Για τα όσα βίωσε στον Άρη την περσινή περίοδο μίλησε ο Βλαδίμηρος Γιάνκοβιτς, σε ραδιοφωνική συνέντευξη που παραχώρησε.
Αναλυτικά τα όσα είπε στον «Arena fm»:
Για την κατάσταση του: «Αυτή τη στιγμή επανέρχομαι από περίοδο με πυρετό, δύσκολη περίοδο, αλλά πάνω που επιστρέφω, δε θα έχουμε αγωνιστικές υποχρεώσεις. Είμαστε σε τροχιά πλέι οφ, υπήρξαν αναταραχές και δυσκολίες στην αρχή, με δύσκολο πρόγραμμα στην ACB αλλά ήρθε η ώρα που τα βρήκαμε, εγώ και η ομάδα μου . Όλα είναι όπως πρέπει, είχα ένα διάστημα με θλάση, προσπαθούμε να σταθεροποιηθούμε και οι δύο -εγώ και η ομάδα- για να κερδίζουμε. Λίγο διαφορετικά τα πράγματα, εδώ, είναι σχετικά εγγυημένα, το μόνο που σκέφτεσαι είναι το κομμάτι του μπάσκετ, αυτό που φορά έναν αθλητή».
«Θέλαμε με το σπαθί μας να παλέψουμε»
«Υπήρχε μία περίοδος δύσκολη , βαδίζαμε στο άγνωστο, με αγωνιστικά και εξωαγωνιστικά προβλήματα. Αν τα βάλω κάτω όμως, εκεί που φτάσαμε πολύ επιτυχημένη η πορεία , ο καθένας με πολλά προβλήματα έδωσε το 1000% μιλήσαμε ο ένας με τον άλλον, κάναμε ένα σύνολο που ξεπέρασε τα προβλήματα.
Δεν έγινε γνωστό , ότι έχουμε προβλήματα, από Φεβρουάριο όμως είχαμε κάποια δείγματα, δε θέλαμε ο κόσμος να λυπηθεί, θέλαμε με το σπαθί μας να παλέψουμε και όταν έρθει η ώρα ο καθένας να πάρει το δρόμο του. Από τότε υπάρχει συνεχόμενη κατηφόρα από, προσπαθήσαμε όλοι να καλύψουμε».
Πόσες φορές σας είπαν “από Δευτέρα”;
“Δε μ’ αρέσει να δείχνω με το δάχτυλο και να λέω. Είναι κατανοητό αν κάποιος περνάει προβλήματα και δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του αλλά θα ήταν σωστό και ειλικρινές, να μας πει κάποιος πως έχουν ακριβώς τα πράγματα. Ποτέ δεν ακούσαμε από κανέναν τι γίνεται». «Προσωπικά, όταν έκανα κίνηση και παρακάλεσα να φύγω από τη Βαλένθια για δύο λόγους, μου άρεσε ο τρόπος που με προσέγγισαν από το καλοκαίρι, πίστεψα σε κάτι καινούριο. Επαγγελματική ομάδα, μέχρι τον Φεβρουάριο , τίποτα δεν πήγαινε λάθος, μετά όμως. Ο Άρης είναι φτιαγμένος να πρωταγωνιστεί με αυτόν τον κόσμο, την ιστορία, από τότε που θυμάμαι τον Άρη, σημαίνει βαριά φανέλα, Ευρώπη…
Ο Άρης που ξέρω, αυτό πίστευα, αυτόν τον Άρη θυμάμαι. Φεύγοντας από Παναθηναϊκό ήθελα κάπου σταθερά και να παίξω αυτό που μπορώ να παίξω, ξεγελάστηκα όχι εις γνώση μου, άφησα μία λίγκα διαφορετική, με πιο μεγάλο συμβόλαιο, αλλά ήθελα κάπου να πρωταγωνιστήσω , έτσι μου ήρθε , μόνος πήρα αυτή την απόφαση. Αρκετοί μου έλεγαν ότι κάνω λάθος, πίστεψα όμως στον εαυτό μου και στο όραμα, δυστυχώς μπαίνουν στην πορεία πράγματα που δε σε αφήνουν να έχεις κεφάλι ψυχρό και σωστό. Όταν υπάρχουν προβλήματα δεν μπορείς να συνεχίσεις να παίζεις έτσι. Όταν ένας Αμερικάνος παίκτης λέει, αν δεν πληρωθώ θα φύγω , δεν μπορείς με αυτά…
Δεν με ικανοποιεί, άλλα υποσχέθηκαν , άλλα είπαν, δεν έγινε ούτε το 1/10. Δεν είναι επιλογή κανενός δικαστικά, αλλά θες έναν τρόπο να διεκδικήσεις νομικά τα δεδουλευμένα σου. Όταν ήμασταν στα πλέι οφ και εμείς στα λεωφορεία για 6-7 ώρες ο καθένας κοιτούσε τη δουλειά του, προχωρήσαμε, στην Ευρώπη, τέταρτοι στο πρωτάθλημα παρά τα προβλήματα, φτάσαμε στον τελικό, στο κύπελλο. Στήριξα την ομάδα μέχρι τέλος, μέχρι το 90, σε αντίθεση με αυτούς που έλεγαν ψέματα».
Για το αν του πει τώρα μία ειλικρινής διοίκηση να τα βρείτε:
«Ο Άρης είναι πάνω από άτομα, σύλλογος ούτε Βλάντο ακούει , είναι ομάδα με κοινό. Αν η διοίκηση έχει ειλικρίνεια, ναι , χαζός είμαι ; Δεν είμαι τρελός και στο παρελθόν έχει συμβεί με πολλούς δεν είμαι αντίθετος σε κάποιον αρκεί να μου πει αλήθεια. Από 7 Ιουνίου μέχρι τώρα μία φορά μίλησε ένας δικηγόρος με τον δικηγόρο μου για αναβολή, που τη δεχθήκαμε, η μόνη συζήτηση . Ο κόσμος κατάλαβε… κατανοητό να μη μπορεί αρκεί να το πει 16 Ιουνίου μου είπαν θα τα πάρω και μετά όχι».
Για το τι θα έλεγε στα παιδιά που είναι στην ομάδα:
«Έχω με κάποιους επικοινωνία , ότι έχω περάσει μαζί το σέβομαι, ο Άρης πρέπει να είναι ψηλά, όσοι παίζουν να τον τιμούν και ειδικά ο κόσμος τα παιδιά έχουν τη δύναμη να παίξουν μπορούν , δε έχουν ψευδαίσθηση για κάτι άλλο, ξέρουν ότι υπάρχουν προβλήματα».
Για τον Σάββα Καμπερίδη:
«Τον σέβομαι, είναι ο βοηθός του Άρη, επί ένα χρόνο, απλήρωτος, δεν έχει φύγει ενώ έχει κάθε δικαίωμα, πολεμάει πρωί -μεσημέρι -βράδυ, αυτοί οι άνθρωποι αξίζουν σεβασμό όλων, όπως και οι φροντιστές, αυτοί είναι οι ήρωες. Δε δικαιούται κανείς να τους βάζει σε δεύτερη μοίρα. Δε μ’ αρέσει να κρύβομαι. Συνειδητοποιημένα άφησα ένα συμβόλαιο, αν δε σεβόμουν μία τέτοια ομάδα, δε θα το είχα κάνει εξαρχής».
