Ο Χουμπ Στέφενς έφυγε και αυτή την εποχή παλεύει μήπως καταφέρει να σώσει στη Στουτγάρδη και να την κρατήσει στην Μπουντεσλίγκα.
Από τα έργα του στον ΠΑΟΚ, λίγα πράγματα μπορεί να θυμάται κανείς, ο Ολλανδός (ίσως για λόγους, που δεν έχουν κάνουν 100% με τον ίδιο), δεν ήταν αυτός, που όλοι περίμεναν, όταν τον περασμένο Ιούνιο έπιασε δουλειά στον ΠΑΟΚ.
Κανείς, όμως, δεν μπορεί να τον αδικήσει και να μην αναφέρει ότι αυτοί οι μικροί, που αρχίζουν να αναδεικνύονται φέτος στον ΠΑΟΚ, είναι δική του δουλειά.
Αρχικά ήταν ο Πόζογλου, μετά ο Κουλούρης, ίσως αν δεν έφυγε να ακολουθούσαν ο Κιόσε κι ο Δεληγιαννίδης. Αυτούς τους τέσσερις είχε ξεχωρήσει ο Στέφενς και μετά τα Χριστούγεννα, σε μια από τις συχνές συναντήσεις του με τον Βλάνταν Ίβιτς, τον είχε ενημερώσει ότι αυτούς τους μικρούς, θα τους ανεβάσει στην πρώτη ομάδα στο δεύτερο μισό της σεζόν.
Στον Ολλανδό μπορεί να προσάψει κανείς διάφορα, αλλά είναι ένας προπονητής, που πάντα έδινε σημασία στις ακαδημίες και μάλιστα ήταν παρών σε όλα τα εντός έδρας παιχνίδια της Κ20.
Τα έβλεπε όλα τα παιχνίδια, είχε τακτική συνεργασία με τον προπονητή της Κ20, τον Ίβιτς, ενημερώνονταν και αντιμετώπιζε την δεύτερη ομάδα σαν τον προθάλαμο της πρώτης.
Ο Στέφενς ήταν αυτός που ανέβασε στην πρώτη ομάδα τον Πόζογλου και τον χρησιμοποιήσε με την Καρδίτσα στο Κύπελλο και με την Αλκμάαρ στο Γιουρόπα Λιγκ, με τον νεαρό να πετυχαίνει το γκολ της ισοφάρισης σε 2-2.
Αργότερα, ανέβασε και τον Κουλούρη, τον χρησιμοποίησε στη ρεβάνς του Κυπέλλου στη Ριζούπολη, όπου ο μικρός έβαλε δύο γκολ και ως αλλαγή στην Τρίπολη με τον Αστέρα.
Τα επόμενα στοιχήματά του, ήταν ο Κιόσε κι ο Δεληγιαννίδης, αλλά κι αυτοί έχουν τέτοια εξέλιξη, που είναι βέβαιο ότι αργά ή γρήγορα θα πάρουν τις ευκαιρίες τους.
