Ένα σπουδαίο κομμάτι του αθλητισμού των Αλησμόνητων Πατρίδων, ένα μέρος αναμνήσεων του Πανιωνίου αποτελεί πλέον παρελθόν. Διότι γκρεμίστηκε μετά από 104 χρόνια, το γήπεδο του «ιστορικού» στη Σμύρνη.
Τούτες οι εικόνες αποτελούν μαχαιριά στην καρδιά του αθλητισμού της Μικράς Ασίας και όλων εκείνων που έχουν στο νου μα και την ψυχή τους τη Σμύρνη, τη Μικρά Ασία και τις Αλησμόνητες Πατρίδες.
Το ιστορικό γήπεδο του Πανιωνίου στην Πούντα της Σμύρνης, γκρεμίστηκε μετά από 104 χρόνια και μαζί του γκρεμίστηκε ένα σημαντικό κομμάτι της αθλητικής ιστορίας της Μικράς Ασίας.
Το 2014, το γήπεδο της Αλτάι πλέον, κρίθηκε ακατάλληλο από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Πολεοδομίας της Τουρκίας, αλλά και από το Υπουργείο Αθλητισμού, αφού από τις αρχές διαπιστώθηκε ότι υπήρχε κίνδυνος κατάρρευσης των κερκίδων, με αποτέλεσμα να αποφασιστεί η σφράγιση του.
Πλέον το θρυλικό γήπεδο που ήταν κόσμημα για την εποχή του, γκρεμίζεται εξαιτίας των προβλημάτων στατικότητας, παρά τις προσπάθειες που έγιναν για να παραμείνει ως έχει.
Το γήπεδο του Πανιωνίου στην Πούντα, εγκαινιάστηκε το 1912 με τους Πανιώνιους Αγώνες, με τη δημιουργία του να αποτελεί προσωπικό «στοίχημα» του Μητροπολίτη Σμύρνης Χρυσοστόμου.
Ο Μητροπολίτης Χρυσόστομος, μετά την άρνηση γαλλικής εταιρίας της Σμύρνης να ανανεώσει τη μίσθωση του χώρου που έκανε προπονήσεις ο Πανιώνιος το 1910, κατάφερε με εισήγηση του να πείσει τη Δημογεροντία και την Κεντρική Επιτροπή που παραχώρησαν έκταση 105 στρεμμάτων για να γίνει το γήπεδο.
Η κερκίδες του σταδίου φιλοξενούσαν 7.000 κόσμο, ενώ διέθετε σύγχρονες εγκαταστάσεις για την εποχή του και αποτέλεσε έδρα του της ομάδας μετά το στάδιο Μπουρνόβα και το στάδιο Παραδείσου που έπαιζε τα προηγούμενα χρόνια. Μετά την καταστροφή της Σμύρνης παραχωρήθηκε στην τουρκική Αλτάι.
Μάλιστα ο Πανιώνιος είχε επιστρέψει και είχε αγωνιστεί ξανά στην ιστορική του έδρα, στο Βαλκανικό Κύπελλο το 1971, όταν είχε αντιμετωπίσει την Αλτάι στη φάση των ομίλων.
