To καλοκαίρι του 2010, ο ΠΑΟΚ προσπαθούσε να βρει τον μπούσουλά του, μετά την αποχώρηση του Φερνάντο Σάντος, που καλώς ή κακώς, είχε αφήσει τα προηγούμενα τρία χρόνια την σφραγίδα του στην ομάδα.
Βλέποντας τα πράγματα από μέσα διέκρινες, ότι πολύ δύσκολα ο ΠΑΟΚ θα ξεκολλούσε από πάνω του την ταμπέλα και την ταυτότητα της ομάδας, που της είχε αφήσει ο Πορτογάλος. Αυτό τελικά θα έκανε μεγάλο καλό…
Η επιλογή του Μάριο Μπερέτα γρήγορα αποδείχθηκε λανθασμένη, κι όσο αν προσπάθησαν να επιρρίψουν την ευθύνη και γι’ αυτό στον Πάμπλο Γκαρσία, άλλος πήρε την απόφαση για την απομάκρυνσή του μετά το τέλος της προετοιμασίας στη Γερμανία, από την στιγμή που ο άνθρωπος ο οποίος εισηγήθηκε την πρόσληψη του Ιταλού προπονητή, δεν την (υπό) στήριξε ποτέ πραγματικά.
Ο Βρύζας λίγο πριν από εκείνα τα παιχνίδια θα επιλέξει να αποχωρήσει από την ομάδα αφήνοντάς την στα… κρύα του λουτρού για να συνεχίσει, προσωρινά όπως αποδείχθηκε, στον πάγκο της Εθνικής ομάδας δίπλα στον Σάντος.
Ο Ζαγοράκης θα στραφεί στη λύση Δερμιτζάκη – Χάβου και αυτό το δίδυμο θα οδηγήσει τον ΠΑΟΚ αρχικά σε δύο συγκλονιστικές μονομαχίες με τον Αγιαξ στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ και στη συνέχεια στην «άλωση της Πόλης»!
Τι ειρωνεία, τέσσερα χρόνια μετά, ο ΠΑΟΚ μπορεί να έχει (επιτέλους) ιδιοκτήτη, λυμένα τα περισσότερα οικονομικά προβλήματά του, αλλά κινδυνεύει να μείνει εκτός Γιουρόπα Λιγκ από… κάποια Ζίμπρου! Κι όπως είπε το βράδυ της Κυριακής στη σύσκεψη του Μακεδονία Palace ο Ιβάν Σαββίδης, “αν δεν περάσουμε την Πέμπτη στους ομίλους, φεύγετε όλοι χωρίς δεύτερη κουβέντα…”!
Αλλά τι σχέση μπορεί να έχει εκείνος ο ΠΑΟΚ, που έγραψε μια από τις πιο ένδοξες στιγμές της ευρωπαϊκής ιστορίας του, αποκλείοντας σαν σήμερα στις 26 Αυγούστου 2010 την Φενέρμπαχτσέ μέσα στο «Σουκρού Σαράτσογλου», με αυτόν τον ΠΑΟΚ; Καμία απολύτως! Οσο κι αν προσπαθήσει κανείς να βρει μια σύγκριση με το τότε, δεν θα μπορέσει να βρει…
Τελικά, ο Σάντος είχε κάνει μεγάλο καλό στην ομάδα. Με «κλειστά μάτια» πήγε και έπαιξε ο Δικέφαλος στο Αμστερνταμ και κόντραρε στα ίσια τον Αγιαξ του Σουάρες. Γιατί ήταν μια καλοδουλεμένη ομάδα, που ήξερε τι ήθελε μέσα στο γήπεδο με μια μόνο ουσιαστικά προσθήκη, τον «επαναπατρισθέντα», Δημήτρη Σαλπιγγίδη. Υπήρχαν, όμως, ο Χαλκιάς, ο Κρέσιτς, ο Σνάουτσνερ, ο Κοντρέρας, ο Τσιρίλο, ο Λίνο, ο Σορλέν, ο Βιτόλο, ο Γκαρσία, ο Μουσλίμοβιτς, ο Βιεϊρίνια. Θέλετε κι άλλους;
Ολοι αυτοί «υπέγραψαν» (και) το «έπος της Πόλης», σαν σήμερα, πριν από τέσσερα χρόνια στην πιο ιστορική βραδιά της σύγχρονης ιστορίας του ΠΑΟΚ.
Ο Δικέφαλος είχε κερδίσει με 1-0 στο πρώτο ματς και στην Πόλη οι Τούρκοι πήγαν το ματς στην παράταση με το γκολ του Εμρέ (50’). Εκεί, όμως, ο Μουσλίμοβιτς καθάρισε με την αξέχαστη γκολάρα του στο 102’ στέλνοντας τον ΠΑΟΚ στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ.
Πόσο καλό είχε κάνει, ο Φερνάντο Σάντος…
