Ας μιλήσουμε για την αυτοχρηματοδότηση

Με αφορμή και τις φετινές πωλήσεις του ΠΑΟΚ, που του έφεραν σχεδόν 20 εκατομμύρια στο ταμείο του, έχει ανοίξει πάλι μια συζήτηση για τον στόχο που έθεσε ο Ιβάν Σαββίδης όταν ανέλαβε την ΠΑΕ πριν από 9 χρόνια. 

Ουσιαστικά, ο ιδιοκτήτης της ΠΑΕ είχε σημειώσει ότι ο στόχος του είναι κάποια στιγμή να μην τον έχει ανάγκη ο ΠΑΟΚ. Να φτάσει σε ένα καθεστώς αυτοχρηματοδότησης. Να είναι τέτοια τα έσοδα της ΠΑΕ, που θα υπερκαλύπτουν τα έξοδα μιας ομάδας, που θα κάνει πρωταθλητισμό και θα παίζει ρόλο στην Ευρώπη κι η ιδιοκτησία θα είναι παρούσα, για να αποτελεί εγγύηση στη “στραβή”.

Αυτή η ομάδα, δεν μπορεί να έχει προϋπολογισμό κάτω από τουλάχιστο 40-50 εκατομμύρια ευρώ. Τα λεφτά δεν παίζουν μπάλα, αλλά οι ομάδες υψηλών απαιτήσεων κοστίζουν.

Το ζητούμενο, λοιπόν, είναι να μπορεί ο ΠΑΟΚ να βγάζει μόνος του αυτά τα 40-50 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο, και να μη χρειάζεται να τα βάζει κάποιος από την τσέπη του. Για ένα – δύο – τρία – δέκα χρόνια, θα τα βάλει. Κάποια στιγμή, ο καθένας, όσα χρήματα κι αν έχει, κουράζεται. Και μετά; 

Το παράδειγμα του πολυμετοχικού Παναθηναϊκού, θα πρέπει ΠΑΝΤΑ να το έχουμε στο μυαλό μας. Μετά από μια χρονιά αλόγιστης σπατάλης, που έφερε ένα νταμπλ, ακολούθησε μια 10ετία ποδοσφαιρικής μιζέριας και ξεπεσμού.

Το ζήτημα, λοιπόν, είναι να καταφέρει ο ΠΑΟΚ κάποια στιγμή να αυτοχρηματοδοτείται και να μη χρειάζεται κάθε χρόνο τα 10-15 εκατομμύρια που βάζει στις αυξήσεις κεφαλαίου η ιδιοκτησία.

Οι βασικές πηγές, από τις οποίες αντλεί μια ποδοσφαιρική ομάδα τα έσοδά της, είναι τέσσερις. Είναι α) τηλεοπτικά δικαιώματα, β) έσοδα αγώνων, γ) διαχείριση εμπορικού σήματος, δ) πωλήσεις ποδοσφαιριστών.

Στην Ελλάδα, η ποδοσφαιρική αγορά, έτσι όπως αρρωστημένα λειτουργεί, μπορεί να φέρει συγκεκριμένα έσοδα σε ότι αφορά τα τηλεοπτικά, τα έσοδα αγώνων και τα εμπορικά δικαιώματα.

Τα τηλεοπτικά έχουν ταβάνι, τα γήπεδα δεν γεμίζουν, οι σπόνσορες δε κάνουν ουρά για να μπουν στο ποδόσφαιρο, στην Ελλάδα δεν έχουμε συνηθίσει να δίνουμε 100 ευρώ για να αγοράζουμε την επίσημη φανέλα κάθε χρόνο ή 15 ευρώ για μια κούπα του καφέ με το σήμα της ομάδας μας.

Το ποδοσφαιρικό προϊόν στην Ελλάδα δεν είναι ελκυστικό και σ΄ αυτό ο ΠΑΟΚ έχει το 1/14 της ευθύνης που αναλογεί σε κάθε μέλος της Σούπερ Λίγκας.

Εκεί που μπορεί να κάνει ο ΠΑΟΚ τη διαφορά για να φτάσει τον στόχο της αυτοχρηματοδότησης, είναι τα έσοδά του από τους αγώνες και οι πωλήσεις ποδοσφαιριστών.

Στα έσοδα από τους αγώνες είναι τα διαρκείας και τα εισιτήρια, που πωλούνται όταν υπάρχει ομάδα που κυνηγά μεγάλους στόχους, αλλά κυρίως τα έσοδα από τους ευρωπαϊκούς αγώνες. Ο αποκλεισμός από τους ευρωπαϊκούς ομίλους είναι ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ για τον ΠΑΟΚ, που χάνει τα μεγάλα μπόνους της ΟΥΕΦΑ, αλλά και τα εισιτήρια.

Τα έσοδα αυξάνονται, όπως έγινε φέτος, από τις πωλήσεις ποδοσφαιριστών. Για να συμβαίνει αυτό, βέβαια, πρέπει να έχεις φροντίσει να έχεις κάτι να πουλήσεις (και φυσικά τη βιτρίνα για να το μοστράρεις). Το κάνει ο Άγιαξ μια ζωή, το κάνει στην Ελλάδα ο Ολυμπιακός, το έκανε στις καλές της εποχές η Βασιλεία, το κάνουν πολλές ομάδες, που ζουν και βασιλεύουν.

Το θέμα δεν εξαντλείται σε ένα σημείωμα και θα πρέπει να το έχουμε πάντα στο μυαλό μας, γιατί τα εκατομμύρια ενός ανθρώπου, δεν θα υπάρχουν για πάντα.