πως το σερί που μας οδήγησε στην Πορτογαλία ήταν κάτι το οποίο αξίζαμε. Όπως επίσης και ότι τα αποτελέσματα που μας έφεραν στην κορυφή του γκρουπ δεν ήταν μια απροσδόκητη επιτυχία».
Για την πρεμιέρα και τη νίκη κόντρα στην Πορτογαλία: «Οι Πορτογάλοι περίμεναν πως θα έκαναν μια γιορτή με εμάς καλεσμένους. Είχαμε όμως διαφορετική άποψη. Ξέραμε ότι εφόσον ξεκινούσαμε καλά την διοργάνωση, θα μπορούσαμε και να προκριθούμε. Έτσι κι έγινε. Νιώθαμε καλά και το δείξαμε και στο γήπεδο.
Θυμάμαι ότι αγωνιζόμασταν καλύτερα από τους αντιπάλους μας, που ήταν και οι διοργανωτές. Είχαν τον κόσμο στο πλευρό τους και πολλά “καλά” ονόματα στο ρόστερ τους. Αλλά στο ποδόσφαιρο είναι κι άλλα πράγματα που παίζουν ρόλο και το δείξαμε πολύ καλά».
Για τις τελευταίες στιγμές στον τελικό: «Από την στιγμή που σκοράραμε ήταν δύσκολο για τον αντίπαλο να επικρατήσει απέναντι σε 11 παίκτες που αμύνονταν παθιασμένα. Αυτό ήταν η Ελλάδα. Όποιος έπαιζε, αγωνιζόταν με νύχια και με δόντια και το σημαντικότερο ήταν ότι δεν πανικοβληθήκαμε.
Παρά την κούραση, αρχίσαμε να καλύπτουμε περισσότερους χώρους και δείχναμε πως θέλαμε πολύ περισσότερο το τρόπαιο. Πιεστήκαμε, ιδιαίτερα τα τελευταία λεπτά. Δεν υπήρχε όμως πανικός, δεν παραδοθήκαμε. Όταν ο διαιτητής σφύριξε τη λήξη ήταν σα να έσβησαν τα φώτα… ένα κενό στην μνήμη μου… κι ένα χαζό χαμόγελο σταθερό στο πρόσωπό μου, το οποίο δεν ξέρω για πόσα λεπτά κράτησε. Απίστευτες στιγμές»!
