Σε συνέντευξη που έδωσε στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΑΠΕ/ΜΠΕ), ο Μπάνε Πρέλεβιτς έκανε ουσιαστικά γνωστή την πρόθεσή του, να αποχωρήσει από το πόστο του προέδρου της ΚΑΕ, μόλις εφοξλήθουν οι υποχρεώσεις της, κυρίως μέσω του άρθρου 99.
Αναλυτικά, όσα ο Μπάνε Πρέλεβιτς :
Για την παρουσία του στην προεδρία του συλλόγου: «Για μένα ΠΑΟΚ είναι τρόπος ζωής. Ο ελεύθερος χρόνος που έχω είναι για την ομάδα. Είμαι και τυχερός γιατί βρίσκομαι σε μια φάση της ζωής μου που δε δεσμεύομαι με υποχρεώσεις, οι κόρες μου είναι ανεξάρτητες γυναίκες, δεν έχω καθημερινότητα που να θέλει να πάω το παιδί στο σχολείο, στο φροντιστήριο. Έκοψα, απλά, πράγματα που έκανα παλιά κάθε μέρα, όπως το να παίζω τένις».
Για τους λόγους που συνεχίζει να ασχολείται με την ομάδα, παρά το ότι η προσπάθειά του δεν έχει την απαιτούμενη στήριξη από τον κόσμο: «Γιατί ξέρω, σύμφωνα με αυτό που πιστεύω, ότι αυτό που κάνω είναι σωστό. Χωρίς να θέλω να κολακεύσω εμένα και τη διοίκηση, νομίζω πως αν δεν είχαμε ασχοληθεί με την ΚΑΕ, πολύ πιθανόν να είχαμε πτωχεύσει. Υπήρχε λανθασμένη νοοτροπία και ανάποδη λογική, δεν ήτανε αντιληπτό ως τώρα ότι οι ομάδες είναι ανώνυμες εταιρείες. Πρέπει να πληρώνουμε ΦΠΑ, ΙΚΑ, τους εργαζόμενους, αλλιώς έχουμε συνέπειες στο υπουργείο Ανάπτυξης, όχι αν θα χάσουμε ένα ματς.
Μεγαλύτερο πρόβλημα είναι το Υπουργείο, το Δημόσιο. Αυτή είναι ουσία στην ομάδα και όποιος την αγαπάει τη βλέπει. Ιστορικά στον αθλητισμό, μεγάλες ομάδες εξαφανίστηκαν, όχι γιατί δεν πήγαν καλά αγωνιστικά, αλλά από οικονομικά προβλήματα. Εφόσον είσαι νοικοκυρεμένος και κακή αγωνιστικά να έχεις, θα το ξεπεράσεις. Το οικονομικό θέμα μπορεί να σε εξαφανίσει.
Για το μέλλον του στην ΚΑΕ: «Ο κύκλος μου στον ΠΑΟΚ θα κλείσει, γιατί έτσι πρέπει. Για να ανοίξει κάποιος άλλος. Αυτό θα γίνει όταν πετύχουμε το στόχο μας. Θέλω ο ΠΑΟΚ να βγει από το άρθρο 99, που σημαίνει να εξοφλήσει όλα τα χρέη του. Ο ρόλος μου, από εκεί και μετά, τελειώνει. Να βρεθεί, αν είναι δυνατό, σε αυτό το διάστημα και ιδιοκτήτης, περίπτωση στην οποία και πάλι ο δικός μου ο ρόλος θα έχει επιτευχθεί. Δε με ενδιαφέρει το πόσο μεγάλο όνομα ήμουνα ως αθλητής. Δε βλέπω ουσία στην καθημερινότητά μου από αυτό. Ήμουνα όνομα, ωραία, και; Αύριο είναι μια άλλη μέρα…».
