Η περίπτωση του φετινού (και όχι μόνο) ΠΑΟΚ χρήζει πραγματικά μεγάλης ανάλυσης και μελέτης. Είναι μοναδικό φαινόμενο για μια ομάδα, να έχει αμέτρητα χρήματα, αλλά να καταφέρνει να τα κάνει τόσο χάλια, συμμετέχοντας σε ένα πτωχευμένο πρωτάθλημα, που οι μισές ομάδες δεν έχουν μαντήλι να κλάψουν.
Είναι προφανές πως για το γεγονός ότι ο ΠΑΟΚ δύο αγωνιστικές πριν το φινάλε, αγωνιά να μπει στα πλέι οφ, δεν ευθύνεται ο Ίβιτς, που ανέλαβε να συμμαζέψει ένα συνονθύλευμα, που φέρει σε μεγάλο βαθμό την υπογραφή του Τούντορ.
Σε αντίθεση με άλλες χρονιές, που τα προβλήματα υπήρχαν, αλλά ήταν διαφορετικά, φέτος ο ΠΑΟΚ έχει βρεθεί σε μια δυσάρεστη κατάσταση, για την οποία ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό ο Τούντορ με τον Άρνεσεν, ή εν πάσει περιπτώση, όσοι αποφάσισαν ή επέτρεψαν να δομηθεί έτσι “μονόπατα” το ρόστερ.
Είναι πια φανερό, και στη Νέα Σμύρνη φάνηκε περίτρανα, ότι ο ΠΑΟΚ αυτή την εποχή έχει ένα ρόστερ, που αφενός στερείται ιδιαίτερης ποιότητας και αφετέρου, είναι τρομερά φτωχό σε προσωπικότητες.
Είναι φοβερό, μια τόσο ακριβή ομάδα, να έχει τέτοιο έλλειμα κυρίως σε χαρακτήρα.
Ο ΠΑΟΚ κατάφερε την Κυριακή να χάσει από τον Πανιώνιο, παίζοντας αρκετά καλά στο δεύτερο ημίχρονο, όταν δημιούργησε αρκετές απειλές. Ακόμη κι όταν ισοφάρισε και το μομέντουμ του παιχνιδιού τον ευνοούσε, άφησε πολύ εύκολα το παιχνίδι να του φύγει, και να κυνηγά στο σκορ, δεχόμενος γκολ από ατομικά λάθη.
Ο ΠΑΟΚ κατέντησε να είναι μια εντελώς απρόσωπη ομάδα, χωρίς προσωπικότητες, που ακόμη κι όταν παίζει καλά, εύκολα μπορεί να παραδοθεί σε έναν ασθενέστερο αντίπαλο, αν στραβώσει κάτι μέσα στο παιχνίδι.
Λείπουν οι παίκτες, που συναισθανόμενοι και το βάρος της ευθύνης και έχοντας τον χαρακτήρα, θα σηκώσουν και τους υπόλοιπους.
Από τον σημερινό ΠΑΟΚ λείπουν οι παίκτες, που μισούν να χάνουν. Οι υπάρχοντες έχουν αφομοιωθεί σε μια κατάσταση, στην οποία και να χάσεις, δεν χάθηκε ο κόσμος.
Από τον ΠΑΟΚ λείπουν Ζαγοράκηδες, λείπουν Κατσουράνηδες, λείπουν Κοντρέρες, λείπουν ποδοσφαιριστές όπως ο Ίβιτς, ο Τσιρίλο ή ο Μουσλίμοβιτς και φυσικά ο Πάμπλο Γκαρσία ή ο Κονσεϊσάο. Κυρίως, βέβαια, λείπουν οι χαρακτήρες τους, όχι μόνο η ποδοσφαιρική τους ποιότητα, που μπορεί να μην ήταν και κορυφαία.
Στην σημερινή ομάδα κανείς δεν μπορεί να παίξει αυτό το ρόλο. Ούτε τα πιτσιρίκια, ούτε οι πιο έμπειροι.
Μοιραία, ο ΠΑΟΚ έγινε μια ομάδα, που μοιάζει με άνοστο πιλάφι, μια μαλθακή ομάδα, που έμαθε στο “δεν πειράζει να χάνεις”.
Σε μεγάλο βαθμό, μια ομάδα χωρίς προσωπικότητες επέλεξε ο Τούντορ, γιατί πίστευε ότι έτσι θα ελέγχει τα αποδυτήρια. Αυτοί που του το επέτρεψαν, είναι συνένοχοι στο έγκλημα.
Εύκολα ή δύσκολα, ο ΠΑΟΚ θα μπει στα πλέι οφ, θα βγει και στην Ευρώπη και θα αποφύγει την ξεφτίλα.
Το καλοκαίρι τον περιμένει πάλι πολλή δουλειά. Το ρόστερ θέλει προσωπικότητα κι αυτή δεν την βρίσκεις εύκολα. Πρέπει να ξέρεις να την ψάχνεις κι εδώ ίσως υπάρξει πρόβλημα.
Για την ποιότητα, δεν το συζητάμε. Μ΄ αυτό το ρόστερ, ο ΠΑΟΚ δεν πάει πουθενά.
