Η σειρά με την οποία ολοκληρώνεται η φετινή χρονιά για τον Άρη ξεκινάει απόψε (19:00) στο Αλεξάνδρειο, εκεί όπου οι κίτρινοι θέλουν να κάνουν απέναντι στην ΑΕΚ το πρώτο βήμα για την κατάκτηση της τρίτης θέσης στο πρωτάθλημα.
Δεν διακυβεύεται κάνει σημαντικό σε αυτούς τους αγώνες υπό την έννοια ότι η τρίτη θέση δεν δίνει π.χ. συμμετοχή στην Ευρωλίγκα όπως παλιότερα, όμως μη νομίσει κανείς ότι δεν υπάρχει… δίψα στον Άρη και υψηλότατο κίνητρο.
Σωστά τα είπε ο Ντομινίκ Γουότερς στο μπλογκ του στον ΕΣΑΚΕ χθες και εκπροσωπούσε όλους τους παίκτες: Παίζουν για την υπερηφάνεια τους, παίζουν για να αφήσουν στον κόσμο όμορφα συναισθήματα ως τελευταία εντύπωση.
Ο Άρης είναι σαφώς περισσότερο ομάδα από την ΑΕΚ, το έχει δείξει όχι μόνο στα τρία παιχνίδια απέναντί της φέτος, μετρώντας ισάριθμες νίκες, αλλά και με όλη την πορεία του σε Ελλάδα και Ευρώπη.
Τίποτα περισσότερο από ένα… στατιστικό στοιχείο δεν είναι αυτό όμως. Σήμερα όλα αρχίζουν από το μηδέν και το γνωρίζουν πολύ καλά στον Άρη αυτό.
Οι κίτρινοι έχουν το πλεονέκτημα έδρας, έχουν όμως και την απουσία του Τζαμέλ Χάγκινς και την όχι στο 100% ετοιμότητα των Βασίλη Ξανθόπουλου και Θόδωρου Ζάρα. Αν σε αυτά προσθέσει κανείς και την δεδομένη καταπόνηση από την ημιτελική σειρά με τον Παναθηναϊκό, μπορεί να αντιληφθεί ότι δεν πρόκειται για μια εύκολη σειρά.
Η ΑΕΚ όσο κι αν έχει διαψεύσει τους πάντες μέσα στο γήπεδο με την εικόνα που παρουσιάζει, δυσανάλογα χειρότερη σε σχέση με την ποιότητα των παικτών της και το μπάτζετ, παραμένει μια ομάδα που έχει μονάδες οι οποίες μπορούν να κάνουν την διαφορά. Τρεις φορές με τον Άρη δεν το έκαναν, γιατί ο Άρης είχε τον τρόπο του, την συνοχή του, την χημεία του.
Εκεί θα ποντάρει και πάλι η ομάδα του Δημήτρη Πρίφτη και φυσικά στην έδρα του, σε αυτή που μετράει 23 νίκες σε 25 αγώνες, με μόνες ήττες από Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό στην κανονική διάρκεια!
