Το θέμα του αγώνα δεν ήταν ούτε η νίκη του ΠΑΟΚ επί του Κόροιβου, ούτε τίποτα… Για πρώτη φορά σε επίσημο, στους δύο πάγκους κάθισαν πατερας και γιος, ως αντίπαλοι…
Ήταν ένα παράξενο γεγονός…
«Είναι περίεργο συναίσθημα αλλά μετά το τζάμπολ όλα τελειώνουν. Ο καθένας κοιτάει την ομάδα του, κάναμε προσπάθεια να είμαστε ανταγωνιστικοί σήμερα, κάποιες στιγμές τα καταφέραμε κάποιες στιγμές όχι. Πρέπει να κοιτάξουμε την επόμενη μέρα, είμαστε μια καινούργια ομάδα. Πρέπει να δουλέψουμε, να αλλάξουμε την ψυχολογία μας για να μπορέσουμε να κοιτάξουμε μπροστά», είπε ο Χάρης Μαρκόπουλος, που έχασε στη μάχη, που έδωσε με τον πατέρα του.
«Εύχομαι καλή συνέχεια στον Χάρη και να πετύχει τους στόχους του με τον Κόροιβο. Από τη στιγμή που πήγε σε ομάδα Α1 ήταν φυσιολογικό να είμαστε αντίπαλοι. Είναι μια εξέλιξη και αυτή. Τα συναισθήματα κάθε ανθρώπου είναι ιδιαίτερα και είναι προσωπικά για τον καθένα. Σε άλλα μπορώ να στραφώ εγώ σε άλλα ο γιος μου. Αυτά τα συναισθήματα δε μπορούν να εκφραστούν. Το τι αισθάνεται ο κάθε γονέας για το παιδί του, μπορεί να το καταλάβει ο καθένας όταν γίνει γονιός», είπε από την πλευρά του ο Σούλης Μαρκόπουλος που ήταν συγκινημένος, έχοντας τον γιο του στον άλλο πάγκο…
.
δ
