Η νίκη με 0-1 στο Αγρίνιο ήταν αρκετή για τον Άρη, που με το 0-0 του «Βικελίδη» κόντρα στον Παναιτωλικό να του δίνει το εισιτήριο για τον τελικό, 14 χρόνια μετά την τελευταία παρουσία του.
Στο πρώτο κομμάτι του παιχνιδιού ο Άρης ξεκίνησε δυναμικά έχοντας την πρωτοβουλία των κινήσεων και την επιθυμία να βρει γρήγορα το γκολ που θα απλοποιούσε κατά πολύ την υπόθεση πρόκριση.
Η καλύτερη του στιγμή ήταν ένα σουτ του Σουλεϊμάνοφ στο 8′, που είδε τη μπάλα να φεύγει ελάχιστα δίπλα από το δοκάρι, με το μηδέν να παραμένει.
Μετά από λίγο , οι φιλοξενούμενοι προσπάθησαν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους στο μισό των «κιτρινόμαυρων», δημιουργώντας την καλύτερη τους στιγμή στο 20΄, όταν ο Μαυρίας έκανε εξαιρετική ατομική προσπάθεια από τα αριστερά, σέντραρε στο ύψος της μικρής περιοχής, με την κεφαλιά του Καρέλη να μην απειλεί τον Κουέστα.
Ουσιαστικά ο Άρης είχε τα ηνία του παιχνιδιού καθ’ όλη τη διάρκεια του πρώτου μέρους, με τον Κουέστα να μην απειλείται από τον Παναιτωλικό.
Ωστόσο παρά την πίεση του δεν κατάφερε να βρει μια πραγματικά μεγάλη φάση, πριν από 45′, όταν ο Σουλεϊμάνοφ έπιασε ένα δυνατό σουτ από μακρινή απόσταση, με τον Τσάβες να βγάζει εντυπωσιακά, κρατώντας το 0-0, με το οποίο οι δύο ομάδες πήγαν στα αποδυτήρια.
Με το χρόνο να κυλάει και το σκηνικό να μην αλλάζει, οι δυο προπονητές άρχισαν να κάνουν τις κινήσεις τους. Ο Γιάννης Πετράκης σήμανε… φουλ επίθεση, με τον Παναιτωλικό να ψάχνει το γκολ που θα στείλει το ζευγάρι στην παράταση.
Το σουτ του Χουάνπι στο 71’ πέρασε δίπλα από το δεξί δοκάρι της εστίας του Κουέστα ενώ η κεφαλιά του Μπρούνο Ντουάρτε στο 86’ ήταν σαφώς πιο επικίνδυνη για την εστία του Άρη – άστοχη ωστόσο κι αυτή, στην κορυφαία στιγμή των φιλοξενούμενων.
Το 0-0 έμεινε μέχρι το φινάλε με τους παίκτες, το προπονητικό επιτελείο και τους οπαδούς του Άρη να ξεσπούν σε πανηγυρισμούς για την επιστροφή σε τελικό έπειτα από 14 χρόνια χάρη σε εκείνο το γκολ του Φραν Βέλεθ.
