Συνήθως οι μεγάλες βραδιές υπογράφονται από μεγάλα αποτέλεσματα αλλά αυτή η βραδιά στη Μασσαλία δεν ήταν μια τέτοια.
Για τον ΠΑΟΚ ήταν μια μεγάλη βραδιά, χωρίς να έχει πάρει ένα μεγάλο αποτέλεσμα. Ποτέ μια ήττα δεν είναι μεγάλο αποτέλεσμα…
Ήταν ένα παιχνίδι όπως δεν το περιμέναμε. Περιμέναμε τον ΠΑΟΚ να οργανωθεί στο μισό γήπεδο, να φάει τρελή πίεση από μια καλύτερη ομάδα κι ότι καλό κάνει, να το κάνει σε μια δυο κόντρες, που θα μπορέσει να βγάλει. Όπως για παράδειγμα σ΄ εκείνη την τελευταία, που ο Μιτρίτσα δεν πρόλαβε να σπάσει γρήγορα τη μπάλα στον Άκπομ που έφευγε μόνος του προς την περιοχή από τον άξονα.
Δεν ήταν ένα τέτοιο παιχνίδι. Ο ΠΑΟΚ δέχτηκε μια πίεση, αλλά ότι καλό έκανε, το έκανε σε παιχνίδι “τετ-α-τετ”. Στα ίσα που λένε.
Στο διάστημα 46’-70’ ο ΠΑΟΚ ήταν εντυπωσιακός, παρότι είχε την ψυχρολουσία του 2-0, μπήκε στο γήπεδο και έγινε το αφεντικό στο παιχνίδι, απέναντι σε μια πολύ ποιοτικότερη ομάδα, την οποία ανάγκασε να παίζει άμυνα με 11 παίκτες πίσω από τη μπάλα. Είχε την κατοχή, έβγαλε ενέργεια και αυτοπεποίθηση, προσπάθησε να δημιουργήσει, πίεσε ψηλά, έκλεβε μπάλες, κέρδιζε γρήγορα νέες κατοχές, έφερε τρικυμία στους Γάλλους.
Σ΄ αυτό το μοτίβο παιχνιδιού ο ΠΑΟΚ πέτυχε το γκολ του και προσπάθησε να δημιουργήσει κι άλλες προϋποθέσεις για να πετύχει και δεύτερο, αλλά του έλλειψε κάτι στην τελευταία πάσα, πριν το σουτ.
Τέτοιον ΠΑΟΚ εγώ δεν θυμάμαι να έχω ξαναδεί σε παιχνίδι με τέτοιας ποιότητας ομάδα.
Αυτό που έκανε ο ΠΑΟΚ αυτά τα 25’ στο Βελοντρόμ, ήταν άλλη μια κατάκτηση.
Κανείς δεν ανέβηκε στην κορυφή των Ιμαλαϊων, ανεβαίνοντας με την πρώτη στο Έβερεστ. Όλοι ξεκίνησαν από μικρότερες κορφές. Η μια μικρή κατάκτηση φέρνει την άλλη, και στο τέλος έρχεται η μεγαλύτερη. Σιγά σιγά αλλάζεις επίπεδα και συνηθίζεις σε υψηλότερα ύψη. Πολλές φορές, δεν καταλαβαίνεις πόσο δύσκολη και χρονοβόρα είναι αυτή η διαδικασία, ακριβώς γιατί όταν γίνεται αργά, γίνεται σωστά.
Ο ΠΑΟΚ είναι ήδη πετυχημένος στην Ευρώπη. Από μια ομάδα, που έσβηνε μόλις έμπαινε στον όμιλο (όταν έμπαινε…), που δεν μπορούσε να αντέξει σε υψηλές εντάσεις, έφτασε στο σημείο να γίνει πολύ ανταγωνιστικός ακόμη και με ομάδες, που η θέση τους είναι μεταξύ Τσάμπιονς Λιγκ και Γιουρόπα Λιγκ.
Φυσικά, ο ΠΑΟΚ μπορεί να πάει και παραπέρα. Είναι άλλα 90 λεπτά κι αυτό που θέλει είναι ένα παραπάνω γκολ από τη Μαρσέιγ.
Δεν θεωρώ τον ΠΑΟΚ φαβορί, για μένα θα είναι έκπληξη αν αποκλείσει τη Μαρσέιγ.
Οι Γάλλοι είναι πολύ πιο ποιοτική ομάδα, στην Τούμπα θα παίξουν διαφορετικά, δεν έχουν κανένα ζόρι να κυνηγήσουν γρήγορα το γκολ, αν βρουν ανοιχτό γήπεδο μπορεί να σε διαλύσουν και στη διάρκεια του χρόνου, αν δεν προσεγγίσεις σωστά ένα τέτοιο παιχνίδι και πιαστείς κορόιδο, μπορείς να αποκλειστείς στο 15’.
Θυμάμαι την Ουντινέζε πριν καμιά δεκαριά χρόνια, θυμάμαι τη Σάλκε το 2013, τον Άγιαξ τις πρώτες δύο φορές, την Μπενφίκα το 2018, την Κράσνονταρ πέρσι. Όταν ο ΠΑΟΚ κυνηγάει το αποτέλεσμα στην Τούμπα, συνήθως μπλοκάρει, επηρεάζεται από τον γενικότερο ενθουσιασμό και τα κάνει θάλασσα.
Είμαι σίγουρος ότι ο Λουτσέσκου ξέρει τι πρέπει να κάνει. Τα παιχνίδια δεν τα κερδίζουν τα γήπεδα, δεν τα κερδίζει ο κόσμος, δεν τα κερδίζουν τα λεφτά, τα κερδίζουν οι ομάδες και η τακτική που επιλέγουν και ακολουθούν.
Την Πέμπτη θα δούμε αν ο ΠΑΟΚ αλλάζει τόσο γρήγορα, άλλο ένα επίπεδο.
