Αν στο ποδόσφαιρο υπήρχε… όσκαρ ατυχίας, τότε αυτό του φετινού Άρη θα είχε απονεμηθεί δικαιωματικά στον Μπάμπη Παυλίδη, ο οποίος είδε την μοίρα να του παίζει άσχημα παιχνίδια, δύο φορές, σε διάστημα μόλις λίγων μηνών. 0 25χρονος μέσος “εξομολογήθηκε” στην «Arena Press», πως βίωσε τη φετινή «μαρτυρική» για τον ίδιο, σεζόν, αναφερόμενος αρχικά στο τροχαίο ατύχημα που είχε τον Μάρτιο.
«Ήμουν στα χαμένα! Δεν ήξερα πώς να νιώσω. Σίγουρα το “γιατί” με έτρωγε μέσα μου. Ημουν σχεδόν έτοιμος να παίξω ξανά σε επίσημο ματς μετά από σχεδόν τρεις μήνες. Ενιωθα -όπως κι έγινε- ότι θα έχανα όλη την σεζόν».
«Θέλω να ευχαριστήσω την οικογένειά μου και τους φίλους μου για την στήριξη που είχα. Επίσης τον κ. Πανταζή, τον γιατρό μας στον Άρη για όσα έκανε για μένα, από την πρώτη μέχρι και την τελευταία στιγμή. Τους συμπαίκτες μου, το τεχνικό τιμ, αλλά και την διοίκηση που δεν με ξέχασαν και μου έδειχναν καθημερινά ότι βρίσκονται στο πλευρό μου».
Πως ένιωσες με την αγάπη που εισέπραξες μέσω την μηνυμάτων στήριξης από τον κόσμο του Άρη;
«Τον κόσμο τον άφησα για το τέλος. Θέλω να πω σε όλους ένα ξεχωριστό ευχαριστώ γιατί είναι άνθρωποι που δεν με ξέρουν προσωπικά, αλλά μου απέδειξαν το μεγαλείο αυτής της ομάδας. Καθημερινά, μου έδειχναν είτε από κοντά είτε μέσω μηνυμάτων την αγάπη τους και αυτό με πεισμώνει να γίνω καλύτερος. Αυτό τον κόσμο θα ήθελα να με αξιώσει ο Θεός να του ανταποδώσω την αγάπη με έναν τίτλο. Το αξίζει και με το παραπάνω. Όχι για όσα έκανε για μένα, αλλά για το πόσο στηρίζει τον σύλλογο. Του αξίζουν πολλοί τίτλοι και δυστυχώς τους έχει στερηθεί».
«ΘΑ ΓΥΡΙΣΩ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟΣ…»
Το αρχικό σοκ, όταν ανέκτησε πλήρως τις αισθήσεις του στο νοσοκομείο και αντιλήφθηκε τι επακριβώς προηγήθηκε, παραμερίστηκε σύντομα για να επέλθει στην πορεία η ανησυχία και εντέλει, το θετικότερο και δημιουργικότερο όλων, το πείσμα:
«Πλέον με απασχολεί μόνο να είμαι απολύτως έτοιμος όταν θα ξεκινήσει η προετοιμασία. Έχω πεισμώσει τόσο πολύ που θα τα καταφέρω. Πρώτη φορά απουσιάζω τόσο πολύ από το γήπεδο. Μου έχει λείψει απίστευτα. Μακάρι να είναι το τελευταίο κακό που με βρήκε…».
Πως ένιωθες, να παρακολουθείς τη φετινή προσπάθεια από την κερκίδα;
«Ήθελα να βοηθήσω. Σαν… θηρίο στο κλουβί ένιωθα. Ηρθα στον Άρη για να γίνω μέλος της προσπάθειας για την επιστροφή στη φυσική θέση του συλλόγου. Θα το κάνω, όμως, από την επόμενη σεζόν. Είμαι πεπεισμένος ότι θα τα καταφέρουμε. Ηδη η ομάδα τον τελευταίο καιρό έβρισκε τον καλό της εαυτό». Ποιος είναι ο μεγάλος στόχος που έχεις θέσει μετά από την φετινή δύσκολη χρονιά; «Μόνο ένας. Να καθιερωθώ στον Άρη της επόμενης σεζόν. Θέλω να καλύψω το χαμένο έδαφος, να προπονηθώ σωστά και σκληρά, ώστε να κερδίσω την εμπιστοσύνη του προπονητή μου».
Σε απασχολούν τα εξωαγωνιστικά θέματα;
«Οχι. Θεωρώ ότι δεν πρέπει να είναι λόγος ανησυχίας για εμάς τους ποδοσφαιριστές της ομάδας. Εχω εμπιστοσύνη στον κ. Καρυπίδη. Από τη στιγμή που εκφράζει την βεβαιότητά του για την συμμετοχή της ομάδας στην δεύτερη κατηγορία δεν έχω κανένα λόγο να αμφιβάλλω».
