Ένα ακόμα παιχνίδι του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Ισπανίας ολοκληρώθηκε με τον καλύτερο τρόπο για την Εθνική ομάδα, η οποία υπέταξε και το Πουέρτο Ρίκο, δείχνοντας με το «καλημέρα» πως στα γήπεδα της Ιβηρικής χερσονήσου δεν ήρθε για… τουρισμό.
Οι παίκτες του Πάκο Όλμος έπαιξαν την… επιβίωσή τους, όμως το συγκρότημα του Φώτη Κατσικάρη παρουσιάστηκε σοβαρό και δεν έκανε… δώρα στους αντιπάλους του. Με αποκορύφωμα την εμφάνιση του τρίτου δεκαλέπτου, εκεί όπου άνοιξε οι διαφορά και μπήκαν οι βάσεις νίκης, η τρίτη νίκη σε ισάριθμα παιχνίδια ήρθε.
Ακόμα και όταν οι Πορτορικάνοι αντέδρασαν και μάζεψαν την διαφορά, πότε ο Σλούκας, πότε ο Αντετοκούνμπο, πότε ο -καλύτερος της Εθνικής- Ζήσης «εκτελούσαν» τους αντιπάλους τους, δείχνοντας πως δεν έχουν διάθεση να μπουν σε περιπέτειες, ιδίως μετά το… πάθημα των Κροατών απέναντι στην Σενεγάλη.
Το… εύκολο πρόγραμμα βγήκε για την Εθνική ομάδα, η οποία μπαίνει, για τα καλά, πια σε κλίμα… χιαστί. Το πιο σημαντικό παιχνίδι ολόκληρης της διοργάνωσης (το συγκεκριμένο παιχνίδι θα καθορίσει την επιτυχία και την αποτυχία στο τουρνουά) έρχεται και τα παιχνίδια με Κροατία και Αργεντινή που ακολουθούν, είναι η καλύτερη προετοιμασία. Μεσολαβεί και το κενό, όπου οι παίκτες του Κατσικάρη θα «γεμίσουν τις μπαταρίες τους» ενόψει των δύο δύσκολων αγώνων.
Η ουσία, όμως, είναι μία. Τα -θεωρητικά- εύκολα παιχνίδια έχουν φύγει και την θέση τους θα πάρουν τα δύσκολα και απαιτητικά παιχνίδια, στα οποία η «γαλανόλευκη« θα μετρήσει τις δυνάμεις της. Σε καμία περίπτωση ούτε (αυτή) η Κροατία, ούτε η Αργεντινή (που αγωνίζεται χωρίς Τζινόμπιλι) μπορούν να αποτελέσουν φόβητρο για μια ομάδα, που το κύριο χαρακτηριστικό της είναι η προσήλωση στο παιχνίδι και η σκυλίσια -κατά διαστήματα- άμυνά της.
Η σοβαρή Εθνική δεν έχει να φοβηθεί κανέναν και το έχει αποδείξει πολλάκις…
